h1

It’s all about race. Ο Γιάνκης ο αμερικανοτσολιάς, ο Αντετοκούμπο, τo’σκασε σαν τον αρουραίο. Πέταξε για τα bucks. Ξήλωσε επιτέλους τα ψιμύθια ελληνικότητας που τον βάρυναν. Η καλύτερη είδηση των τελευταίων ημερών. Στο καλό Γιάνκη αμερικανοτσολιά. Και μην ξανάρθεις.

21/08/2017

ΠΗΓΗ 

Όταν επέδραμε στην Ελλάδα ο ψευτοΠερικλής Ομπάμα έφερε ως παράδειγμα Ελληνοαμερικανού!!! τον καθαρόαιμο νιγηριανό γενίτσαρο ψευτοΓιάννη Αντετοκούμπο (γενίτσαροι ήταν ελληνόπαιδες που τα άρπαζε ο σουλτάνος και τα ανέθρεφε στην υψηλή πύλη ως τούρκους). 

Γενίτσαρος κατ’ αναλογίαν σήμερα (ασχέτως θρησκείας), είναι όποιος αναθρέφεται σε άλλο αξιακό ή εθιμικό σύστημα από αυτό της γονικής γραμμής του και συνεπεία αυτού αρνείται την καταγωγή του.

Αυτό έγινε με τον Γιάνκη Αντετοκούμπο και με κάθε αντίστοιχό του, που ξεμπάρκαραν τυχαία οι γονείς του στην Ελλάδα και στόχο έχει το ‘αμερικάνικο όνειρο’.

Τα bucks. Όνομα και πράγμα.

ΟΥΔΟΛΩΣ ΣΕΒΟΜΑΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΠΟΥ ΑΡΝΕΙΤΑΙ ΤΗ ΓΡΑΜΜΗ ΚΑΤΑΓΩΓΗΣ ΤΟΥ.

ΔΕΝ ΣΕΒΟΜΑΙ ΟΥΤΕ ΕΠΙΘΥΜΩ ΣΤΗΝ ΠΑΤΡΙΔΑ ΜΟΥ
ΤΥΧΑΡΠΑΣΤΟΥΣ ΤΟΥ ΕΙΔΟΥΣ ΤΟΥΣ.

Antetokounmpo-VasilakisΓενιτσαρισμό εφαρμόζει η σύγχρονη ‘Ελλάδα’ με τον Αντετοκούμπο και τον κάθε αμερικανοτσολιά αφροασιάτη σαν και δαύτον (τα αγγλικά η επίσημη γλώσσα της Νιγηρίας). 

Υπάρχει και ένα ζητηματάκι με την παγκόσμια διαφήμιση της Aegean «Greece by Greeks» που ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΕΙ ΕΠΑΙΣΧΥΝΤΑ την Ιστορία και την Προϊστορία μας, εμφανίζοντας ως Έλληνα τον Νιγηριανό, που διαθέτει όλα τα χαρακτηριστικά της φυλής του (τι ρόλο να παίζει εδώ άραγε η έτερη, πανίσχυρη στην Νιγηρία, ελληνική επιχειρηματική οικογένεια;)

Η διαφήμιση της Aegean πρέπει να αποσυρθεί.

Ο Ντόναλντ Τραμπ είχε ζητήσει να ακυρωθεί η «all about race» υποψηφιότητα Ομπάμα το 2008 δείχνοντάς τον ως «μη Αμερικανό».

Το θέμα θεωρήθηκε ΗΟΑΧ.

Και θάφτηκε.

Η επίσκεψη του ψευτοΠερικλή Ομπάμα σφράγισε την μοίρα του άθλιου προτεκτοράτου και των εκφυλισμένων επιγόνων κατοίκων του που δικαιώνουν και τον ανθέλληνα Φαλμεράυερ και όσους τον μελέτησαν… 

Ωστόσο δεν θα είχα να προσάψω κάτι στον Γιάνκη Αντετοκούμπο, εάν διαπίστωνα ότι θυμάται πότε πότε την χώρα καταγωγής των γονέων ΤΟΥ, κάτι που δεν συμβαίνει, διαφορετικά θα μας είχαν ζαλίσει. 

Ο Γιάνκης Αντετοκούμπο υπήρξε (διότι ήδη ΑΠΟΔΟΜΕΙΤΑΙ ΡΑΓΔΑΙΑ) το «ιερό δισκοπότηρο» των διεθνιστών, αριστερών και δεξιών.

Είναι το ‘κουμπί’ που αν πατηθεί κεραυνοβολούνται.

Η τουρκιά άφησε αποτύπωμα. Φυλετικό και βαρβαρότητας.

Οι απόγονοι της τουρκιάς σήμερα είναι αυτοί που ‘καλοδέχονται’ τους μελλοντικούς σφαγείς τους που ονομάστηκαν ‘πρόσφυγες’.

«Μιλάει το αίμα», είμαστε λίγοι.

Το αυτό ισχύει για την πλαδαρή Ευρώπη.

Αν δεν αδράξει το Ξίφος.

Κι’ αν «αρχή σοφίας…ονομάτων επίσκεψις» η επίσκεψη στα άπειρα ‘ελληνικά’ επώνυμα που παραπέμπουν απολύτως σε τουρκιά αλλά και σε κάτι άλλα που φορούν ‘στολή παραλλαγής’ από αιώνες για να κρύψουν την αληθινή καταγωγή τους, θα είναι απολύτως κατατοπιστική για το τι έχει συμβεί.

Η αποστροφή της ομιλίας του ψευτοΠερικλή Ομπάμα που χειροκροτήθηκε περισσότερο και από τον ίδιο, ήταν η αναφορά στον ‘γιάννη’.

Ενδεικτικό της εκφύλισης όσων τον χειροκρότησαν, αντιπροσωπευτικό δείγμα εκατομμυρίων ελληνοφώνων που καταπατούν το Ελληνικό Έδαφος.

Συγκριτικά, υπάρχει κάποιος μάλλον προσεκτικότερος πρωταθλητής, ο Καραλής που στο προφίλ του γράφει μισός ουγκαντέζος μισός έλληνας. Εκεί δεν θα είχα να πω κάτι, πέραν φυσικά της γενικής παρατήρησης ότι ‘αν αποφασίσει η αφρικανική ήπειρος να πεζοπορήσει βορειότερα η Ευρώπη θα εξαφανιστεί’.

Και μάλλον το έχει αποφασίσει.

Το ζήτημα επομένως τίθεται μόνο φυλετικά.

Όσο για την Ελλάδα. Αυτή σήμερα παράγει μόνο γενίτσαρους.

Και στο εσωτερικό της προς το εσωτερικό της και από το εξωτερικό της (ξένοι επήλυδες) προς το εσωτερικό της και από το εσωτερικό της προς το εξωτερικό (περίπτωση ‘ψευτοΓιάννη’, Γιάνκη Αντετοκούμπο εφεξής και πάντα).

ΕΠΙΛΟΓΟΣ: Η πολιτική τεχνητής κατασκευής Ελλήνων που ακολούθησε το ελληνικό κράτος (να τους βαφτίζει όλους έλληνες) απέτυχε εκκωφαντικά.

Ο Γιάνκης ο αρουραίος είναι το πιο τρανό παράδειγμα.

