Donald Trump, Κορονοϊός, ΠΟΜΠΕΟ ΔΥΣΗ, JOE BIDEN, POMPEO

«In victory magnanimity, in defeat defiance»…

Ο Τραμπ παρέλαβε τις Ηνωμένες Πολιτείες ολόκληρες και μπορεί να τις παραδώσει μισές… (άρθρο του ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ στο Antinews)

https://www.antinews.gr/action.read/antitheseis/-in-victory-magnanimity-in-defeat-defiance-/10.148382

(σχόλιο AEE: αυτό ουδόλως πρέπει να απασχολεί τους εθνικιστές άλλων χωρών, εάν τα δύο στρατόπεδα αδυνατούν να ‘συμβιώσουν’ μόνη λύση η απόσχιση)

Τις πρώτες ημέρες μετα από τις εκλογές ο Τράμπ δημοσίως έδειχνε πως θα πήγαινε σε ομαλή παράδοση της εξουσίας, ενώ ήπιες ήταν και οι δημόσιες δηλώσεις της πλευράς Μπάιντεν. Είχε περιθώρια αξιοπρεπούς διαχείρισης του αποτελέσματος, ως κορυφαίος πολιτειακός παράγων, και διασφάλισης του μέλλοντος της οικογενειακής δυναστειας, όπως είχα γράψει εδώ («Ο Τράμπ παρέδωσε στον Μπάιντεν»). Του το υπεδείκνυαν έμπειροι και έγκυροι πολιτικοί αναλυτές των ΗΠΑ, όπως π.χ. ο Πατ Μπιουκαναν, που τον έχουν μελετήσει και ήθελαν να τον προφυλάξουν.

Οι ήττες όμως είναι χείριστοι σύμβουλοι και εάν δεν υπάρχει εδραιωμένο πολιτικό υπόβαθρο οδηγούν συνήθως σε καταστρεπτικές αποφάσεις και πράξεις. Όλοι έκτοτε παρακολουθήσαμε την ξέφρενη πορεία του προς την δραματική αναπόφευκτη κορύφωση με τα αιματηρά γεγονότα στο Καπιτώλιο.

Η πραγματική ήττα του Τράμπ λοιπόν σημειώθηκε την 6η Ιανουαρίου. Αυτή η ημέρα ήταν το σημείο χωρίς επιστροφή, που οι άλλοι περίμεναν πως και πως και που δυστυχώς τους «το έδωσε στο πιάτο».

Η Αμερική είναι και επίσημα πλέον δύο «έθνη», δύο λαοί, δύο στρατόπεδα θα έλεγα, χωρισμένα φυλετικά, ιδεολογικά, κοινωνικά, θρησκευτικά, δια παντός και επ’ αόριστον, με τον Τράμπ καταλύτη. Πως μπορεί να πιστεύει κανείς ότι θα συνεχίσουν να συμπορεύονται ανέφελα στο ίδιο μέχρι πρότινος μοτίβο;

Ο Τραμπ παρέλαβε τις Ηνωμένες Πολιτείες ολόκληρες και μπορεί να τις παραδώσει μισές…

Η διχοτόμησή θα μπορούσε να επέλθει ταχύτατα στο διάστημα έως την 20η Ιανουαρίου αλλά και μετά.

Τι θα μπορούσε παραδείγματος χάριν να σχεδιάζει ο δισεκατομμυριούχος επίδοξος καταληψίας του αμερικανικού Ράϊχσταγκ (ο οποίος είχε προαναγγείλει τα γεγονότα στο Καπιτώλιο με το tweet “something wild happens”);

Θα μπορούσε π.χ., επικαλούμενος την ισχύ την οποία του προσδίδουν τα 75 εκατομμύρια ψηφοφόρων του (συν 10 εκατομμύρια ψήφων που ισχυρίζεται οτι του εκλαπησαν στις εκλογές), να προκαλέσει απόσχιση.

Να δημιουργήσει το «κράτος Τραμπ», στις πολιτείες κεντρικά, εκεί όπου συγκεντρώνεται η κύρια εκλογική του δύναμη.

Ιδεολογικά και πληθυσμιακά (εδώ συμπεριλαμβάνεται και το «μάχιμο», οπλισμένο τμήμα του πληθυσμού εκατέρωθεν) η αντιστοιχία είναι εντυπωσιακή προς τις πρωτοαμερικανικές ιδρυτικές βάσεις.

Βόρειοι /Νότιοι: 75 εκ. ψηφοφόρους ο Τραμπ / 81 εκ. ψηφοφόρους ο Μπάιντεν. Πρόκειται για ακριβή διχοτόμηση 50/50, με κάποιες γεωγραφικές αποκλίσεις. Οι Νότιοι (νυν τραμπικοί) κανονικά θα έπρεπε να πάρουν στο νεοπαγές κράτος και ικανή ποσότητα των απογόνων των τότε σκλάβων τους μαζί, όπως παλιά… είναι άλλωστε και ψηφοφόροι του Τράμπ όπως υπερήφανα επεδείκνυε.
«Μάχιμο» τμήμα: τότε Βόρειοι / Νότιοι είχαν από 3.5 εκ. στρατό. Σήμερα 400 εκ. αμερικανοί, δια του δύο, πάνοπλοι αμφότεροι οι «στρατοί».

