Archive for the ‘Έλληνες νεο-νενέκοι’ Category

h1

O ANΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΠΥΡΓΟ

14/08/2017

O ANΘΡΩΠΟΣ ΣΤΟΝ ΛΕΥΚΟ ΠΥΡΓΟ. Από το Ελληνικόν Εθνικό Κοινωνικό Καθίδρυμα

… το τέλος στον εκφυλισμό δεν θα το δώσουν ούτε σβαστικοφόροι Άριοι από κάποιον εξωτικό Βορρά, ούτε μια εξέγερση κάποιων ντόπιων εθνικιστών επαναστατών, μα μάλλον θα προέρχεται από την μαζική εγκατάσταση των νέων κατοίκων, νέων ως επί το πλείστον και στην ηλικία, που τους αποκαλούνε γενικά κι αόριστα «πρόσφυγες», ασχέτως του τι είναι στ’ αλήθεια. Και μέχρι τότε όλα τα κακώς κείμενα και τα επιμέρους «τίποτα» θα καλυφθούν οριστικά από το πέπλο της Σαρίας…  

  • Το 1962 ο Αμερικάνος συγγραφέας Φίλιπ Ντικ δημοσίευσε το βιβλίο του «Ο άνθρωπος στο ψηλό κάστρο». Το έργο αυτό πραγματεύεται ένα εναλλακτικό φανταστικό παρόν (δεκαετία του 1960), σύμφωνα με το οποίο οι Σύμμαχοι είχαν ηττηθεί στον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, οι δυνάμεις του Άξονα μοίρασαν τον κόσμο ανά μεταξύ τους και στην Ευρώπη (και όχι μόνο), το Γ΄ Ράιχ εγκαθίδρυε την νέα Τάξη του. Το κατά πόσο το σύγγραμμα του Ντικ θα μπορούσε να χαρακτηριστεί ως «αντιναζιστικό» είναι ένα ζήτημα αμφιλεγόμενο, καθότι παρόλες τις αναφορές σε άκαρδους και φανατισμένους ξανθούς ψυχρούς εκτελεστές ενός ημιπαράφρονα Φύρερ, σε μαζικές γενοκτονίες και σε φούρνους για Εβραίους, η Ευρώπη ευημερεί, υπάρχει μια σταθερή και ειρηνική παγκόσμια τάξη, ενώ η επιστήμη και η τεχνολογία ακμάζουν σε εκπληκτικό βαθμό, ενώ η ανθρωπότητα ετοιμάζεται να αποικίσει το σύμπαν. Δεν πρόκειται όμως για ένα έργο τύπου φανταστικής εναλλακτικής ιστορίας, μα για ένα μυθιστόρημα επιστημονικής φαντασίας που λαμβάνει χώρα στην μεταπολεμική Αμερική, μέσα από τα μάτια κάποιων απλών ανθρώπων που οι ιστορίες τους συνδέονται. Μέσα από τις καθημερινές ιστορίες των φανταστικών του ηρώων, ο συγγραφέας με γλαφυρό τρόπο προσπαθεί να πλέξει και να παρουσιάσει στον αναγνώστη την εικόνα που θα είχε αυτή η εναλλακτική Αμερική (μοιρασμένη ουσιαστικά μεταξύ της Αυτοκρατορικής Ιαπωνίας και της Εθνικοσοσιαλιστικής Γερμανίας) και εμμέσως πλην σαφώς να περάσει τα μηνύματά του. Μια εικόνα, όπως θα λέγαμε «από τα κάτω», μέσα στον μικρόκοσμο της καθημερινής ζωής απλών πολιτών με τις προκλήσεις που τους θέτει η ρουτίνα τους. Κι εν ολίγοις, το βασικό μήνυμα είναι ένα: πως η κοινωνία των ΗΠΑ, ασχέτως πολιτικού συστήματος και ιστορικών συνθηκών, ελάχιστα θα διέφερε σ’ εκείνον τον φανταστικό κόσμο σε σχέση με το τι συνέβαινε στον πραγματικό κόσμο της εποχής του Ντικ. Παρά όλους τους «φραγμούς» που τίθενται εκούσια ή ακούσια λόγω των ραγδαίων αλλαγών σε επίπεδο κορυφής που συντελέστηκαν στην σφαίρα της πολιτικής, η διάλυση της όποιας «οργανικότητας» στις κοινωνίες που κάποτε ίδρυσαν οι πουριτανοί έποικοι στην νέα γη είναι αναπόφευκτη.
  • Πράγματι, σου γεννά την ιδέα ενός εκκρεμούς που καιρό πριν πετάχτηκε και σκάλωσε για πάντα στην αντίθετη πλευρά απ’ την οποία και κουρδίστηκε για να γέρνει. Η όλη εικόνα θα μπορούσε να αναδύει μια τραγικότητα, σαν εικόνα και μόνο, αν ο συγγραφικός χαρακτήρας του Ντικ δεν ήταν τέτοιος ώστε να αποτρέπεται κάτι τέτοιο, ή έστω εάν η εν λόγω εν δυνάμει τραγικότητα ήταν σ’ ένα κάποιο πιο «ρηχό» επίπεδο, πιο βατό και κατανοητό στον αναγνώστη κι όχι τόσο «ανυπόφορα» βαθιά που να προκύπτει σχεδόν σαν ένα βιολογικό φαινόμενο ανεξιχνίαστων αιτιών. Μια τραγικότητα πολύ λεπτής υφής, που δύσκολα μπορεί κάποιος να εντοπίσει κι ακόμα δυσκολότερα να περιγράψει, εκτός κι αν πρόκειται για μια διεισδυτική ματιά όπως εκείνη του Όσβαλντ  Σπένγκλερ που μπορεί να εξιχνιάσει συναφή φαινόμενα ακόμα και σ’ ένα ζωύφιο που κινείται εντός κάποιου κήπου.