Κυριακή

h1

Η ΖΩΗ ΛΑΣΚΑΡΗ  ΕΝΩΠΙΟΝ ΤΗΣ ΤΕΛΙΚΗΣ ΚΡΙΣΕΩΣ! Ο εξάδελφός της, ΑΡΙΣΤΟΤΕΛΗΣ ΚΑΛΕΝΤΖΗΣ γράφει ιστορικό επίλογο… Το δικό μας σχόλιο: τον τίτλο Μεγάλη Ηθοποιός στην Ελλάδα τον ΑΞΙΖΕΙ ΜΟΝΟ Η ΕΛΕΝΗ ΠΑΠΑΔΑΚΗ. Η Ζωή Λάσκαρη υπήρξε απλώς μια πολύ όμορφη γυναίκα. Ο Θεός ας την αναπαύει._

21/08/2017

Δεν σκοπεύαμε να προβούμε σε σχόλιο για τον θάνατό της, ωστόσο θα γράψουμε δύο αράδες συμπληρωματικά για τα όσα -άγνωστα σε μας- γράφει ο φίλτατος Αριστοτέλης και στενός συγγενής της -επίσης δεν το γνωρίζαμε-. Ουδέποτε την θεωρήσαμε «μεγάλη ηθοποιό». Η υποκριτική της ικανότητα αμελητέα, η εκφορά και ο χρωματισμός του λόγου, η μάλλον στριγγή φωνή και ο τρόπος που μονοκόμματα εκτοξευόταν το κείμενο από το έρκος των οδόντων της (τα στοιχεία δηλαδή που χαρακτηρίζουν βασικά τον καλό ηθοποιό, πέραν της σκηνικής παρουσίας), δήλωναν απουσία ταλέντου.

Ο Θεός να την αναπαύει.

ΠΟΛΕΜΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΘΗΝΩΝ
Απότιση Τιμής στον Στρατηγό Γεώργιο Α. Κουρούκλη
     H Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη) δεν πρόλαβε να δει την «εικόνα» του πατέρα της! Ήταν στη «κοιλιά της μάνας» της, οκτώ μόλις μηνών, όταν οι κομμουνιστές τον έσφαξαν στα 28 του (!) επειδή υπηρετούσε την θητεία του ως έφεδρος ανθυπολοχαγός στον Εθνικό Στρατό! Και όχι μόνον τον έσφαξαν, αλλά και …έγδαραν (!) το λείψανό του αφήνοντας στο τόπο του εγκλήματος  α δ ρ ό   το «δακτυλικό αποτύπωμα» της διαστροφικής παρανοίας τους! Τότε ο αδελφός του και κοινός μας θείος, ταγματάρχης Γεώργιος Α. Κουρούκλης, πήρε το νόμο στα άγια χέρια του και υπηρετώντας τη θεοδικία, κατέβηκε στη Καλαμάτα και εξετέλεσε πολλαπλασίους ομοϊδεάτες των δολοφόνων του αδελφού του, ξεπλένοντας το κομμουνιστικό μίασμα!
     Η Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη) δεν πρόλαβε, καλά-καλά, να γνωρίσει ούτε τη μάνα της! Ήταν μόλις επτά ετών όταν οι βάρβαροι κομμουνιστές έσφαξαν και τη χήρα μάνα της επειδή, απλώς, ήταν σύζυγος του θύματός τους! Τα κτήνη αδυνατούν να διακρίνουν και το έγκλημα της οικογενειακής «ευθύνης» και οι κομμουνιστές, οπουδήποτε κι αν μολύνουν τον πλανήτη απεδείχθησαν η …επιτομή της κτηνωδίας!
     Παρά ταύτα, αυτή η  ο ρ φ α ν ή  από πατέρα και μάνα Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη), στις εκλογές του 1981 δήλωσε δημόσια ότι  ψ ή φ ι σ ε …Κ.Κ.Ε. παρέχοντας το οππορτουνιστικότερο συγχωροχάρτι στους φονιάδες των γονιών της και ασελγώντας στη μνήμη τους και στο δημόσιο αίσθημα το οποίο ουδέποτε παρέσχε συγχωροχάρτι στους δολοφόνους κομμουνιστές σε μία χώρα την οποία μέχρι σήμερα εξοντώνουν. Τότε της είχα κάνει και ειδικό «αφιέρωμα» εξάγοντάς το από την απομόνωση του κατέργου της Κερκύρας όπου είχα την Τιμή να διώκομαι ως πολιτικός κρατούμενος του καραμανλικού καθεστώτος:
     Με μόνο της εφόδιο τη φυσική ομορφιά της και την απορρέουσα σεξουαλικότητα που αφορά στο υπογάστριο, η Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη) υπήρξε ένα άτομο στερημένο των πνευματικών αρετών του οικογενειακού της περιβάλλοντος, του παππού της Στρατηγού Ανδρέα Κουρούκλη και του θείου της Γεωργίου Κουρούκλη οι οποίοι παρέμειναν στην Ιστορία όχι μόνον ως ηρωικοί στρατιωτικοί αλλά και ως πνευματικοί Άνθρωποι. Η Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη) από την εφηβική της ηλικία βρέθηκε εμπεπλεγμένη σε …γκομενίστικα σκάνδαλα, με τον εργολάβο Κουτουμάνο να πυροβολεί στη πλατεία Συντάγματος για …πάρτη της, με «καλλιστεία» και πρωτοσέλιδα σκανδαλοθηρικού περιεχομένου, με γυμνές φωτογραφίες σε εξώφυλλα περιοδικών  συρμώδους υποκουλτούρας να ανέρχεται την «κοινωνική κλίμακα» και να κυριαρχεί επί του όχλου του …Κολωνακίου, ο οποίος από την δεκαετία του ΄60 μέχρι σήμερα, εξευτελίζει την Ελλάδα ως επιτομή αθλιότητος!
      Τυπικό «παράδειγμα» η Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη) «προσκυνημένου» της εποχής, με υπαρξιακή κενότητα και κατατεθειμένα, ευκαιριακά, διαπιστευτήρια στους εγκληματίες κομμουνιστές οι οποίοι, διεθνώς, εκβιάζουν τον πνευματικό και καλλιτεχνικό κόσμο ώστε, ή να δηλώνει εντεταγμένος στη κομμουνιστική συμμορία, ή να είναι αποφασισμένος να καταστραφεί από τους εκβιαστές! Και η Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη), μεγαλωμένη ορφανή, προτίμησε τα εύκολα, μέχρι σημείου να δηλώσει …κομμουνίστρια για να αναρριχηθεί στο κομμουνιστοκρατούμενο, δήθεν, «καλλιτεχνικό» στερέωμα που χαρακτυηρίστηκε από «Κατήφορους» χωρίς τέλος, από την εποχή του συμμοριτοπολέμου μέχρι σήμερα!
      Και η Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη) τα «κατάφερε», τα «κατάφερε» να κατακτήσει την πρωτοκαθεδρία του «sex symbol», οποία Τιμή (!) και να δει τον εαυτό της αλλά και το παιδί της να διασύρονται με …ναρκωτικά, τον δε μεγαλοδικηγόρο σύζυγό της να εμπλέκεται ως καταδικαζόμενος σε ποινικές υποθέσεις διόλου τιμητικές… Το Κ.Κ.Ε. μπορεί να της έκανε τα «στραβά μάτια»  στη «καριέρα», όπως προώθησε και αμέτρητα «σκύβαλα» στα δήθεν «γράμματα» και στις δήθεν «τέχνες», αλλά δε κατάφερε ποτέ να της αναπληρώσει τα υπαρξιακά κενά τα οποία την «άδειαζαν» στα καθημερινά βήματά της.
     Όχι, η Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη) δεν υπήρξε «μεγαλόκαρδη» όπως η ίδια υπεκρίθη …επαγγελματικώς, συστρατευόμενη με τους κομμουνιστές δολοφόνους των γονιών της, διότι δεν μπορεί να είσαι ποτέ μεγαλόκαρδος με τον  α μ ε τ α ν ό η τ ο  εγκληματία και, δη, τον δολοφόνο των γονιών σου! Αυτό το οποίο η ίδια επέδειξε ως, δήθεν, «ανωτερότητα ψυχής», υπό τον παρονομαστή του αμετανοήτου των «ινδαλμάτων» της, μόνον ως κατωτερότητα σεβασμού προς τους Προγόνους και ασέβεια προς τις στοιχειώδεις αξίες ευνομούμενου βίου, ερμηνεύεται! Αλλά αυτά ήσαν μη αναγνώσιμα «γράμματα» για την, έτσι κι αλλιώς, αδιάφορη για τα Γράμματα,  Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη)!
     Όμως, η Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη) «κατάφερε» να «στρατολογήσει» τους πάμπολλους «θαυμαστές» της, τους θαυμαστές των γαμπών και των γοφών της οι οποίοι συνιστούν έναν όχλο που δεν εμβαθύνει σε «προσωπικότητες» και Αξίες, έναν όχλο ο οποίος δεν απασχολείται με τίποτε πέραν μιας καλλίπυγης αισθήσεως που διατηρούσε τον σφυγμό των κατοίκων των Σοδόμων ως μόνη ένδειξη ζωής, όπως και στη σημερινή, κατ΄ ευφημισμόν «Ελλάδα»! Και αυτός ο όχλος του οποίου το υπογάστριο θα ριγά, θα κατακλύζει την ερχόμενη Τρίτη την κηδεία της Ζωής Κουρούκλη (Λάσκαρη) και θα την ραίνει με εύοσμα τριαντάφυλλα, αγνοώντας το ελεεινό «προσκύνημα»  της εκλειπούσας στους δολοφόνους των γονιών της!
     Δυστυχώς, όσοι γνωρίζουμε, υπείκοντες στα Προγονικά-οικογενειακά κελεύσματα όχι μόνον δεν προτιθέμεθα να ράνουμε την Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη) με κάτι εύοσμο αλλά τουναντίον…! Κι αυτό διότι γνωρίζουμε ότι αυτή την στιγμή η Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη) ίσταται ενώπιον των, καταφρονημένων από την οππορτουνιστική στάση της, γονιών της, ενώπιον των ηρωικών Στρατηγών παππού και θείου της Ανδρέα και Γεωργίου Κουρούκλη, υφιστάμενη την τελική κρίση της οποίας το ράπισμα ακούγεται …επί γης! 
     Ύβρη καθοσιώσεως διέπραξε η Ζωή Κουρούκλη (Λάσκαρη) και το …αντίτιμό της εισπράττει! Μπορεί, δε, ο ανίδεος όχλος να την «υμνεί», αλλά οι γνωρίζοντες δράττονται του θλιβερού θανάτου της Ζωής Κουρούκλη (Λάσκαρη) προκειμένου να «επαναλάβουν» στον αδελφό του σφαγιασθέντος πατέρα της, Στρατηγό Γεώργιο Α. Κουρούκλη, «εκεί» όπου βρίσκεται, ότι η εθνική μνήμη παραμένει άσβεστη και δεν συγχωρεί κανέναν εγκληματία που, τουλάχιστον, δεν ζητά συγγνώμη!
Αριστοτέλης Ηρ. Καλέντζης
τ. 697776473