Το νέο κράτος θα είχε εξ αρχής ορισμένα θεματάκια να λύσει:

α. Το θέμα του ονόματος. Ηνωμένες Πολιτείες δεν θα μπορούσε εκ των πραγμάτων. Αμερική δεν πρόκειται να το επιτρέψουν οι κάτοχοι των σφραγίδων του παγκόσμιου αποθεματικού νομίσματος και της (μη υπαγόμενης σε ελέγχους) Ομοσπονδιακής Κεντρικής Τράπεζας.

β. Οι άλλοι (οι Δημοκρατικοί) θα είχαν «πιάσει τα στενά», τα παράλια, τις δύο ακτές. Πρόσβαση στη θάλασσα καμιά. Θα υπομειδιά ο Πούτιν… Το κράτος Τραμπ, η Trumpia, θα ήταν κάτι όπως ο εγκλωβισμένος από ρώσους, αζέρους, τούρκους, αρμενικός θύλακας του Ναγκόρνο Καραμπάχ στα αζερικά υψίπεδα.

Και το κυριότερο,

γ. Πως θα ξεχαστεί το σύνθημα με το οποίο εξελέγη, «Make America Great Again», όταν αυτός, αντί να κάνει ξανά μεγάλη την Αμερική, το ζυγίζει (το μόνο βέβαιο), αν θα την μικρύνει κατά 50%. Αυτό βεβαίως είναι εσωτερική υπόθεση των ΗΠΑ και δεν αφορά πατριώτες άλλων χωρών, αφορά όλους τους παγκόσμιους παίκτες εν τούτοις, οι οποίοι τρίβουν τα χέρια τους. Λαμβάνουν θέσεις.

«In victory magnanimity, in defeat defiance»…

Η ματαιωθείσα φιλοδοξία του Ντ. Τράμπ ενίσχυσε την κυκλοθυμικότητα που του προκαλεσε η ήττα (την οποία ήττα, στην Τζώρτζια τουλάχιστον θα μπορούσε να την είχε αποφύγει, εάν εγκαίρως έπαυε τις έξαλλες εκδηλώσεις). Από ένα σημείο και μετά ηρνείτο να δεχθεί την πραγματικότητα, αλλά και πως να την δεχθεί, αφού δεν είχε μάθει να χάνει, παρά μόνο να απολύει (“you are fired”).

Η διακυβέρνηση όμως, δυστυχώς για τον ίδιο, δεν είναι “Apprentice”, ούτε η πανδημία μαγική εικόνα. Είχε και τον χρόνο και το πολιτικό περιθώριο να αποχωρήσει σαν Statesman. Τώρα οι άλλοι θα είναι περισσότερο κι από αμείλικτοι, επικαλούμενοι τους νεκρούς στο Καπιτώλιο και είναι ο ίδιος που τους έβαλε στα χέρια το «σχοινί με το οποίο θα τον κρέμασουν». Στην κυριολεξία και όχι απλώς στα μανταλάκια του παγκόσμιου διαδικτυακου χωριού.

Του ετοιμάζουν παραπομπή, αποπομπή, καθαίρεση με την 25η τροπολογία, διώξεις ων ουκ εστίν αριθμός. Έχει και πολλά φορολογικά στα συρτάρια του, που τώρα θα ανοίξουν.

Ο Τράμπ λοιπόν το παραξήλωσε. Και μαζί του άρχισε να ξηλώνεται το πολύχρωμο αμερικανικό χαλί.

ΥΓ Για το ξήλωμα του χαλιού μεγάλο «κόλλημα» έχουν φάει αυτές τις ημέρες τα δεξιότερα της ΝΔ αβλαβή, που ξεπετάχτηκαν στη διάρκεια του 2016, χρονιά κατά την οποία εξελέγη ο Τραμπ και γύρω από τον οποίο ως δορυφόροι περιστρέφονταν, έχοντας τον φάρο, οδηγό, τηλεευαγγελιστη.

Και τώρα ; Τι θα γένουμε χωρίς βαρβάρους;…

http://www.anatolikostomeas.gr

ASSANGE, Donald Trump, JOE BIDEN, POMPEO

Oliver Stone προς Donald Trump: «Δώσε χάρη στον Julian Assange». Το άρθρο του Ανατολικού Τομέα στο Antinews.

Oliver Stone προς Donald Trump: «Δώσε χάρη στον Julian Assange» – Θα απονείμει o Donald Trump χάρη στον Julian Assange και στον Edward Snowden; | ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ | antinews.gr

Θα απονείμει o Donald Trump χάρη στον Julian Assange και στον Edward Snowden;

Στην περίπτωση του Assange χάρη σημαίνει μη εκτέλεση από την Βρετανία του εντάλματος έκδοσής του στις Ηνωμένες Πολιτείες, όπου τον περιμένει κάθειρξη 175 ετών.