  • Ας μην μακρηγορούμε όμως με την παρακμή μιας φανταστικής Αμερικής, συγκρινόμενη με την αντίστοιχη που υπάρχει στην πραγματική ιστορία κι ας μεταφερθούμε σε εικόνες πιο γνώριμες. Σίγουρα, κάθε Έλληνας ή έστω κάτοικος αυτής της χώρας έχει ακούσει για την περίφημη «λατρεία» των Θεσσαλονικιών για την Χαλκιδική εν προκειμένου. Ειδικά τώρα τους θερινούς μήνες. Ο «αυτοματισμός» που με ζήλο κινητοποιούνται, κυρίως τα σαββατοκύριακα ώστε πάση θυσία να προσεγγίσουν μια παραλία κάπου εκεί πέρα και να περάσουν κάποιες ώρες της ζωής τους, ξοδεύοντας τα όποια χρήματά τους σε μια βρώμικη και άβολη ξαπλώστρα με ένα πλαστικό ποτήρι στο χέρι, πραγματικά συγκρίνεται μόνο με καλοκουρδισμένα μα άμυαλα ρομπότ ή με ζώα που σε αγέλες μεταναστεύουν ανάλογα με την εποχή και τις επιταγές των ενστίκτων τους. Επιτελώντας όμως αυτές τις περιοδικές μεταναστεύσεις προς εκπλήρωση φυσιολογικών σκοπών. Ενδεχομένως και οι ιθαγενείς βορειοελλαδίτες να πράττουν κάτι το συναφές έστω ασυνείδητα, που όμως δεν δύναται να τεκμηριωθεί επιστημονικά προς το παρόν. Άγνωστοι αι βουλαί της φύσεως…  
  • Τωόντι, ελάχιστα διαφέρει μια ακτή της Χαλκιδικής ένα καλοκαιριάτικο σαββατοκύριακο, με στρυμωγμένους Αγριορωμιούς ο ένας πάνω στον άλλο, με εικόνες από τροπικές ή πολικές ακτές όπου πιγκουΐνοι ή θαλάσσια θηλαστικά κάνουν κάτι πολύ παρόμοιο στο πιο καλαίσθητο. Πιο καλαίσθητο, ίσως γιατί στα συμπαθέστατα αυτά ζώα τα ένστικτα και οι γενετήσιες ορμές τους λειτουργούν κατά τρόπο υγιή. Αντιθέτως, οι Γραικοί που συνωστίζονται στα λεγόμενα «μπιτσόμπαρα» στην καλύτερη περίπτωση διασκεδάζουν την ανία που έχουν συσσωρεύσει σ’ ένα μπαρ μέσα στην πόλη τον χειμώνα, πάνω σ’ ένα σταντ και δίπλα από έναν κάδο σκουπιδιών κάνοντας ακριβώς το ίδιο. Ή στην χειρότερη απλά ακολουθούν το υπόλοιπο κοπάδι χωρίς να μπαίνουν σε δυσάρεστες λειτουργίες όπως αυτή της σκέψης.
  • Ο παραλληλισμός σε σχέση με αυτήν τη διαδικασία που άρρητα λειτουργεί στις σελίδες του Ντικ και την αντίστοιχη που υπάρχει στη σαλονικιώτικη κοινωνία, και θα μπορούσαμε να περιγράψουμε και ως «εκφυλιστική», νομίζουμε ότι είναι πολύ χαρακτηριστικός. Γι’ αυτό εξάλλου θέλαμε να κάνουμε μια περιγραφή της κοινωνίας της πόλης του Θερμαϊκού ξεκινώντας με αναφορά στο συγκεκριμένο λογοτέχνημα. Όμως με μια μεγάλη διαφορά: η όποια παρακμή και διάλυση «εκεί» ή και εν γένει των δυτικών κοινωνιών πρόκειται για πέρασμα στη σήψη έπειτα από μια μακρόχρονη περίοδο παραγωγής πολιτισμού. Εδώ έχουμε μια κοινωνία που ζει την σήψη της μέσω μιας περιόδου βαρβαρότητας, η οποία κι ήταν καλά συγκρατημένη πίσω από την σιδηρά πυγμή της οθωμανικής εξουσίας, η οποία και λειτούργησε εν είδει μιας «προστατευτικής συντήρησης». Αν λοιπόν κατά τον Ερνστ Γιούνγκερ στη Δύση το αποστειρωμένο και «άσαρκο» πνεύμα κατίσχυσε πάνω στις ροές, τα ρεύματα και τα ορμέμφυτα της πραγματικής ζωής, εδώ απλά τα μόλυνε ένα «νοθευμένο οινόπνευμα»…
  • Και εδώ ακριβώς είναι που πρέπει να έρθουμε αντιμέτωποι με ένα γνωστό μεθοδολογικό πρόβλημα που μπερδεύει την κρίση των φιλοσοφούντων  και κοινωνιολογίζοντων σκεπτόμενων ανθρώπων. Προσπαθούμε να αναστοχαστούμε πάνω στην φύση των «δικών μας» φαινομένων  μέσω προκατασκευασμένων σχημάτων, φτιαγμένα συνήθως για πολιτισμένες ή έστω γνήσιες κοινωνίες. Τουτέστιν («γνήσιες») να καταφάσκουν στον εαυτό τους, όποιος κι αν είναι αυτός και στην «αλήθεια» που ο ίδιος τους προσφέρει. Δεν μπορούμε συνεπώς να κατανοήσουμε την ελλαδική ή εν προκειμένου θεσσαλονικιώτικη σύναξη ατόμων μέσω των σχημάτων αυτών. Αυτά ακριβώς τα σχήματα πρέπει να συντριβούν και να αντικατασταθούν, αν θέλουμε να προσεγγίσουμε τον γνήσιο «παλμό» του βορειοελλαδίτικου αυτού ανθρωποστάσιου. Οι πολίτες που είναι συνάμα οπαδοί των Παπαγεωργόπουλων, Ψωμιάδιδων και Μπουτάριδων δεν είναι και δεν ήταν ουδέποτε πολίτες πέραν του ευφημισμού, μα απλά υπήκοοι. Υπήκοοι όμως μιας κατώτερης κλάσης απ’ τους αντίστοιχους ραγιάδες στους πασάδες και κατήδες του παρελθόντος, μιας και πλέον οι νόρμες και τα κανονιστικά πλαίσια εκείνου του καιρού έχουν καταρρεύσει για γνωστούς ιστορικούς λόγους.