h1

ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ σε σπέκουλα με σουβλάκια στα καμένα της Ανατολικής Αττικής. Ατσαλάκωτος ήλθε και φωτογραφήθηκε, ατσαλάκωτος απήλθε… Η πυρκαγιά έδειξε πόσο τελειωμένη είναι η Χρυσή Κραυγή στην περιοχή όπου διαμένουν 3 βουλευτές της. ΓΕΡΜΕΝΗΣ, ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ και η περιφερειακή σύμβουλος* Ανατολικής Αττικής, ΕΥΓΕΝΙΑ ΓΕΡΜΕΝΗ.

17/08/2017

ΓΕΡΜΕΝΗΣ, ΗΛΙΟΠΟΥΛΟΣ, κάτοικοι Ραφήνας και Καλλιτεχνούπολης άφαντοι. Ομοίως άφαντη η μονίμως απούσα σύζυγος Γερμενή, ΕΥΓΕΝΙΑ, εκλεγείσα!!! περιφερειακή σύμβουλος* Ανατολικής Αττικής. Γελοιότητες ψεκασμένων οπαδών του μορφώματος για δήθεν φορτηγό με νερά που «έστειλαν οι χρυσαυγίτες βουλευτές και δεν του επετράπη η πρόσβαση»…

*με αυτήν υπάρχει και ζήτημα διπλοθεσίας, εάν δεν έχει παραιτηθεί της αντιμισθίας για την μία από τις δύο κρατικές θέσεις που κατέχει, έμμισθη κομματική υπάλληλος αποσπασμένη σε γραφείο βουλευτή και ανύπαρκτη ουσιαστικά, περιφερειακή σύμβουλος Ανατολικής Αττικής (στην Περιφέρεια Αττικής οι σύμβουλοι λαμβάνουν αντιμισθία για κάθε συμμετοχή στο Περιφερειακό Συμβούλιο, αναλόγως του πληθυσμού της περιοχής την οποία εκπροσωπούν, η συγκεκριμένη παρίσταται πάνταπαρεμβαίνει σπάνια… στην Περιφέρεια χτυπούν κάρτα οι σύμβουλοι αφού αμείβονται βάσει παρουσιών, και ο νοών νοείτω…). 

Ο ΚΑΣΙΔΙΑΡΗΣ, ο επίσης καλλιτεχνουπολίτης, έβαλε το κοντομάνικο να μισοδείχνει-μισοκρύβει την σβάστικα (όπως το πάρετε) και κατέφθασε με δύο «τελευταίους πιστούς» (ο ένας κάτοικος Καλάμου ο έρμος, αλίμονό του αν δεν πήγαινε και αυτός) για να μοιράσει σουβλάκια και φαγητό «της μαμάς» (υπάρχει γνωστό ομώνυμο φαγάδικο με μαγειρευτά στην Ραφήνα, υποψιάζομαι ότι το «φαϊ της μαμάς» ήταν από εκεί…)

Με ανώνυμες γελοιότητες των οπαδών του ψευτοεθνικιστικού κόμματος για «νερά που έστειλαν με φορτηγό οι χρυσαυγίτες βουλευτές και δεν επετράπη η διανομή» προσπαθεί το μόρφωμα να κρύψει την ολική πλέον λειψανδρία του στην Ανατολική Αττική.