Φωτο: ΑΠΕ - ΜΠΕ

Ο μεγαλύτερος εν ζωή και ο πιο πολιτικοποιημένος σκηνοθέτης των Η.Π.Α., με ταινίες-σταθμούς στο ενεργητικό του (Εξπρές του Μεσονυκτίου, Πλατούν, Σαλβαδόρ, Γουώλ Στρητ, Σημαδεμένος, Χρονιά του Δράκου, ο φιλελεύθερος πρώϊμος απομονωτιστής “America Firster” Oliver Stone, ένας Mad Max της Δεξιάς, όπως τον έχει αποκαλέσει η γαλλική Liberation, ρηξικέλευθος και ανήσυχος, που παράτησε το Yale για να πάει εθελοντής στο Βιετνάμ, που έχει δεχθεί επιθέσεις για «ξενοφοβικά» εθνικιστικά μηνύματα στις ταινίες του, οπαδός του Reagan αλλά και του Ron Paul σήμερα, σκηνοθέτης ντοκιμαντέρ για τον Edward Snowden επίσης, ένωσε πρόσφατα την φωνή του μαζί με εκατομμύρια φωνές από όλον τον κόσμο που ζητούν από τον D. Trump να απονείμει χάρη στον καταδικασμένο σε κάθειρξη 175 ετών Julian Assange αλλά και στον Edward Snowden, ο οποίος και αυτός με τη σειρά του ζητά από τον D. Trump να δώσει χάρη στον Assange!

Κάθε τέσσερα χρόνια, μετά τις προεδρικές εκλογές, το Οβάλ Γραφείο του Λ. Οίκου κατακλύζεται από αιτήματα που ζητούν από τον εκάστοτε απερχόμενο ή επανεκλεγέντα πρόεδρο να απονείμει χάρη και ασυλία στους αιτούντες. Χάρη ζητούν θανατοποινίτες και φορολογική ασυλία εταιρείες και φυσικά πρόσωπα, για φορολογικά αδικήματα που διέπραξαν και τα οποία ζημίωσαν με ιλιγγιώδη ποσά το αμερικανικό δημόσιο.

Δύο αιτήματα χάριτος ξεχωρίζουν στη στοίβα που πυρετωδώς εξετάζει αυτές τις ημέρες ο D. Trump. Αυτά για τον Julian Assange και τον Edward Snowden.

Ο ιδρυτής των Wikileaks, Αυστραλός υπήκοος J. Assange, μετά από την περιπετειώδη φυγή του, την περιπλάνησή του ανά τον κόσμο και την επώδυνη παραμονή του στην πρεσβεία του Ισημερινού όπου και παρακολουθείτο, κρατείται σήμερα στην λονδρέζικη φυλακή του Belmarsh, από όπου με κάθε μέσο, τόσο ένδικο όσο και πολιτικής πίεσης, προσπαθεί να καθυστερήσει ή να αναστείλει την έκδοσή του στις Η.Π.Α, όπου τον περιμένει κάθειρξη 175 ετών για: συνωμοσία κατά του αμερικανικού κράτους, παραβίαση κυβερνητικών υπολογιστικών συστημάτων, υποκλοπή και δημοσιοποίηση απόρρητων στρατιωτικών εγγράφων σχετικών με την άμυνα και την εθνική ασφάλεια, παραβίαση του Νόμου 1917 περί κατασκοπείας. Ο Ε. Snowden, άλλοτε εργαζόμενος για την NSA, έχει καταδικασθεί για την δημοσιοποίηση απορρήτων εγγράφων κυβερνητικών προγραμμάτων παρακολούθησης. Ο Snowden αρχικά είχε διαφύγει στο Χονγκ Κονγκ και μετά στην Μόσχα, όπου ζήτησε άσυλο ενώ προ μηνός ζήτησε να του δοθεί η ρωσική υπηκοότητα.

To tweet του Oliver Stone προς τον D. Trump: «Κε Πρόεδρε, σας παρακαλώ ελευθερώστε τον Julian Assange. Μόνο εσείς μπορείτε να σώσετε την ζωή του.» «Απονείμετε χάρη στον Assange και τον Snowden!»  «Αν ο D. Trump αποφασίσει να απονείμει χάρη στον Assange και στον Snowden θα καταπλήξει ολόκληρο τον κόσμο, αποδεικνύοντας ότι είναι συνεπής προς τις διακηρύξεις του για την σημασία της ελευθερίας του λόγου και του τύπου, ενώ θα τον ευγνωμονούν οι ιστορικοί του μέλλοντος. Θα τρελάνει τους εχθρούς του στο #Deep State και στα #Media, θα προκαλέσει σοκ στον Barack Obama, στον Joe Biden και στην Hillary Clinton! Θα είναι μια κίνηση μεγαλοψυχίας που δεν θα ξεχαστεί και θα επηρεάσει θετικά την εικόνα του @realDonald Trump».