  • Κατά συνέπεια, αν θα θέλαμε να ήμασταν συνεπέστεροι σε μια ανθρωπολογική παρατήρηση του φαινομένου θα μπορούσαμε να χωρίσουμε σε γενικές γραμμές τους ταγούς και τις μάζες που τους ακολουθάνε σε φυλάρχους και ιθαγενείς. Με πιο πρόσφατη και χαρακτηριστική περίπτωση τον Τσετσένο πρόεδρο γνωστής βυζαντινοαθιγγανικής αθλητικής ομάδας της πόλης, που χρησιμοποιεί έναν κακοποιημένο και σε ασπρόμαυρη έκδοση δικέφαλο αετό της αρχαίας αυτοκρατορίας των Χετταίων ως τοτεμικό σύμβολο που κινητοποιεί τα ένστικτα χιλιάδων φελάχων της τσιμεντένιας ζούγκλας, ενώ ο σοβιετικός αποικιοκράτης «εξερευνάει» τους θησαυρούς της… Και μιας και θίγουμε τις φυλές της στέπας που εγκαταστάθηκαν τα τελευταία χρόνια στην πόλη που κάποτε ήταν τόπος Ελλήνων, δεν μπορούμε να παραλείψουμε τον όψιμο αστέρα του εθνικισμού και θεράποντα της μουσικής τέχνης, τέως βουλευτή και νυν δημοτικό σύμβουλο, Τουρκμενοποντιακής «εισαγωγής» και γαμπρό κοινοβουλευτικού αρχηγού κόμματος. Γνωστού αρχηγού για τις αμέτρητες φορές που έχει καταδικάσει τον ναζισμό και τον ρατσισμό τα τελευταία χρόνια. Τον αναφέρουμε για να αναρωτηθούμε σε σχέση με την πολιτική του τοποθέτηση σε δύο θέματα: Πρώτον, για ποιόν ακριβώς εθνικισμό αγωνίζεται. Δεύτερον, δεδομένης της μεγάλης συμπάθειας  κι ένθερμης υποστήριξης των Τατάρων συμπατριωτών του στον ελευθερωτή γερμανικό στρατό στα χρόνια του μεγάλου πολέμου, να αναρωτηθούμε αν συμμερίζεται το αντιφασιστικό μένος και την ένθερμη αγάπη του πεθερού του στους κοινοβουλευτικούς θεσμούς, το αστικό Σύνταγμα κοκ.
  • Ο πρωτογονισμός και ο τραϊμπαλισμός, ακόμα και σε πολύ ιλαροτραγικές εκδηλώσεις είναι λίαν εμφανείς μέσα στην αστική γεωγραφία της πόλης, όσο κι αν η αίσθησή μας έχει υποστεί μιθριδατισμό. Πιο συγκεκριμένα: είναι πολύ γνωστή η φράση «καθρεφτάκια στους ιθαγενείς» και η σημασία της. Ελάχιστα όμως γνωστές είναι οι «λατρείες φορτίων» των κανιβάλων του Ειρηνικού. Πιθηκίζοντας με κακές απομιμήσεις τα αεροδρόμια των Ευρωπαίων που έβλεπαν στα νησιά τους, νόμιζαν ότι θα προσελκύσουν μαγικώ τω τρόπω τα «σιδερένια πουλιά των θεών» (δηλαδή τα αεροπλάνα όπως τα είχαν «καταλάβει») και θα ανταμείβονταν με φορτία με μέσα πλουσιοπάροχα αγαθά. Οι ανθρωπολόγοι μας διαβεβαιώνουν πως εδώ και χρόνια αυτά τα φαινόμενα έχουν σχεδόν εκλείψει, μα ενδεχομένως μια πιο διεισδυτική ματιά στους καθ’ ημάς «Θλιβερούς Τροπικούς» να έκανε κάποια μυαλά να το ξανασκεφτούν. Μιας και δεν είναι λίγες οι στιγμές και τα μέρη που οι «Πυγμαίοι» της πόλης συνωστίζονται έξω από στέκια της πόλης, από πιτσιρικάδες χωριατόπαιδα φοιτητές που νομίζουν ότι κατέβηκαν στο Λας Βέγκας μέχρι απελπισμένες σαραντάρες που πιστεύουν ότι πρωταγωνιστούν στο «Sex & the City”. Με μοναδική κατάληξη να στοιβάζονται σε χώρους που δεν διαφέρουν και πολύ από την γνωστή «παράγκα» στο θέατρο σκιών του περίφημου Καραγκιώζη. Με μια όμως «τεράστια» διαφορά: εμπρός στα μάτια του μαγικά σκεπτόμενου βαλκάνιου Μαορί τα ονόματα με λαμπερές πινακίδες τα έχουν όλα αυτά «αναβαπτίσει». Είναι γνωστό πως οι λέξεις και τα ονόματα έπαιξαν έναν πολύ σημαντικό ρόλο στους ανθρώπους των σπηλαίων, πιστεύοντας πως αυτά έφεραν το νόημα, την «ουσία» του καθετί που είχαν να αντιμετωπίσουν και όχι αυτό στο οποίο οι λέξεις αναφέρονταν. Επίσης, ήδη από την εποχή του Μαλινόφσκυ είναι γνωστό πως ο ανιμιστικός και ο επιστημονικός τρόπος σκέψης μπορούν να συνυπάρχουν κάλλιστα. Όσο «επιστημονικά» μπορεί να αντιλαμβάνεται τέλος πάντων τον κόσμο η κοινωνία που σεμνύνεται τίμιες παντόφλες και κάστανα. Ένας συνδυασμός αυτών των δύο διαπιστώσεων μπορεί να μας δώσει μια εξήγηση στο γιατί κάποιος ζει τον μύθο του και αισθάνεται ότι βρίσκεται σε κάποιο λοφτ του Μανχάταν