  • Που είναι οι φωτογραφίες του φορτηγού και η ανάρτηση του γεγονότος στην ιστοσελίδα κεντρικών ψευδών του κώματος;
  • Γιατί δεν μοίρασαν τα νερά οι ίδιοι οι βουλευτές; 
  • Γιατί δεν έπιασαν τις μάνικες αθόρυβα μαζί με όλον τον κόσμο που συμμετείχε;
  • Γιατί δεν συμμετείχαν οπαδοί τους από την Ανατολική Αττική στην κατάσβεση όπως προ πενταετίας;

Το 2012 είναι αλήθεια ότι η τοπική συμμετείχε ενεργά με πολλά άτομα στην κατάσβεση, σήμερα, μετά και το άδειασμα που έριξαν στην Σκορδέλη στο δικαστήριο, μετά και το άδειασμα του Ζέρβα, του τελευταίου πιστού της φαμίλιαςδεν τους ακολουθεί ούτε τους πιστεύει πια κανείς.

Απλά οι εναπομείναντες οπαδοί τους ανέχονται ακόμα, γιατί προς το παρόν δεν διαφαίνεται στον πολιτικό ορίζοντα κάτι άλλο, άνευ στιγμάτων και κηλίδων, άξιο λόγου να εκπροσωπήσει με αποτελεσματικότητα και ανιδιοτελώς τους Έλληνες Πατριώτες και Εθνικιστές.

Γι’ αυτό και το ποσοστό τους είναι καθηλωμένο για 6 συναπτά έτη (2012 – 2017) στο ποσοστό της άλλοτε ΕΠΕΝ και ούτε υπάρχει προοπτική για παραπάνω.

ΠΗΓΗ

h1

O ANΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΠΥΡΓΟ

14/08/2017

O ANΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΠΥΡΓΟ. Από το Ελληνικόν Εθνικό Κοινωνικό Καθίδρυμα

… το τέλος στον εκφυλισμό δεν θα το δώσουν ούτε σβαστικοφόροι Άριοι από κάποιον εξωτικό Βορρά, ούτε μια εξέγερση κάποιων ντόπιων εθνικιστών επαναστατών, μα μάλλον θα προέρχεται από την μαζική εγκατάσταση των νέων κατοίκων, νέων ως επί το πλείστον και στην ηλικία, που τους αποκαλούνε γενικά κι αόριστα «πρόσφυγες», ασχέτως του τι είναι στ’ αλήθεια. Και μέχρι τότε όλα τα κακώς κείμενα και τα επιμέρους «τίποτα» θα καλυφθούν οριστικά από το πέπλο της Σαρίας…  