Με τις όχι τυχαίες αυτές αναφορές του, ο Oliver Stone θέλησε να εγείρει την συμπάθεια του D. Trump προς  τους δύο καταδικασθέντες, υπενθυμίζοντάς του το συνεχές σφυροκόπημα που ο ίδιος δεχόταν από την ανθυποψήφιά του το 2016, την αδιάλειπτη προσπάθεια των Δημοκρατικών να τον καθαιρέσουν με τις αναπόδεικτες έως σήμερα κατηγορίες ότι ένα ξένο κράτος (Ρωσία) συνέδραμε στην εκλογή του το 2016, αλλά και τους ισχυρισμούς των αμερικανικών υπηρεσιών ασφαλείας ότι ο Assange είχε διαδραματίσει σημαντικό ρόλο στην τότε προσπάθεια της Ρωσίας να επηρεάσει τις αμερικανικές εκλογές.

Την προηγούμενη εβδομάδα και ο Αυστραλός βουλευτής George Christensen του κόμματος Nationals ζήτησε από τον Trump να απονείμει χάρη στον Assange με τη φράση: «Η Hillary τον μισεί και ο Biden τον θεωρεί hi-tech τρομοκράτη. Η απονομή χάριτος θα έκανε τους Δημοκρατικούς να χάσουν τη γη κάτω από τα πόδια τους και θα ήταν «καρφί στο μάτι του βαθέος κράτους».

Αλλά και ο παλαίμαχος ρεπουμπλικάνος γερουσιαστής Ron Paul δήλωσε πρόσφατα: «Μη δίνοντας χάρη στον Assange, o Trump θα προσφέρει χάρη στο βαθύ κράτος, το ίδιο αυτό βαθύ κράτος που τόσο ήθελε να τον ανατρέψει. Free Assange!».

Θα κάνει Trump το βήμα; Λίαν αμφίβολο.

Δίνοντας χάρη α. θα ανατροφοδοτηθούν αενάως τα σενάρια περί «ρωσικής ανάμιξης στις αμερικανικές προεδρικές εκλογές του 2016» και β. εμμέσως θα δικαιωθούν οι ισχυρισμοί της υπερασπιστικης γραμμής του πολιτικού κρατούμενου Assange για έμμεση ανάμιξη μεγιστάνα φίλου του στην παρακολούθηση και παγίδευσή του στην πρεσβεία του Ισημερινού, όπου είχε καταφύγει. Με κατάληξη την σύλληψή του στην Βρετανία.

Αν όμως παραβεί την γραμμή και, παρά την βαρύτητα του κατηγορητηρίου, «συγχωρήσει» υπό προϋποθέσεις τους δύο hacktivists (παραβιαστές υπολογιστικών συστημάτων και ακτιβιστές) χωρίς τους οποίους όχι μόνο ο κόσμος, αλλά και ο ίδιος ο D. Trump σύμφωνα με παλαιότερες δηλώσεις του, ιδέα δεν θα είχαν για τα «παράλληλα» αφανή επιθετικά προγράμματα παρακολούθησης που τρέχει το βαθύ κράτος και για τις εκλεκτές παρέες αξιωματούχων σε καίριες βαθμίδες της αμερικανικής διοίκησης, θα έχει δώσει ένα ρηξικέλευθο μήνυμα στήριξης σε δύο ανυπότακτα κορυφαία πνεύματα της Δύσης  που τόσο αγάπησε. Αυτό στην τελική είναι και το νόημα της έκκλησης του Oliver Stone.

ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

Bill Gates, Donald Trump, ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ, ΑΝΤΙΕΜΒΟΛΙΑΣΤΕΣ ΤΣΑΡΛΑΤΑΝΟΙ, ΚΑΤΩ ΟΙ ΛΟΓΟΚΛΟΠΟΙ, ΚΟΡΟΝΟΙΟΣ, ΚΟΡΟΝΟΪΟΣ, ΚΟΡΩΝΟΕΜΒΟΛΙΟ, Κορονοϊός, ΜΕΤΑΦΡΑΣΕΙΣ ΛΕΞΙΘΗΚΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΑΝΑΤΟΛΙΚΟ ΤΟΜΕΑ, ΠΟΜΠΕΟ ΔΥΣΗ, Παγκόσμιο Σύμφωνο υπέρ της ελεύθερης μετανάστευσης-η δολοφονία των Λευκών Εθνών από τον ΟΗΕ, JOE BIDEN, POMPEO, White lives DO NOT matter, only black lives

Οι προοπτικές των 100 πρώτων ημερών της Προεδρίας Biden. Το άρθρο του ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΥ ΤΟΜΕΑ για το ANTINEWS.

Οι προοπτικές των 100 πρώτων ημερών της προεδρίας Biden (Του Pat Buchanan) | ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ | antinews.gr

Οι προοπτικές των 100 πρώτων ημερών της προεδρίας Biden. Άρθρο του Pat Buchanan. Συμπέρασμα και επιμύθιο.