ας πούμε, ενώ κάθεται αμήχανα με τις ώρες σε ένα παρατημένο γιαπί κοιτάζοντας το πανηγύρι της γυμνής κυτταρίτιδας σε ρόλο κούνελων του “Playboy”. Πολύ απλά επειδή ονομάτισαν τον τόπο, την περίσταση και την ομήγυρη με αντίστοιχες λέξεις, που στο απαίδευτο μυαλό ηχούνε μαγικά. Και αυτή ακριβώς η απαιδεψιά είναι που μας επισημαίνει ότι δεν πρόκειται για αυτόνομες κι ελεύθερες προσωπικότητες μα περισσότερο για «κάτι» που εμπίπτει στα ενδιαφέροντα του Παβλόφ. Ένας ανιμιστικός τρόπος σκέψης που οφείλει την ύπαρξή του μάλλον σε αταβιστικούς (αμυντικούς) μηχανισμούς των υποκειμένων που κυκλοφορούν αποπροσανατολισμένα εν πλήρη απουσία νοήματος κι αισθήματος δημιουργικότητας, αναζήτησης κάτι του αυθεντικού. Ένας ανιμιστικός τρόπος σκέψης που δεν πρέπει να συγχέεται με τον ζωτικής σημασίας οργανικό ρόλο που κατέχει η μορφή του σαμάνου ως θεματοφύλακα της παράδοσης, ως τον «σοφό» και «ψυχολόγο», τον θεραπευτή της φυλής σε κοινότητες όπως των Εσκιμώων ή των Μασάι.
  • Θα ήταν παράλειψη, αφού κάνουμε λόγο περί θρησκευτικότητας, και μάλιστα σε μια εποχή οικουμενικής απομάγευσης του κόσμου, να μην θίξουμε τις μορφές που αυτή παίρνει σε έναν τόπο που απουσιάζει καθολικά το πολιτικό αισθητήριο στον πληθυσμό και έρχεται με παράδοξο τρόπο το μαγικό στοιχείο να το υποκαταστήσει. Μια περίεργη θρησκευτικότητα που σε ατομικό επίπεδο κάνει την εμφάνισή της στα διάφορα δερματογραφήματα, συνήθως των νέων, με (τυπική) αφορμή μια επέτειο, ένα αντικείμενο θαυμασμού, μια σημαίνουσα φράση κτλ. Ένα περίεργο είδος «τάματος» πάνω στην πέτσα, που τείνει να υποκαταστήσει τα διάφορα λεπτά φύλλα μετάλλου με επάνω χαραγμένα πρόσωπα, φράσεις κι όργανα του σώματος που παραδοσιακά οι πιστοί αφιερώνουν κάτω από τις εικόνες. Στο συλλογικό όμως επίπεδο, από τον Λευκό Πύργο ξεκινά κι εξαπλώνεται κάθε «λυτρωτική» δοξασία πανελλαδικά που συνδυάζει προφητείες και εξωγήινους, σε κάθε έκδοσή της. Με συνακόλουθους τους αντίστοιχους ηγετίσκους, τηλεβιβλιοπώληδες, αυτόκλητους σωτήρες και προφήτες που ενθουσιάζουν τον εκάστοτε Homo Pasokus να φαντασιώνεται ένα είδος «νέου Ανδρέα» στην συσκευασία ενός Απόλλωνα με «πινελιές» από Τζεντάι και ίσως και E.T.… Το κύμα του «ελληναραδισμού» που ξεκίνησε πίσω στα 90s επιβιώνει σταθερά μέχρι σήμερα είτε σε έκδοση «Νεφελίμ», είτε στην μορφή του ευτραφούς Πατρινού που κατέχει αμύθητης αξίας ομόλογα, αλλά και στις βδελοπούλιες πιο πρόσφατες εκδοχές του, των ρουβλίων κάποιου καγκεμπίτη ηγέτη μεγάλης χώρας που θα τα στείλει για να μας σώσουν. Η Θεσσαλονίκη με την διάχυτη θρησκευτικότητά της, πολύ εντονότερη από κάθε άλλο σημείο της Ελλάδας, μ’ εξαίρεση το Όρος Άθως, είναι ο βούρκος που αυτές οι προνύμφες εκκολάπτονται και ανδρώνονται ώστε να πετάξουν οπουδήποτε αλλού στην χώρα.
  • Εν κατακλείδι, δεν θα θέλαμε να δώσουμε την λάθος εντύπωση ότι η παρακμή που δηλητηριάζει την λεγόμενη «συμπρωτεύουσα» είναι χειρότερη ή πιο εκτεταμένη σε σχέση με τουλάχιστον τα υπόλοιπα αστικά κέντρα της Ελλάδας. Ο δε λόγος που αναγκαστήκαμε να γίνουμε ιδιαιτέρως δεικτικοί ήταν ακριβώς για να περιγράψουμε τα ιδιαίτερα τοπικά γνωρίσματά της, όσο πιο καθαρά και σύντομα μπορούμε. Καθότι η φύση απεχθάνεται τα κενά σύμφωνα και με το γνωστό κλισέ εξάλλου, η ίδια η δυναμική των πραγμάτων θα δώσει λύση, όπως το έκανε πολλές φορές στην ιστορία. Η πιο πιθανή «επίλυση» που διαφαίνεται στον ορίζοντα δεν είναι ούτε σβαστικοφόροι Άριοι από κάποιον εξωτικό Βορρά, ούτε μια εξέγερση κάποιων ντόπιων εθνικιστών επαναστατών, μα μάλλον θα προέρχεται από την μαζική εγκατάσταση των νέων κατοίκων, νέων ως επί το πλείστον και στην ηλικία, που τους αποκαλούνε γενικά κι αόριστα «πρόσφυγες», ασχέτως του τι είναι στ’ αλήθεια. Και μέχρι τότε όλα τα κακώς κείμενα και τα επιμέρους «τίποτα» θα καλυφθούν οριστικά από το πέπλο της Σαρίας.        