  • Το 1962 ο Αμερικάνος συγγραφέας Φίλιπ Ντικ δημοσίευσε το βιβλίο του «Ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο». Το έργο αυτό πραγματεύεται ένα εναλλακτικό φανταστικό παρόν (δεκαετία του 1960), σύμφωνα με το οποίο οι Σύμμαχοι είχαν ηττηθεί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι δυνάμεις του Άξονα μοίρασαν τον κόσμο ανά μεταξύ τους και στην Ευρώπη (και όχι μόνο), το Γ΄ Ράιχ εγκαθίδρυε την νέα Τάξη του. Το κατά πόσο το σύγγραμμα του Ντικ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «αντιναζιστικό» είναι ένα ζήτημα αμφιλεγόμενο, καθότι παρόλες τις αναφορές σε άκαρδους και φανατισμένους ξανθούς ψυχρούς εκτελεστές ενός ημιπαράφρονα Φύρερ, σε μαζικές γενοκτονίες και σε φούρνους για Εβραίους, η Ευρώπη ευημερεί, υπάρχει μια σταθερή και ειρηνική παγκόσμια τάξη, ενώ η επιστήμη και η τεχνολογία ακμάζουν σε εκπληκτικό βαθμό, ενώ η ανθρωπότητα ετοιμάζεται να αποικίσει το σύμπαν. Δεν πρόκειται όμως για ένα έργο τύπου φανταστικής εναλλακτικής ιστορίας, μα για ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας που λαμβάνει χώρα στην μεταπολεμική Αμερική, μέσα από τα μάτια κάποιων απλών ανθρώπων που οι ιστορίες τους συνδέονται. Μέσα από τις καθημερινές ιστορίες των φανταστικών του ηρώων, ο συγγραφέας με γλαφυρό τρόπο προσπαθεί να πλέξει και να παρουσιάσει στον αναγνώστη την εικόνα που θα είχε αυτή η εναλλακτική Αμερική (μοιρασμένη ουσιαστικά μεταξύ της Αυτοκρατορικής Ιαπωνίας και της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας) και εμμέσως πλην σαφώς να περάσει τα μηνύματά του. Μια εικόνα, όπως θα λέγαμε «από τα κάτω», μέσα στον μικρόκοσμο της καθημερινής ζωής απλών πολιτών με τις προκλήσεις που τους θέτει η ρουτίνα τους. Κι εν ολίγοις, το βασικό μήνυμα είναι ένα: πως η κοινωνία των ΗΠΑ, ασχέτως πολιτικού συστήματος και ιστορικών συνθηκών, ελάχιστα θα διέφερε σ’ εκείνον τον φανταστικό κόσμο σε σχέση με το τι συνέβαινε στον πραγματικό κόσμο της εποχής του Ντικ. Παρά όλους τους «φραγμούς» που τίθενται εκούσια ή ακούσια λόγω των ραγδαίων αλλαγών σε επίπεδο κορυφής που συντελέστηκαν στην σφαίρα της πολιτικής, η διάλυση της όποιας «οργανικότητας» στις κοινωνίες που κάποτε ίδρυσαν οι πουριτανοί έποικοι στην νέα γη είναι αναπόφευκτη.
  • Πράγματι, σου γεννά την ιδέα ενός εκκρεμούς που καιρό πριν πετάχτηκε και σκάλωσε για πάντα στην αντίθετη πλευρά απ’ την οποία και κουρδίστηκε για να γέρνει. Η όλη εικόνα θα μπορούσε να αναδύει μια τραγικότητα, σαν εικόνα και μόνο, αν ο συγγραφικός χαρακτήρας του Ντικ δεν ήταν τέτοιος ώστε να αποτρέπεται κάτι τέτοιο, ή έστω εάν η εν λόγω εν δυνάμει τραγικότητα ήταν σ’ ένα κάποιο πιο «ρηχό» επίπεδο, πιο βατό και κατανοητό στον αναγνώστη κι όχι τόσο «ανυπόφορα» βαθιά που να προκύπτει σχεδόν σαν ένα βιολογικό φαινόμενο ανεξιχνίαστων αιτιών. Μια τραγικότητα πολύ λεπτής υφής, που δύσκολα μπορεί κάποιος να εντοπίσει κι ακόμα δυσκολότερα να περιγράψει, εκτός κι αν πρόκειται για μια διεισδυτική ματιά όπως εκείνη του Όσβαλντ  Σπένγκλερ που μπορεί να εξιχνιάσει συναφή φαινόμενα ακόμα και σ’ ένα ζωύφιο που κινείται εντός κάποιου κήπου.
  • Ας μην μακρηγορούμε όμως με την παρακμή μιας φανταστικής Αμερικής, συγκρινόμενη με την αντίστοιχη που υπάρχει στην πραγματική ιστορία κι ας μεταφερθούμε σε εικόνες πιο γνώριμες. Σίγουρα, κάθε Έλληνας ή έστω κάτοικος αυτής της χώρας έχει ακούσει για την περίφημη «λατρεία» των Θεσσαλονικιών για την Χαλκιδική εν προκειμένου. Ειδικά τώρα τους θερινούς μήνες. Ο «αυτοματισμός» που με ζήλο κινητοποιούνται, κυρίως τα σαββατοκύριακα ώστε πάση θυσία να προσεγγίσουν μια παραλία κάπου εκεί πέρα και να περάσουν κάποιες ώρες της ζωής τους, ξοδεύοντας τα όποια χρήματά τους σε μια βρώμικη και άβολη ξαπλώστρα με ένα πλαστικό ποτήρι στο χέρι, πραγματικά συγκρίνεται μόνο με καλοκουρδισμένα μα άμυαλα ρομπότ ή με ζώα που σε αγέλες μεταναστεύουν ανάλογα με την εποχή και τις επιταγές των ενστίκτων τους. Επιτελώντας όμως αυτές τις περιοδικές μεταναστεύσεις προς εκπλήρωση φυσιολογικών σκοπών. Ενδεχομένως και οι ιθαγενείς βορειοελλαδίτες να πράττουν κάτι το συναφές έστω ασυνείδητα, που όμως δεν δύναται να τεκμηριωθεί επιστημονικά προς το παρόν. Άγνωστοι αι βουλαί της φύσεως…  
  • Τωόντι, ελάχιστα διαφέρει μια ακτή της Χαλκιδικής ένα καλοκαιριάτικο σαββατοκύριακο, με στρυμωγμένους Αγριορωμιούς ο ένας πάνω στον άλλο, με εικόνες από τροπικές ή πολικές ακτές όπου πιγκουΐνοι ή θαλάσσια θηλαστικά κάνουν κάτι πολύ παρόμοιο στο πιο καλαίσθητο. Πιο καλαίσθητο, ίσως γιατί στα συμπαθέστατα αυτά ζώα τα ένστικτα και οι γενετήσιες ορμές τους λειτουργούν κατά τρόπο υγιή. Αντιθέτως, οι Γραικοί που συνωστίζονται στα λεγόμενα «μπιτσόμπαρα» στην καλύτερη περίπτωση διασκεδάζουν την ανία που έχουν συσσωρεύσει σ’ ένα μπαρ μέσα στην πόλη τον χειμώνα, πάνω σ’ ένα σταντ και δίπλα από έναν κάδο σκουπιδιών κάνοντας ακριβώς το ίδιο. Ή στην χειρότερη απλά ακολουθούν το υπόλοιπο κοπάδι χωρίς να μπαίνουν σε δυσάρεστες λειτουργίες όπως αυτή της σκέψης.
  • Ο παραλληλισμός σε σχέση με αυτήν τη διαδικασία που άρρητα λειτουργεί στις σελίδες του Ντικ και την αντίστοιχη που υπάρχει στη σαλονικιώτικη κοινωνία, και θα μπορούσαμε να περιγράψουμε και ως «εκφυλιστική», νομίζουμε ότι είναι πολύ χαρακτηριστικός. Γι’ αυτό εξάλλου θέλαμε να κάνουμε μια περιγραφή της κοινωνίας της πόλης του Θερμαϊκού ξεκινώντας με αναφορά στο συγκεκριμένο λογοτέχνημα. Όμως με μια μεγάλη διαφορά: η όποια παρακμή και διάλυση «εκεί» ή και εν γένει των δυτικών κοινωνιών πρόκειται για πέρασμα στη σήψη έπειτα από μια μακρόχρονη περίοδο παραγωγής πολιτισμού. Εδώ έχουμε μια κοινωνία που ζει την σήψη της μέσω μιας περιόδου βαρβαρότητας, η οποία κι ήταν καλά συγκρατημένη πίσω από την σιδηρά πυγμή της οθωμανικής εξουσίας, η οποία και λειτούργησε εν είδει μιας «προστατευτικής συντήρησης». Αν λοιπόν κατά τον Ερνστ Γιούνγκερ στη Δύση το αποστειρωμένο και «άσαρκο» πνεύμα κατίσχυσε πάνω στις ροές, τα ρεύματα και τα ορμέμφυτα της πραγματικής ζωής, εδώ απλά τα μόλυνε ένα «νοθευμένο οινόπνευμα»…
  • Και εδώ ακριβώς είναι που πρέπει να έρθουμε αντιμέτωποι με ένα γνωστό μεθοδολογικό πρόβλημα που μπερδεύει την κρίση των φιλοσοφούντων  και κοινωνιολογίζοντων σκεπτόμενων ανθρώπων. Προσπαθούμε να αναστοχαστούμε πάνω στην φύση των «δικών μας» φαινομένων  μέσω προκατασκευασμένων σχημάτων, φτιαγμένα συνήθως για πολιτισμένες ή έστω γνήσιες κοινωνίες. Τουτέστιν («γνήσιες») να καταφάσκουν στον εαυτό τους, όποιος κι αν είναι αυτός και στην «αλήθεια» που ο ίδιος τους προσφέρει. Δεν μπορούμε συνεπώς να κατανοήσουμε την ελλαδική ή εν προκειμένου θεσσαλονικιώτικη σύναξη ατόμων μέσω των σχημάτων αυτών. Αυτά ακριβώς τα σχήματα πρέπει να συντριβούν και να αντικατασταθούν, αν θέλουμε να προσεγγίσουμε τον γνήσιο «παλμό» του βορειοελλαδίτικου αυτού ανθρωποστάσιου. Οι πολίτες που είναι συνάμα οπαδοί των Παπαγεωργόπουλων, Ψωμιάδιδων και Μπουτάριδων δεν είναι και δεν ήταν ουδέποτε πολίτες πέραν του ευφημισμού, μα απλά υπήκοοι. Υπήκοοι όμως μιας κατώτερης κλάσης απ’ τους αντίστοιχους ραγιάδες στους πασάδες και κατήδες του παρελθόντος, μιας και πλέον οι νόρμες και τα κανονιστικά πλαίσια εκείνου του καιρού έχουν καταρρεύσει για γνωστούς ιστορικούς λόγους.