Βάσει των προεκλογικών εξαγγελιών του Joe Biden «η διοίκηση Biden -Harris θα ασχοληθεί με τις εξής επείγουσες προκλήσεις:  1. Πανδημία 2. Οικονομική κρίση 3. Φυλετική δικαιοσύνη 4. Κλιματική αλλαγή 5. Εξωτερική πολιτική. Η ομάδα που συγκροτείται θα έχει να αντιμετωπίσει αυτά τα ζητήματα από την πρώτη ημέρα εγκατάστασης του νέου προέδρου στον Λευκό Οίκο».

Τι μέλλει γενέσθαι λοιπόν τις πρώτες 100 ημέρες της προεδρίας Biden;

1. Πανδημία. Το «δεύτερο κύμα» προσεγγίζει το ζενίθ στην Αμερική, με ένα εκατομμύριο νέες μολύνσεις και 10.000 θανάτους την εβδομάδα. Ο Biden έχει δηλώσει επανειλημμένως πως ο σχεδιασμός του επικεντρώνεται στην επιβράδυνση της εξάπλωσης της μόλυνσης, με επιβολή καθολικής χρήσης μάσκας, καραντίνα και κλείδωμα ολόκληρων τομέων της Αμερικανικής οικονομίας.

Η κορύφωση τον Δεκέμβριο και τον Ιανουάριο θα συμπέσει αναπόφευκτα με τις τελευταίες έξι εβδομάδες της προεδρίας Trump και το φως στην άκρη του τούνελ θα αρχίσει να φαίνεται τις πρώτες 100 ημέρες της προεδρίας Biden. H μαζική παραγωγή των εμβολίων της Pfizer και της Moderna θα ξεκινήσει εντός του Δεκεμβρίου και στο τέλος των 100 πρώτων ημερών της νέας διοίκησης και συγκεκριμένα την 1η Μαϊου, η ευεργετική επίδραση εκατομμυρίων εμβολιασμών θα είναι παντού αισθητή με την πανδημία να υποχωρεί ανεπίστροφα.

Αυτή τουλάχιστον είναι η ελπίδα και η προσδοκία. Και τα μέσα ενημέρωσης θα πιστώνουν την αυγή μιας νέας εποχής «ελεύθερης κορωνοϊού» όχι στην επιχείρηση ταχείας αντιμετώπισης OWS (Operation Warp Speed) του απερχόμενου προέδρου, αλλά στον νέο πρόεδρο.

2. Οικονομική κρίση. Η αντιμετώπισή της από τον Biden θα ευθυγραμμισθεί προς την διαβούλευση η οποία συνεχίζεται στην Γερουσία. Ένα πακέτο πολλών τρισεκατομμυρίων δολαρίων ψήνεται και θα ξεφουρνιστεί την κατάλληλη στιγμή, καθώς ουδείς είναι διατεθειμένος να ανέχεται άλλο την αδράνεια της Γερουσίας με την πανδημία να μαίνεται με σφοδρότητα.

3. Φυλετική ανισότητα. Η πανδημία την εξέθεσε, την εμβάθυνε και την διεύρυνε.

Η κατακόρυφη αύξηση των ενεδρών, των συμπλοκών, των πυροβολισμών και των φονικών στη μέση του δρόμου σε όλες τις μεγάλες πόλεις στη διάρκεια της πανδημίας εξόργισε τις έγχρωμες κοινότητες, γράφει ο Pat Buchanan. Η πτώση των σχολικών επιδόσεων σε σχολεία όπου οι μαθητές αναγκαστικά έμεναν ήδη από τον Μάρτιο μακριά από την σχολική τάξη είναι μεγαλύτερη ανάμεσα στα παιδιά των μειονοτήτων. Οι μαύροι και οι ισπανόφωνοι εργάτες στις βιομηχανίες κατεργασίας, συσκευασίας και παραγωγής τροφίμων και αγαθών κατέβαλλαν δυσανάλογο φόρο θυμάτων στον ιό.

Εάν μετά από μισό αιώνα κοινωνικής προόδου και θέσπισης ίσων πολιτικών δικαιωμάτων όπως αυτά διατυπώθηκαν τη δεκαετία του ’60 και εάν μετά από 8 χρόνια προεδρίας Obama, δεν στάθηκε δυνατόν για τις Η.Π.Α. να μειώσουν τις φυλετικές ανισότητες στο εισόδημα, τον πλούτο, την απασχόληση και την ενσωμάτωση, είναι δυνατόν να πιστεύει κανείς ότι τις λύσεις τις έχει ο Joe Biden;

4. Κλιματική αλλαγή, ο νέος τσάρος του Κλίματος, John Kerry, θα αρχίσει την θητεία του σε  ευνοϊκές συνθήκες, αφού οι Η.Π.Α. έχουν μειώσει τις εκπομπές άνθρακα στο χαμηλότερο επίπεδο της ιστορίας τους. Την 31η Δεκεμβρίου του 2020 οι εκπομπές άνθρακα θα έχουν μειωθεί κατά 9% συγκριτικά με το τέλος του 2019. Το γεγονός αυτό οφείλεται και στην πανδημία. Οι εκπομπές από τα οχήματα και από τα αεροσκάφη μειώθηκαν κατά 4%, οι βιομηχανικές εκπομπές κατά 6% και από την οικιακή κατανάλωση 2.8%.