Κ.Α.

Advertisements
h1

ΚΡΟΙΣΟΙ ΣΕ…ΚΡΙΣΗ !!

05/05/2017

«Ψύχραιμη» θεώρηση των πολιτικών πεπραγμένων στην Ευρώπη και Ασία δεν θα μπορούσε ποτέ να τελεσθεί, μια και ούτε ωφέλιμη θα ήταν, αλλά ούτε και καθησυχαστική. Οι πρόσφατες εκλογές στην Γαλλία, στις οποίες προφανώς θα…θριαμβεύσει ο εκλεκτός ελευθεροτέκτονας και δημιούργημα των τραπεζών «κύριος τίποτα», το οικονομικό «κραχ» (που επιμελώς αποκρύπτεται…) της γείτονος υπό τυραννικό καθεστώς τουρκίας, η απειλητική στάση των 27 ενωμένων ηλιθίων έναντι της Γηραιάς Αλβιόνας, η επικείμενη «φωτιά» που σιγοκαίει στο θέατρο σκιών των σκοπίων, η «Κριμαϊκή υπόθεση» που μόνο τελειωμένη δεν είναι(…), το ευρωπαϊκό μακρυμάνικο ένδυμα που σε λίγο θα θυμίζει…μπούστο, το ισλαμικό τόξο που καμπυλώνει επικίνδυνα προς τα κάτω πιέζοντας ασφυκτικά την Πατρίδα μας, οι πολεμικές συρράξεις που διαδέχονται η μία την άλλη στην Ανατολή, το σκανδιναβικό μοντέλο αφομοίωσης των παράνομων μεταναστών που καταρρέει με γεωμετρική ταχύτητα, οι τρομοκρατικές επιθέσεις των φανατικών ισλαμιστών ανά τις ευρωπαϊκές πόλεις, οι πυρηνικοί βρυχηθμοί ενός αλλόφρονος διπολικού σχιστομάτη από την μία και ενός πάμπλουτου σήποντος (κ)λανητάρχη από την άλλη, είναι ΛΙΓΑ μόνον δρώμενα στον καμβά των υπό χρηματοπιστωτική ολοκληρωτική κατοχή Χωρών που συνθέτουν έναν «αγγελικά πλασμένο κόσμο» για τον οποίον όλοι οι απάτριδες ασπόνδυλοι πολιτικάντηδες θέλουν να πείσουν ο καθένας το δικό του πόπολο ότι είναι το καλύτερο μέρος για να ζήσει κανείς!!

Εν μέσω λοιπόν όλου αυτού του τυφώνος, η Ελλάς! Μία καθημαγμένη αφρικανική εβρωπαϊκή περιφέρεια, που κατοικείται από δίποδα αποχαυνωμένα θηλαστικά που ρέπουν προς την ολοκληρωτική καταναλωτική χαλίτωση! Μία ώσμωση περιφερόμενων κατοίκων και αλλόθρησκων υβριδίων που απλώς αναμένει το σφίξιμο της χρηματοπιστωτικής-θηλιάς καταλύτη που πέρασαν στον τράχηλο της Πατρίδας μας οι διεστραμμένοι αλλοδαποί περιούσιοι κροίσοι με την βοήθεια των σύγχρονων κουκουλοφόρων δωσιλόγων!

Ένας σύγχρονος Χώρος Υγειονομικής Ταφής Ανθρωποειδών που διαμόρφωσαν οι οικονομικοί βασιλείς με έδρες στις εβρωπαϊκές μητροπόλεις. Μία κατ’επίφασιν ανεξάρτητη χώρα, μία στην πραγματικότητα αποικία διαπλανητικού υπερ-υπολογιστικού χρέους! Χρέος που δημιουργήθηκε από στρατιές χαμηλόβαθμων λογιστών που υπηρετούν στα γνωστά χαμαιτυπεία που ονομάζονται μεγαλόστομα «χρηματοπιστωτικά ιδρύματα» και ο μόνος τους ενεργός ρόλος είναι να υπερχρεώνουν λογιστικά μέσω υπερ-υπολογιστών τα δικά τους-στην ουσία- κατά τόπους υποκαταστήματα, μέχρι αυτά να «σκάσουν» μαθηματικά, για να κηρυχθούν  έπειτα «προβληματικά» να περιέλθουν σε «εκκαθάριση» από κάποιους βρωμερούς οίκους «ανοχής επί της ενοχής» και να διακορευθούν από τους «ιέρακες» της οικονομίας της αγοράς…

Εάν όλα αυτά τα ηλίθια παιχνιδάκια στυλ «μονόπολης» λάμβαναν χώρα μόνον στις βλακώδεις λέσχες που συχνάζουν οι λακέδες της Νέας Τάξης, ουδεμία ανησυχία θα προέκυπτε για την περαιτέρω πορεία του πλανήτη. Το κακό όμως είναι ότι κάποια νύχτα ευρισκόμενοι προφανώς σε ευθυμία (ή εν μέσω κάποιας κρυσταλλικής μεθαμφεταμινούχας εγκεφαλικής καταιγίδας) αυτοί οι υπάνθρωποι, αποφάσισαν να μεταφέρουν το ηλίθιο παιχνίδι τους σε πραγματικό επίπεδο, ασκώντας οικονομική πολιτική σε υπαρκτές χώρες, βυθίζοντας υπαρκτές οικονομίες, εξαθλιώνοντας υπαρκτούς λαούς και υποτάσσοντας υπαρκτά Έθνη στις διεστραμμένες ορέξεις τους!!