  • Κατά συνέπεια, αν θα θέλαμε να ήμασταν συνεπέστεροι σε μια ανθρωπολογική παρατήρηση του φαινομένου θα μπορούσαμε να χωρίσουμε σε γενικές γραμμές τους ταγούς και τις μάζες που τους ακολουθάνε σε φυλάρχους και ιθαγενείς. Με πιο πρόσφατη και χαρακτηριστική περίπτωση τον Τσετσένο πρόεδρο γνωστής βυζαντινοαθιγγανικής αθλητικής ομάδας της πόλης, που χρησιμοποιεί έναν κακοποιημένο και σε ασπρόμαυρη έκδοση δικέφαλο αετό της αρχαίας αυτοκρατορίας των Χετταίων ως τοτεμικό σύμβολο που κινητοποιεί τα ένστικτα χιλιάδων φελάχων της τσιμεντένιας ζούγκλας, ενώ ο σοβιετικός αποικιοκράτης «εξερευνάει» τους θησαυρούς της… Και μιας και θίγουμε τις φυλές της στέπας που εγκαταστάθηκαν τα τελευταία χρόνια στην πόλη που κάποτε ήταν τόπος Ελλήνων, δεν μπορούμε να παραλείψουμε τον όψιμο αστέρα του εθνικισμού και θεράποντα της μουσικής τέχνης, τέως βουλευτή και νυν δημοτικό σύμβουλο, Τουρκμενοποντιακής «εισαγωγής» και γαμπρό κοινοβουλευτικού αρχηγού κόμματος. Γνωστού αρχηγού για τις αμέτρητες φορές που έχει καταδικάσει τον ναζισμό και τον ρατσισμό τα τελευταία χρόνια. Τον αναφέρουμε για να αναρωτηθούμε σε σχέση με την πολιτική του τοποθέτηση σε δύο θέματα: Πρώτον, για ποιόν ακριβώς εθνικισμό αγωνίζεται. Δεύτερον, δεδομένης της μεγάλης συμπάθειας  κι ένθερμης υποστήριξης των Τατάρων συμπατριωτών του στον ελευθερωτή γερμανικό στρατό στα χρόνια του μεγάλου πολέμου, να αναρωτηθούμε αν συμμερίζεται το αντιφασιστικό μένος και την ένθερμη αγάπη του πεθερού του στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς, το αστικό Σύνταγμα κοκ.
  • Ο πρωτογονισμός και ο τραϊμπαλισμός, ακόμα και σε πολύ ιλαροτραγικές εκδηλώσεις είναι λίαν εμφανείς μέσα στην αστική γεωγραφία της πόλης, όσο κι αν η αίσθησή μας έχει υποστεί μιθριδατισμό. Πιο συγκεκριμένα: είναι πολύ γνωστή η φράση «καθρεφτάκια στους ιθαγενείς» και η σημασία της. Ελάχιστα όμως γνωστές είναι οι «λατρείες φορτίων» των κανιβάλων του Ειρηνικού. Πιθηκίζοντας με κακές απομιμήσεις τα αεροδρόμια των Ευρωπαίων που έβλεπαν στα νησιά τους, νόμιζαν ότι θα προσελκύσουν μαγικώ τω τρόπω τα «σιδερένια πουλιά των θεών» (δηλαδή τα αεροπλάνα όπως τα είχαν «καταλάβει») και θα ανταμείβονταν με φορτία με μέσα πλουσιοπάροχα αγαθά. Οι ανθρωπολόγοι μας διαβεβαιώνουν πως εδώ και χρόνια αυτά τα φαινόμενα έχουν σχεδόν εκλείψει, μα ενδεχομένως μια πιο διεισδυτική ματιά στους καθ’ ημάς «Θλιβερούς Τροπικούς» να έκανε κάποια μυαλά να το ξανασκεφτούν. Μιας και δεν είναι λίγες οι στιγμές και τα μέρη που οι «Πυγμαίοι» της πόλης συνωστίζονται έξω από στέκια της πόλης, από πιτσιρικάδες χωριατόπαιδα φοιτητές που νομίζουν ότι κατέβηκαν στο Λας Βέγκας μέχρι απελπισμένες σαραντάρες που πιστεύουν ότι πρωταγωνιστούν στο «Sex & the City”. Με μοναδική κατάληξη να στοιβάζονται σε χώρους που δεν διαφέρουν και πολύ από την γνωστή «παράγκα» στο θέατρο σκιών του περίφημου Καραγκιώζη. Με μια όμως «τεράστια» διαφορά: εμπρός στα μάτια του μαγικά σκεπτόμενου βαλκάνιου Μαορί τα ονόματα με λαμπερές πινακίδες τα έχουν όλα αυτά «αναβαπτίσει». Είναι γνωστό πως οι λέξεις και τα ονόματα έπαιξαν έναν πολύ σημαντικό ρόλο στους ανθρώπους των σπηλαίων, πιστεύοντας πως αυτά έφεραν το νόημα, την «ουσία» του καθετί που είχαν να αντιμετωπίσουν και όχι αυτό στο οποίο οι λέξεις αναφέρονταν. Επίσης, ήδη από την εποχή του Μαλινόφσκυ είναι γνωστό πως ο ανιμιστικός και ο επιστημονικός τρόπος σκέψης μπορούν να συνυπάρχουν κάλλιστα. Όσο «επιστημονικά» μπορεί να αντιλαμβάνεται τέλος πάντων τον κόσμο η κοινωνία που σεμνύνεται τίμιες παντόφλες και κάστανα. Ένας συνδυασμός αυτών των δύο διαπιστώσεων μπορεί να μας δώσει μια εξήγηση στο γιατί κάποιος ζει τον μύθο του και αισθάνεται ότι βρίσκεται σε κάποιο λοφτ του Μανχάταν ας πούμε, ενώ κάθεται αμήχανα με τις ώρες σε ένα παρατημένο γιαπί κοιτάζοντας το πανηγύρι της γυμνής κυτταρίτιδας σε ρόλο κούνελων του “Playboy”. Πολύ απλά επειδή ονομάτισαν τον τόπο, την περίσταση και την ομήγυρη με αντίστοιχες λέξεις, που στο απαίδευτο μυαλό ηχούνε μαγικά. Και αυτή ακριβώς η απαιδεψιά είναι που μας επισημαίνει ότι δεν πρόκειται για αυτόνομες κι ελεύθερες προσωπικότητες μα περισσότερο για «κάτι» που εμπίπτει στα ενδιαφέροντα του Παβλόφ. Ένας ανιμιστικός τρόπος σκέψης που οφείλει την ύπαρξή του μάλλον σε αταβιστικούς (αμυντικούς) μηχανισμούς των υποκειμένων που κυκλοφορούν αποπροσανατολισμένα εν πλήρη απουσία νοήματος κι αισθήματος δημιουργικότητας, αναζήτησης κάτι του αυθεντικού. Ένας ανιμιστικός τρόπος σκέψης που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ζωτικής σημασίας οργανικό ρόλο που κατέχει η μορφή του σαμάνου ως θεματοφύλακα της παράδοσης, ως τον «σοφό» και «ψυχολόγο», τον θεραπευτή της φυλής σε κοινότητες όπως των Εσκιμώων ή των Μασάι.
  • Θα ήταν παράλειψη, αφού κάνουμε λόγο περί θρησκευτικότητας, και μάλιστα σε μια εποχή οικουμενικής απομάγευσης του κόσμου, να μην θίξουμε τις μορφές που αυτή παίρνει σε έναν τόπο που απουσιάζει καθολικά το πολιτικό αισθητήριο στον πληθυσμό και έρχεται με παράδοξο τρόπο το μαγικό στοιχείο να το υποκαταστήσει. Μια περίεργη θρησκευτικότητα που σε ατομικό επίπεδο κάνει την εμφάνισή της στα διάφορα δερματογραφήματα, συνήθως των νέων, με (τυπική) αφορμή μια επέτειο, ένα αντικείμενο θαυμασμού, μια σημαίνουσα φράση κτλ. Ένα περίεργο είδος «τάματος» πάνω στην πέτσα, που τείνει να υποκαταστήσει τα διάφορα λεπτά φύλλα μετάλλου με επάνω χαραγμένα πρόσωπα, φράσεις κι όργανα του σώματος που παραδοσιακά οι πιστοί αφιερώνουν κάτω από τις εικόνες. Στο συλλογικό όμως επίπεδο, από τον Λευκό Πύργο ξεκινά κι εξαπλώνεται κάθε «λυτρωτική» δοξασία πανελλαδικά που συνδυάζει προφητείες και εξωγήινους, σε κάθε έκδοσή της. Με συνακόλουθους τους αντίστοιχους ηγετίσκους, τηλεβιβλιοπώληδες, αυτόκλητους σωτήρες και προφήτες που ενθουσιάζουν τον εκάστοτε Homo Pasokus να φαντασιώνεται ένα είδος «νέου Ανδρέα» στην συσκευασία ενός Απόλλωνα με «πινελιές» από Τζεντάι και ίσως και E.T.… Το κύμα του «ελληναραδισμού» που ξεκίνησε πίσω στα 90s επιβιώνει σταθερά μέχρι σήμερα είτε σε έκδοση «Νεφελίμ», είτε στην μορφή του ευτραφούς Πατρινού που κατέχει αμύθητης αξίας ομόλογα, αλλά και στις βδελοπούλιες πιο πρόσφατες εκδοχές του, των ρουβλίων κάποιου καγκεμπίτη ηγέτη μεγάλης χώρας που θα τα στείλει για να μας σώσουν. Η Θεσσαλονίκη με την διάχυτη θρησκευτικότητά της, πολύ εντονότερη από κάθε άλλο σημείο της Ελλάδας, μ’ εξαίρεση το Όρος Άθως, είναι ο βούρκος που αυτές οι προνύμφες εκκολάπτονται και ανδρώνονται ώστε να πετάξουν οπουδήποτε αλλού στην χώρα.
  • Εν κατακλείδι, δεν θα θέλαμε να δώσουμε την λάθος εντύπωση ότι η παρακμή που δηλητηριάζει την λεγόμενη «συμπρωτεύουσα» είναι χειρότερη ή πιο εκτεταμένη σε σχέση με τουλάχιστον τα υπόλοιπα αστικά κέντρα της Ελλάδας. Ο δε λόγος που αναγκαστήκαμε να γίνουμε ιδιαιτέρως δεικτικοί ήταν ακριβώς για να περιγράψουμε τα ιδιαίτερα τοπικά γνωρίσματά της, όσο πιο καθαρά και σύντομα μπορούμε. Καθότι η φύση απεχθάνεται τα κενά σύμφωνα και με το γνωστό κλισέ εξάλλου, η ίδια η δυναμική των πραγμάτων θα δώσει λύση, όπως το έκανε πολλές φορές στην ιστορία. Η πιο πιθανή «επίλυση» που διαφαίνεται στον ορίζοντα δεν είναι ούτε σβαστικοφόροι Άριοι από κάποιον εξωτικό Βορρά, ούτε μια εξέγερση κάποιων ντόπιων εθνικιστών επαναστατών, μα μάλλον θα προέρχεται από την μαζική εγκατάσταση των νέων κατοίκων, νέων ως επί το πλείστον και στην ηλικία, που τους αποκαλούνε γενικά κι αόριστα «πρόσφυγες», ασχέτως του τι είναι στ’ αλήθεια. Και μέχρι τότε όλα τα κακώς κείμενα και τα επιμέρους «τίποτα» θα καλυφθούν οριστικά από το πέπλο της Σαρίας.        