5. Εξωτερική Πολιτική. Εδώ κρύβονται οι παγίδες.

Η απόσυρση των αμερικανικών στρατιωτικών δυνάμεων από το Αφγανιστάν συνεχίζεται, με τους Ταλιμπάν να ελέγχουν πια το μεγαλύτερο μέρος της  χώρας. Δεν αποκλείεται ανατροπή του καθεστώτος της Καμπούλ και έκρηξη χάους, ήδη κατά τις πρώτες κιόλας ημέρες προεδρίας του Joe Biden, ο οποίος ενδέχεται να κληθεί να αποφασίσει εάν θα επιτρέψει άλλη μία ήττα της Αμερικής, ισοδύναμης με την ήττα στο Βιετνάμ το 1975.

Όμως η πραγματική πρόκληση για τον Πρόεδρο Μπάϊντεν θα είναι η Κίνα.

 Η Κίνα του 2020 και όχι η Κίνα που ο Biden θυμάται από το 2016.

Οι Η.Π.Α. αρνούνται να αναγνωρίσουν δικαιώματα της Κίνας σε κάποιες μικροσκοπικές  νησίδες στην Ανατολική και Νότια Κινεζική Θάλασσα και έχουν δεσμευθεί να στηρίζουν τις θέσεις της Ιαπωνίας και των Φιλιππίνων.

Αλλά το Πεκίνο δεν έχει υποχωρήσει σπιθαμή από τις δικές του θέσεις, τουναντίον μάλιστα, ανοίγει συνεχώς την βεντάλια των απαιτήσεων.

Ταυτόχρονα οι Ηνωμένες Πολιτείες συσφίγγουν τις σχέσεις τους με την Ταιβάν.

Αυτό που πολλοί Αμερικανοί θεωρούν ένα δημοκρατικό νησί 25 εκατομμυρίων κατοίκων, η υπεράσπιση του οποίου είναι ηθική υποχρέωση και στρατηγική αναγκαιότητα, η Κίνα πάντα το βλέπει ως δική της επαρχία που αποσχίσθηκε και δεν παύει να δηλώνει σε όλους τους τόνους ότι θα προτιμούσε να πάει σε πόλεμο για την Ταϊβάν παρά να την χάσει.

Αυτά είναι τα ζητήματα που θα απασχολήσουν έντονα την εξωτερική πολιτική των Η.Π.Α. την δεύτερη δεκαετία του 21ου αιώνα.

Και δεν είναι δα και τόσο δύσκολο να προβλεφθεί ότι οι Η.Π.Α. που απέχουν 7.000 μίλια μακριά, με ένα μερίδιο οικονομικής αλλά και στρατιωτικής ισχύος να υποχωρεί παγκοσμίως, δεν θα μπορούν εις το διηνεκές να επικρατούν και να προηγούνται μιας Κίνας, η οποία όχι μόνο διαθέτει το πλεονέκτημα της εγγύτητας και της πληθυσμιακής υπεροχής, αλλά και της συνεχώς αυξανόμενης ισχύος της έναντι αυτής των Ηνωμένων Πολιτειών.

Pat Buchanan (Buchanan.org)

_____________________________________________

Ένα συμπέρασμα και ένα επιμύθιο από τα ανωτέρω.

Το συμπέρασμα: ένας εκ των εγκυρότερων αμερικανών συντηρητικών πολιτικών αναλυτών και αρθρογράφων δεν «βλέπει» προς το παρόν με την νέα κυβέρνηση επανεμφάνιση των Η.Π.Α. στην περιφέρεια της Ανατολικής Μεσογείου. Η τελευταία πράξη της προεδρίας Trump στην περιοχή ήταν η επίτευξη της συμφωνίας του  Ισραήλ με τα Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα και… γαία πυρί μιχθήτω μετά. Η Τουρκία έχει αφεθεί ελεύθερη να αλωνίζει και να αναπτύσσει τις χαλιφατικές της βλέψεις σε Ανατολική Μεσόγειο, Βόρειο Αφρική και Μεσοποταμία αλλά και να κρατά και τον ρόλο του χωροφύλακα του Πούτιν στον Καύκασο και όχι μόνο, ενώ ανακοίνωσε ότι θα στείλει τουρκικές δυνάμεις στο Κασμίρ, ενοχλώντας καίρια την Ινδία.

Το επιμύθιο: δεν αρκεί να θέλεις να κάνεις την χώρα σου μεγάλη ξανά. Πρέπει να γνωρίζεις ποια χώρα ακριβώς και ποιους θέλεις να κυβερνήσεις. Ποια είναι η χώρα σου; Μια χώρα ελευθερίας και ευημερίας ή κάποια, την οποία όχι αμελητέο τμήμα του πληθυσμού της την αποκαλεί το «ντροπιαστικό» αποτέλεσμα αιώνων δουλείας και ζητά την ακύρωσή της (cancel culture); 

Η Αμερική το 2020 συγκρούσθηκε μετωπικά –και αναπόδραστα- με το φυλετικό της παρελθόν, αλλά αυτό που ενδιαφέρει εμάς είναι η εξαγωγή διδαγμάτων για την τύχη της Ευρώπης.