Δεν χρειάστηκε φυσικά να χωρίσουν τον πλανήτη σε ζώνες επιρροής. Αυτό επετεύχθη 72 χρόνια πριν, όταν οι»καλοί» νίκησαν τους «’κακούς»’ και επέβαλαν την «PAX APANTHROPINUS» οριοθετώντας τις δικές τους ζώνες «μονόπολης» και ξεκινώντας να ρίχνουν ζαριές μετακινώντας τα στρατεύματά τους κατά το δοκούν «απελευθερώνοντας» τις κατεχόμενες υπό άλλου παίκτη χώρες, μόνο και μόνο για να τις κατέχουν οι ίδιοι!!! Τον άχαρο μα υπερ-απαραίτητο ρόλο της χαλιναγώγησης του πλήθους τον ανέλαβαν εργολαβικά τα γνωστά σαπρόφυτα που φυτρώνουν, αναπτύσσονται και πολλαπλασιάζονται ως ρετροϊοί στο πλέον πρόσφορο πολιτικό έδαφος που βρίθει λιπάσματος, αυτό της εκπορνευομένης δημοκρατίας, οι πυλωροί της «ελευθερίας της βούλησης και της έκφρασης», οι Τιτάνες της «ελεύθερης σκέψης», οι δημόσια γράφοντες ψεύδη με το αζημίωτο φυσικά…

Εντόπιοι υπάλληλοι των αγυρτών αυτών στις κατά τόπους οικονομικές περιφέρειες του πλανήτη υπήρχαν ήδη, είχαν συμπληρώσει και αποστείλει το βιογραφικό τους σημείωμα με θαυμαστές πραγματικά επιδόσεις και πολλά υποσχόμενες αποδόσεις(…), καταγόμενοι από πραγματικά λαομίσητες οικογένειες προδοτών και δωσιλόγων που συνεργάστηκαν ΜΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΚΑΤΑ ΚΑΙΡΟΥΣ ΚΑΤΑΚΤΗΤΕΣ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ ΜΑΣ, ευελπιστώντας να ανοίξουν κάποιο πρωί τον φορητό τους ηλίθιο συμβουλάτορα και να αναγνώσουν το πολυπόθητο ηλεκτρονικό μήνυμα που θα τους έδινε την ευκαιρία να συνεχίσουν το θεάρεστο έργο του πατρός τους και να συνεχίσουν να προδίδουν την Χώρα μας (και όχι Χώρα τους…) αυξάνοντας το νούμερο του τραπεζικού τους λογαριασμού, ελπίζοντας να ξεπεράσουν το νούμερο του ιδιοκτήτη της απέναντι βίλας που είχε ήδη εδώ και καιρό προσληφθεί από αντίπαλο παίκτη και ξεπουλούσε κομμάτι-κομμάτι την Ελληνική Επικράτεια… Το πότε θα αναλάμβαναν ενεργό δράση-προσέξτε- αποτελούσε δευτερεύον ζήτημα, μια που η πρόσληψή τους αποτελούσε υψίστη προτεραιότητα!! Όταν οι δωσίλογοι που ασκούσαν διαχείριση θα προσέφεραν «γην» και θα αντιμετώπιζαν την λαϊκή οργή για τις επιλογές τους, εξανεμίζοντας τον πολιτικό τους χρόνο και φθίνοντας ως «σωτήρες», τότε το ζαλισμένο πόπολο αφού θα είχε υποστεί με καθολική επιτυχία την «δημοκρατική (π)λύση εγκεφάλου» θα μπορούσε να οδηγηθεί ως άλλο κοπάδι συμπαθών τετραπόδων στις κάλπες-χύτρες ταχύτητος- που με το κατάλληλο ηλεκτρονικό μαγείρεμα στα κατά τόπους εκλογομαγειρεία θα αναδείκνυε την «λαϊκή βούληση»- και θα έδινε την πολυπόθητη εντολή στους νυν για να προσφέρουν το «ύδωρ» στους θεοποιημένους παίκτες-εργοδότες τους!!