Κ.Α.

h1

Σε συνέχειες ξεμπροστιάζεται η «φιλολαϊκή» Χρυσή Κρ(Α)υγή στη βουλή ενώπιον των Ελλήνων. Θεσμικός συνήγορος εφοπλιστών (ερώτηση Γιάννη Λαγού υπέρ Βαγγέλη Μαρινάκη) και ΣΤΥΓΝΟΣ συμπαραστάτης εργοδοτών ο «Λαϊκός» Σύνδεσμος! Μόνη αυτή καταψήφισε την τροπολογία του ΚΚΕ υπέρ των απλήρωτων εργαζομένων, την οποία αποδέχθηκε η κυβέρνηση και στήριξαν όλα τα άλλα κόμματα! Όταν το οικονομικό συμφέρον, ο πολιτικός φθόνος και η αδυναμία πρόταξης επιχειρημάτων αντιμετώπισης του πολιτικού αντιπάλου (ΚΚΕ) βγάζουν στην επιφάνεια -εκτός από το μαχαίρι του Ρουπακιά- τον ΑΝΤΙΛΑΪΚΟ και βαθιά ΑΝΤΕΘΝΙΚΟ χαρακτήρα του μορφώματος.

08/08/2017

Η τροπολογία του ΚΚΕ που αναφέρει ότι «θεωρείται μονομερής βλαπτική μεταβολή των όρων εργασίας η αξιόλογη καθυστέρηση καταβολής των δεδουλευμένων αποδοχών του εργαζομένου από τον εργοδότη, ανεξαρτήτως της αιτίας της καθυστέρησης» υπερψηφίστηκε από το σύνολο κομμάτων της Βουλής, με μία και μοναδική εξαίρεση, την Χρυσή Αυγή

Έχοντας πετάξει και το τελευταίο φύλλο συκής με τις ερωτήσεις Γ. Λαγού υπέρ Β. Μαρινάκη, η Χρυσή Κομπαρσίτα θα τοποθετείται πλέον σταθερά σε αυτό που την προόριζαν από την αρχή: γραφείο τύπου εφοπλιστών, φερέφωνο εργοδοτών, μπράβος ολιγαρχών, συμπλήρωμα της ΝΔ, ερώτηση Γ. Λαγού για την υπόθεση Noor1. Ο σκοπός ύπαρξής της στην βουλή έχει πλήρως αποκωδικοποιηθεί και αποκαλυφθεί ενώπιον όλων των Ελλήνων.

Αντιλαϊκός, αντεθνικός, ύποπτος ΚΑΙ εγκληματικός.

h1

Το ραβασάκι (Γιώργος Καψάλης)

02/08/2017

h1

ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ! ΕΞΩΔΙΚΟ ΑΡΝΗΣΗΣ ΕΓΚΑΤΑΣΤΑΣΗΣ POS !!! ΜΕ ΤΑ POS ΑΝΑΧΡΗΜΑΤΟΔΟΤΕΙΤΕ ΑΛΛΗ ΜΙΑ ΦΟΡΑ ΤΟΥΣ ΤΡΑΠΕΖΟΣΥΜΜΟΡΙΤΕΣ ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΜΗΘΕΙΕΣ ΤΩΝ ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΩΝ ΗΜΕΡΗΣΙΩΝ ΣΥΝΑΛΛΑΓΩΝ ΜΕΣΩ POS! Ελεύθερος επαγγελματίας έστειλε εξώδικο στην εφορία Καλαμάτας. Αφορά επαγγελματίες, καταστηματάρχες, επιστήμονες, τεχνικούς, ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ!

27/07/2017

Έστειλε εξώδικο στην εφορία για το POS! Αρνείται την εγκατάσταση και δέχεται μόνο αν έχει ποσοστά από τον τζίρο της τράπεζας!

 Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να αποδεχτώ αυτό, καθώς υπάρχει ευθεία προσβολή του άρθρου 5 παρ. 1 του Συντάγματος, όσον αφορά στην οικονομική μου ελευθερία, η οποία περιορίζεται. Όποιος με υποχρεώσει, συμμετέχει σε εκβίαση και υπεξαίρεση εις βάρος μου. Αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα που αντιμετωπίζονται και με την αυτόφωρη διαδικασία.
 Η αναφερόμενη εις το ΦΕΚ 1445/2017 τεύχος δεύτερο Α.Α.Δ.Ε., σύμφωνα με το Φ.ΕΚ. Ιδρύσεώς της [Φ.Ε.Κ. 94/27-05-2016. ν.4389], στερείται νομικής προσωπικότητας και, επομένως, δεν είναι νομικό πρόσωπο. Δε δικαιούται να πραγματοποιήσει ουδεμία οικονομική ή συμβολαιογραφική πράξη, ούτε να παραστεί σε δικαστήριο, λόγω ελλείψεως νομικής προσωπικότητάς της.

Η … «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ» ΑΡΧΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ, ΕΙΝΑΙ ΠΑΡΑΝΟΜΗ!

ΑΝΤΙΣΤΑΘΕΙΤΕ ΣΤΗΝ ΛΕΗΛΑΣΙΑ ΜΑΣ!

Καλλιόπη Σουφλή

 Υ.Γ. Στην ΚΑΤΗΓΟΡΙΑ ΥΛΗΣ ΤΩΝ ΑΤΤΙΚΩΝ ΝΕΩΝ, υπάρχει η σχετική καταγγελία της ΒΕΝΕΤΙΑΣ ΚΑΝΤΖΙΑ ΓΙΑ ΤΗΝ … «ΑΝΕΞΑΡΤΗΤΗ» ΑΡΧΗ ΔΗΜΟΣΙΩΝ ΕΣΟΔΩΝ.

Έχουν περάσει  μήνες από τότε που τις κατέθεσε, και κανένα τσουτσέκι της … «Ανεξάρτητης» Αρχής, δεν έχει τολμήσει να απαντήσει στα καίρια ερωτήματα που θέτει…(εδώ) και   (εδώ)

Άναυδοι έμειναν χθες οι υπάλληλοι της εφορίας στην Καλαμάτα, όταν ένας ελεύθερος επαγγελματίας της περιοχής τούς παρέδωσε με κάθε επισημότητα «Εξώδικη δήλωση πρόσκληση συμμορφώσεως» για τους λόγους που δεν αποδέχεται να εγκαταστήσει στην επιχείρησή του ΡΟS. 

Εξηγεί τους λόγους και τα άρθρα του Συντάγματος με τα οποία θεωρεί ότι έχει δικαίωμα να αρνηθεί, ενώ κάνει μια μικρή υποχώρηση να δεχτεί την εγκατάσταση του μηχανήματος, αν και η τράπεζα δεχτεί να του δίνει το… αντίστοιχο ποσοστό του τζίρου της. 
Το εξώδικο πρωτοκολλήθηκε και παρελήφθη κανονικά από την Οικονομική Υπηρεσία της Καλαμάτας, σύμφωνα με το tharrosnews.gr. 

Εξώδικη δήλωση

Η εξώδικη δήλωση του ελεύθερου επαγγελματία που κατατέθηκε στην εφορία έχει ως εξής: «Με την παρούσα δήλωση σας κάνω γνωστό ότι στην επιχείρησή μου δεν πρόκειται να τοποθετήσω μηχάνημα ΡΟS για τους κάτωθι λόγους:

  1) Με την τοποθέτηση του μηχανήματος ΡΟS αυτόματα γίνεται συνέταιρος και δικαιούχος στις εισπράξεις μου ένα τρίτο πρόσωπο, η τράπεζα, η οποία αρπάζει μέρος του τζίρου μου, δηλαδή με απλά λόγια μέρος της εργασίας και των κόπων μου, χωρίς να έχει συμβάλει καθόλου στα έξοδα λειτουργίας της επιχειρήσεώς μου. 

Ουσιαστικά εξαναγκάζεται ένα μεγάλο κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας, εν μέσω της τεράστιας οικονομικής ύφεσης που διανύει η χώρα εξαιτίας της απάτης εις βάρος μας από τους κυβερνώντες και τους τραπεζίτες, να προσθέσει ένα επιπλέον έξοδο στην επιχείρησή του, αφού τα μηχανήματα POS ενοικιάζονται από τις τράπεζες, με αποτέλεσμα να μειώνεται ακόμα περισσότερο ο τζίρος της κάθε επιχείρησης, καθώς υπάρχουν προμήθειες για κάθε συναλλαγή που διενεργείται.
  Όλα αυτά υποχρεωτικά, αποστερώντας μου οιανδήποτε οικονομική πρωτοβουλία.  

Ποσοστά από την τράπεζα

 Δεν υπάρχει καμία περίπτωση να αποδεχτώ αυτό, καθώς υπάρχει ευθεία προσβολή του άρθρου 5 παρ. 1 του Συντάγματος, όσον αφορά στην οικονομική μου ελευθερία, η οποία περιορίζεται. Όποιος με υποχρεώσει, συμμετέχει σε εκβίαση και υπεξαίρεση εις βάρος μου. Αδικήματα κακουργηματικού χαρακτήρα που αντιμετωπίζονται και με την αυτόφωρη διαδικασία.

  2) Με την υποχρεωτική χρησιμοποίηση των καρτών και του μηχανήματος ΡΟS, αυτόματα γνωρίζει ένα τρίτο πρόσωπο (η τράπεζα), δηλαδή ένας ιδιώτης, τις καταναλωτικές και όχι μόνο συνήθειες του χρήστη των καρτών, αποστερώντας του την οποιαδήποτε ιδιωτικότητα στην προσωπική του ζωή, προσβάλλοντας το δικαίωμα της ελευθερίας του σαν οικονομική και κοινωνική οντότητα. Ευθεία παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων, του Συντάγματος και των νόμων που είναι σύμφωνοι με αυτό.

3) Η αναφερόμενη εις το ΦΕΚ 1445/2017 τεύχος δεύτερο Α.Α.Δ.Ε., σύμφωνα με το Φ.ΕΚ. Ιδρύσεώς της [Φ.Ε.Κ. 94/27-05-2016. ν.4389], στερείται νομικής προσωπικότητας και, επομένως, δεν είναι νομικό πρόσωπο. Δε δικαιούται να πραγματοποιήσει ουδεμία οικονομική ή συμβολαιογραφική πράξη, ούτε να παραστεί σε δικαστήριο, λόγω ελλείψεως νομικής προσωπικότητάς της.

Επίσης, το ότι δε δίνει λογαριασμό σε καμία δημόσια κρατική υπηρεσία, τι κάνει τα χρήματα που εισπράττει και πού τα διαθέτει, είναι απόδειξη της υπεξαιρέσεως δημοσίου χρήματος και αρνούμαι να γίνω συνεργός στη διαρκή αυτή απάτη.

Παρ’ όλα αυτά, δείχνοντας καλή θέληση, δύναμαι να αποδεχτώ την τοποθέτηση του μηχανήματος POS εις την επιχείρησή μου, μόνο με την προϋπόθεση ότι και η τράπεζα θα μου δίνει το αντίστοιχο ποσοστό του τζίρου της.

Και αυτό δεν το λέω απλά εγώ. Το επιβάλλει το άρθρο 4 του Συντάγματος»ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΤΕ ΤΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ, ΟΛΟΙ!