Προβάλλοντας στην Ευρώπη την εικόνα των Η.Π.Α., οι οποίες, με τους πολίτες τους ένθεν και ένθεν ζωσμένους και με τα όπλα παρά πόδα, ελάχιστα απέχουν από μια εν τοις πράγμασιν διχοτόμηση, αντικρίζουμε το δυσοίωνο μέλλον της ημιθανούς ηπείρου μας.

Αυτό που επέρχεται το βλέπουμε στο Portland, το βλέπουμε στο Seattle, το βλέπουμε στην Kenosha. Είναι τρία σημεία στον χάρτη της Αμερικής που δεν διαφέρουν από τα Εξάρχεια και από το 6ο διαμέρισμα.

Οι σημερινοί «επτά νομά σ’ένα δωμά» της Μενάνδρου θα αυξηθούν και πληθύνουν και θα απαιτήσουν εκτός από δικαιώματα ΚΑΙ αποσχίσεις.

ΥΓ  Ήδη, στο Portland, όπου έχει δια της βίας εγκατασταθεί μια τοπική κυβέρνηση αντίφα,  κατελήφθησαν και άλλες γειτονιές από τις πολύχρωμες ορδές (όπου τον τόνο δίνουν και λευκοί) οι οποίες εισβάλλουν κανονικά στις μικρομεσαίες ιδιοκτησίες και εκδιώκουν τους μισητούς νοικοκυραίους.

ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ

Donald Trump, ΑΓΩΓΟΣ EAST MED, ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ, JOE BIDEN, POMPEO

Ένας Αμερικανός φίλος (του Ερντογάν), ο Μάικ Πομπέο και ο Χάντερ Μπάιντεν.

Οι τελευταίες εξελίξεις στην Σύνοδο του ΝΑΤΟ αλλά και η ενσωματωση της γνωστής, αλλά θαμμενης σε κάποιο Οβάλ συρτάρι, τροπολογίας Μενεντεζ στον αμυντικό προϋπολογισμό των ΗΠΑ για το 2021, που ανοίγει θεσμικό δίαυλο κυρώσεων (λύνει τα χέρια της αμερικανικής διοίκησης) κατά της Τουρκίας για τους S 400, επιβεβαιώνουν οτι ο Ν. Τραμπ  επιδρουσε -ατυχως- ως φιλοερντογανικο βαριδι.

Είναι ευκαιρία τώρα στην αναγκαστικη αγρανάπαυση στο Μαρ Α Λάγκο της Φλοριδα ή στη διάρκεια επίσκεψης διακοπών σε κάποιον από τους Trump Towers ανά τον κόσμο, να διαβάσει το βιβλίο «Η Μάστιγα  της Ασίας» του αμερικανού πρεσβευτή στην Σμύρνη Τζ. Χορτον και να μορφωθει επί του θέματος «Τουρκία, Τσετες».

Ο Μ. Πομπέο, απελευθερωμένος πλέον, ταχωσε χοντρά στους επιγονους των Τσετων, γεγονός που μόνο ως θετική και λίαν σημαντική για εμάς, παράπλευρη συνέπεια της ήττας Τραμπ μπορεί να εκληφθεί.
Οι φωνές στις ΉΠΑ οι οποίες αξιώνουν εκδίωξη της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ ακούγονται πλέον δυνατότερα.

Για τους προσεκτικους παρατηρητές, μέσα ενημέρωσης διεθνή, αμερικανικά, και όχι  μόνο  αλλά και ιστοσελιδες, που  στήριζαν αφοσιωμένα τον Τραμπ την τετραετία 2016-2020, την επομένη κιόλας των εκλογών είχαν στρίψει την ροτα, όπως  το καναλι Fox αλλά και η ιστοσελιδα  Zerohedge, πολύ προσεκτικά εν τούτοις αυτή αλλά πάντως ορατά.
Η μεταστροφή των συντηρητικών μέσων ήταν ακαριαία.

Αυτό μπορεί να σημαίνει αφενός οτι οι ρεπουμπλικάνοι είχαν κουραστεί από τα καπρίτσια του αλλά και την ύπαρξη δυσοίωνων δημοσκοπησεων, οτι δηλαδη δεν εκλέγεται, εξ ου και όλη η προληπτική παραφιλολογία περί νοθείας. Ας μην λησμονούμε οτι και η  Χιλαρι Κλίντον το 2016 κάπως έτσι έχασε από τον Τραμπ και το φέρει ως σήμερα βαρέως, αν και με σημαντικά λιγότερους ψήφους διαφορά, έναντι των πέντε εκ. ψήφων της διαφοράς Μπαιντεν – Τράμπ.