Όμως οι τελευταίες επιταχυνόμενες εξελίξεις στην παγκόσμια πολυεπίπεδη ιδιότυπη «μονόπολη» που αρέσκονται να μονομαχούν οι κροίσοι δείχνει ότι και αυτοί βρίσκονται σε…κρίση! Λίγο κάποιοι παίκτες που φαίνεται ότι προσπαθούν να αυτονομηθούν και να θέσουν δικούς τους κανόνες στο παιχνίδι (λέγε με καπιταλιστική-δυτικότροπη και ολίγον εθνικιστική Ρωσία…ή αδηφάγα πραγματοποιούσα την νέα Μεγάλη προς τον Πλούτο πορεία Κίνα…), λίγο κάποιες μη εξαρτημένες-και-κομματικά σιτιζόμενες φωνές που προσπαθούν να ακουστούν και πρεσβεύουν πραγματικά Εθνικιστικά Ιδεώδη εν μέσω απόλυτης κρατικής τρομοκρατίας και παγκοσμιοποιημένης προπαγανδιστικής «δημοκρατικής» ρυπαρογραφίας, λίγο κάποιοι ηλίθιοι αιθεροβάμονες όψιμοι…σουλτάνοι που θεωρούν ότι θα αναβιώσουν τις γραφές του προφήτη τους(…), λίγο η αναμενόμενη δυσπιστία έως φανερή αμφισβήτηση των λαών προς τους υπαλλήλους-σωτήρες τους, έχουν οδηγήσει-φοβάμαι- τους ιδιοκτήτες των χωρών-αποικιών σε βιαστικές κινήσεις επίσπευσης του τέλους του παιχνιδιού με ζοφερό τρόπο! Ήτοι, μία πολεμική σύγκρουση σε τοπικό (κατ’αρχήν…) επίπεδο στην Χερσόνησο του Αίμου, τον χρόνο τον τόπο και τα μέσα της οποίας θα συμφωνηθούν οσμίζομαι κατά την σύγκρουση δαχτυλιδιών καπνού από πανάκριβα Montechristo που θα σιγοκαίουν στα κατά τόπους ρυπαρά εντευκτήρια που κατοικοεδρεύουν οι διεθνιστές απάτριδες πλουτοκράτες ρουφώντας άπληστα τα πεπαλαιωμένα αλκοολούχα ποτά τους! Πεσιμισμός; Ουδόλως! Νομοτέλεια θα το χαρακτήριζα, δεδομένων των συνθηκών που ΚΑΙ νοσηρές είναι ΚΑΙ τεχνητές συμφώνως των επιθυμιών των πλουτοκρατών!

Η Ελλάς; Ξεπουλημένη, αποδιοργανωμένη, διεφθαρμένη, συρρικνωμένη (ήδη…), γηράσκουσα, απαίδευτη, ημιμαθής, νοσούσα, με το ένα μάτι στην Ανατολή και το άλλο πότε στον Βορρά και πότε στην Δύση, με τα πόδια ορθάνοιχτα και τα χέρια κομμένα, θέλει αλλά πολύ φοβάμαι ότι πλέον δεν δύναται…

Και μην αρχίζετε να φωνάζετε ότι «το μεγαλείο της Χώρας» μπλα, μπλα, μπλα, μπλα… και οι «μεγάλοι άνδρες που θα ορθώσουν» μπλα, μπλα, μπλα, μπλα… Τίποτα από όλα αυτά που θα πείτε δεν υφίσταται πλέον!! Το μόνο που υφίσταται είναι οι τόνοι όλων των ειδών ναρκωτικών, ψηφιακών και χημικών, που κρατούν δέσμιο τον λαό και εντέχνως διανέμονται και κυκλοφορούν ΠΑΝΤΟΥ και ΕΛΕΥΘΕΡΑ, η πορνεία που ανθεί σε όλες τις γειτονιές κρυφά και φανερά, οι συμμορίες ημεδαπών και αλλοδαπών που λυμαίνονται πλέον τις πόλεις, το εμπόριο όπλων σε όλα τα μήκη και πλάτη της Επικράτειας, οι αλλόθρησκοι φανατικοί παράνομοι μετανάστες που εξοπλίζονται καθημερινά κάτω από την μύτη των διωκτικών αρχών και συγκροτούν θρησκευτικό στρατό, η πλήρης διάλυση όλων των βαθμίδων συγκρότησης της Ελληνικής κοινωνίας, η διογκούμενη και απολύτως δικαιολογημένη απαξίωση του πολιτικού προσωπικού, η απολύτως δικαιολογημένη (κατ’εμέ) οργή του πολίτη για τον γείτονα δημόσιο κηφήνα που ΔΕΝ ΕΡΓΑΖΕΤΑΙ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΞΥΠΗΡΕΤΕΙ ΚΑΝΕΝΑΝ ΣΤΗΝ ΥΠΗΡΕΣΙΑ ΠΟΥ ΔΙΟΡΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΤΗΝ ΨΗΦΟ ΤΟΥ, η διάλυση της Παιδείας, της Υγείας και της εγχώριας Οικονομίας, η ύποπτη έως εθνο-μειοδοτική στάση της Εκκλησίας (με φωτεινές εξαιρέσεις ελαχίστους ποιμένες…), η καθημερινή εκμαύλιση μέσω των Μέσων Μαζικής Εξαχρείωσης και φυσικά οι ηλίθιοι πρόθυμοι απάτριδες σαλτιμπάγκοι που «αποζημιώνονται» με την παχυλή αντιμισθία που παντελονιάζουν έκαστο μήνα και πίνουν στην υγεία των κορόϊδων πουλώντας τους λίγο σοσιαλισμό, λίγο καπιταλισμό, λίγο κομμουνισμό, λίγο εθνικισμό, ανάλογα τι…κουδούνι ορέγεται το κάθε αμνοερίφιο να κρεμά στον τράχηλό του!!!

Έτσι ξεβράκωτους θα μας βρουν τα τύμπανα του πολέμου κυρίες και κύριοι!! Και μην απορήσετε εάν οι κομματικοί κύνες που ηγούνται των Ενόπλων Δυνάμεων κατεβάσουν μαζί με τις κάννες και τα εσώρουχά τους!! Προσωπικά για το μόνο που ίσως απορήσω, είναι για το πώς βρέθηκαν στον Στρατό μαζεμένα τόσα πολλά…καλσόν…

                     Κυνικώς.

h1

Οι αγχόνες στο Γουδή ΔΕΝ είναι εικονική πραγματικότητα. Για την αναίσχυντη, σκόπιμη και προδοτική ΕΠΙΤΑΞΗ και ΠΑΡΑΔΟΣΗ ΠΟΛΕΜΙΚΟΥ ΥΛΙΚΟΥ (αρματαγωγού Π.Ν.) στους τζιχαντιστές, δήθεν πρόσφυγες, και στα έμψυχα πυρομαχικά τους από τους προσκυνημένους Τσίπρα-Καμμένο. Μετά το αρματαγωγό, σειρά έχουν τα σπίτια των Ελλήνων.