Ο Τραμπ-κατα της παγκοσμιοποιησης προσεφερε πολλά στην υπόθεση του δυτικού Έθνους-κράτους, έσπασε το καλούπι υφιστάμενος και ο ίδιος μώλωπες, αλλά διαχωριζεται από τον Τραμπ-πρόεδρο ο οποίος εφάρμοσε συνταγή ολέθρου κατά της πανδημιας (a recipe for disaster) όπως τον είχε έγκαιρα προειδοποιήσει ο Bill Gates ήδη αρχές Απριλίου από τις σελίδες της WP και διαχωρίζεται επίσης και από τον Τραμπ- επιχειρηματία – φίλο του άλλου στυγνου επιχειρηματία Ερντογαν.

Είναι αυτά τρία διαφορετικά πρόσωπα.

Ο Πομπέο, ο οποίος είναι η ημέρα με τη νύχτα παρεμπιπτόντως, οσον αφορά τεχνοκρατικοτητα,  ορθολογισμό, μη επιρρεπεια στην συνωμοσιολογια (πάντα με μάσκα), αδιαφορία για την ανούσια προβολή και τα τιτιβισματα, προετοιμάζεται για την επόμενη μέρα στο GOP, με σοβαρότατες πιθανότητες να διεκδικήσει με αξιώσεις το χρίσμα για το 2024, εάν η Αμερική στο μεταξύ δεν διχοτομηθει, ενδεχόμενο διόλου απίθανο, δεδομένου του απόλυτου διχασμού της σε δυο κοινωνίες, με καταλύτη τον Τραμπ.

Αν και το βαθύ αμερικανικο κατεστημένο, οι ερμηνείες για την σύνθεση του οποίου ποικίλλουν και διίστανται, θα προσπαθήσει να το αποτρέψει, η Αμερική έχει πλέον βρει τοιχο. Τοίχο διαφυλετικου ολέθρου, απότοκο της φιλελευθερης Παρακμής της Δύσης και του επιδοτουμένου από τον ΟΗΕ υπερπληθυσμό του τρίτου κόσμου. 300 δις απαιτούσε κατά τις εξεγέρσεις εις εκ των εγχρώμων ηγετών, ως  αποζημιωσεις δουλείας.

Και αν «νικησε ο Χαντερ Μπαιντεν» διότι αυτός ενικησε… χώρια κατι «μερδικα» της Καμαλα, είναι διότι η Αμερική ολόκληρη είναι (έγινε) ένας Χαντερ Μπαιντεν.

Πηγή: http://www.facebook.com/anatolikos.tomeas.7

Donald Trump, POMPEO

Μάικ Πομπέο. Η διάδοχη κατάσταση εκ μέρους της πλευράς Τραμπ.

Πηγή

Θα στενοχωρηθουν οι υποστηρικτές του Ντ. Τραμπ στην Ελλάδα, αλλά το πρώτο μέσο που τον «κηδεψε» από την επομένη των εκλογών, ήταν και εξακολουθεί να είναι ο Ρ/Σ Παραπολιτικα.
Ειδικά η βραδυνη ζώνη 20.00-22.00 που άλλοτε του εξέπεμπε υμνους, πλέον
δείχνει να εχει αποδεχθεί η να έχει υιοθετήσει την εκδοχή της επικράτησης
Μπαιντεν.
Αυτό σημαινει ενημέρωση από τους βαθεις κόλπους του GOP, και από το εγχώριο Ελληνικό Παράρτημα των Ρεπουμπλικάνων, που συσπειρώνει γύρω του πάμπολλα, αν οχι την συντριπτική πλειοψηφία του δεξιότερα της ΝΔ χώρου, χωρίς αυτο να σημαίνει οτι οι μιτοι του με μεριδα της ΝΔ είναι αορατοι.

Κοινός παρονομαστής τους ο East Med.
Ήδη αρχίζει και προβάλλεται η διάδοχη κατάσταση της πλευράς Τραμπ, ο
οποίος ήταν ανεκαθεν ένας outsider για το GOP
.
Δεν είναι άλλος από έναν εξέχοντα Δυτικό πολιτικό, γνήσιο εκπρόσωπο της κλασσικής αμερικανικής συντηρητικής σχολής σκέψης, τον Μαικ Πομπέο, τον αεικίνητο και στιβαρό Υπουργό Εξωτερικών της Διοίκησης Τραμπ.
Διόλου συνομωσιολογος, μετρημενος και τεχνοκρατης, πάντα με τη μάσκα στις δημόσιες εμφανίσεις, φιλος της χώρας μας όσο του επιτρέπει το αξίωμα, με λαμπρό βιογραφικό σπουδών.
Η δραστηριοποίηση του Μ. Πομπέο, εκ μέρους Ντ. Τραμπ βεβαίως, είναι έντονη αυτές τις ημέρες στην Α. Μεσόγειο και όχι μόνο.

Σημείωση ΑΛΛΕΝΑΚΙ: Τον Μάικ Πομπέο μας τον είχε επισημάνει σε ανύποπτο χρόνο ο μεγάλος εκλιπών, ο Δάσκαλος Αρχαιοπτέρυγας, ο οποίος φοιτούσε στην Αμερική στο ίδιο κορυφαίο Πανεπιστημιακό Τεχνολογικό Ίδρυμα με τον Μ. Πομπέο.