11/01/2017

 Ένας αξιωματικός Π.Ν. με ελληνικό φρόνημα δεν βρέθηκε να στασιάσει εν πλω και να μην κατευθύνει το αρματαγωγό στην Λέσβο;

Ο τρισξεφτιλισμένος Τσίπρας και τα πειθήνια όργανά του, Καμμένος/Μουζάλας, ασφαλώς μπορούσαν να έχουν μεριμνήσει έγκαιρα ενόψει της βαρυχειμωνιάς, ώστε να μην δημιουργηθούν άλλα ζητήματα στα νησιά του Αιγαίου από τους εκβιαστές ανατολίτες επήλυδες.

Ωστόσο σκόπιμα άφησαν τα πράγματα να εξελιχθούν τόσο άσχημα, για να κατεξευτελίσουν πάλι τις Ένοπλες Δυνάμεις και το Πολεμικό Ναυτικό, παραδίδοντάς Πολεμικό Υλικό (αρματαγωγό) με τη σημαία σε υποστολή, στους τζιχαντιστές και στα έμψυχα πυρομαχικά τους.

Μόλις οι ευαίσθητοι του κομμουνιστικού Real FM άρχισαν να ανακράζουν: «Επιτάξτε τα πάντα! Τα σπίτια τους! Τα ξενοδοχεία τους! Τις ΕΚΚΛΗΣΙΕΣ! Τα σχολεία! για να τους στεγάσετε… [τους δραπέτες-λιποτάκτες, που καλούσαν την Δύση να βομβαρδίσει την χώρα τους, την Συρία, για να ανατραπεί ο κακός Άσσαντ, και στη συνέχεια όταν η Ρωσία ανέλαβε δράση, φόρτωσαν τα έμψυχα πυρομαχικά -γυναίκες και παιδιά- στη βάρκα και λάκισαν… «αν χαθούν στην διαδρομή μερικά από αυτά, δεν τρέχει μία…, η κοιλιά της γυναίκας-πράγματος να είναι καλά…»] ο Τσίπρας ‘πήρε αυτό που ήθελε’…
Ο Μπογιόπουλος ανέκραξε και ο Τσίπρας εξετέλεσε ΤΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑ … δήθεν υπό την κατακραυγή των ‘ευσυγκίνητων’, προχωρώντας στην προσχεδιασμένη επίταξη του αρματαγωγού του Πολεμικού Ναυτικού και παράδοσή του στα τζιχάντια.

h1

Κύπρος…σταύρωση, σε χέρια επίορκων το Νησί!

05/01/2017

stayrosi-galanoleykhsΤάσος Νικάκης: Ένας ζωγράφος με πατριωτικό προβληματισμό …

h1

Κατάπιε ξανά την γλώσσα της η Χρυσή Αυγή. Οι αδιατάρακτες σχέσεις Πούτιν-σουλτάνου θάβουν στην χωματερή των σοφιστειών τις ευρασιατικές φαιδρότητες των ‘χρυσών’ επαιτών της βρώμικης αυλής του Α. Ντούγκιν (μυστικοσύμβουλος και του σουλτάνου, μέσω δύο τούρκων δημοσιογράφων). Ο Πούτιν σύρει από ‘τα μαλλιά’ την Τουρκία στην λεγόμενη Ευρασία και στο σύμφωνο της Σανγκάης. Απολύτως ύποπτη η χονδροειδής ‘φιλορωσική’ προπαγάνδα των εγχώριων ψευτοεθνικιστών. Ερώτηση προς άδολους, διαυγείς Εθνικιστές και Πατριώτες: ποιος ο ρόλος της Ελλάδας σε μια ευρασιατική ένωση με την τουρκία βασικό συστατικό, αν όχι αυτός του θηράματος;

20/12/2016
  • Ζωτικός χώρος «Ευρασία» για την Ελλάδα, στην εκείθεν της Ρωσίας τουρανο-καυκάσια περιοχή της Ασίας δεν μπορεί να υπάρξει, για πολιτιστικούς, γλωσσικούς, φυλετικούς, θρησκευτικούς και πλήθος άλλους λόγους. Το αντίθετο ίσχυσε διαχρονικά έως σήμερα. Η καυκάσια τουρανική Ασία εποφθαλμιά την Ελλάδα για «ζωτικό χώρο» και αναλόγως πράττει, εισβάλλει, σφάζει, καίει, βιάζει, εξανδραποδίζει, αφανίζει.

Εκ στόματος κόρακος, «κρα» εξελεύσεται…στην κεντρική ιστοσελίδα της χρυσής κραυγής, σχεδόν αμέσως μετά την εκτέλεση του Ρώσου πρέσβη, αναρτήθηκε το εξής: Νεκρός ο Ρώσος πρέσβης στην Άγκυρα τον πυροβόλησαν εξ’ επαφής: Σίγουρες οι συνέπειες για την Τουρκία από την οργή Πούτιν.

Οι συνέπειες, πράγματι, έγιναν αμέσως γνωστές… περαιτέρω αναβάθμιση των σχέσεων Ρωσίας-Τουρκίας, που διέψευσε τους ευσεβείς πόθους της χρυσής κραυγής. Το συμβάν χαρακτηρίστηκε σε χαμηλούς τόνους «προβοκάτσια» από σουλτάνο και Πούτιν. Έτσι για ακόμα μία φορά τα χρυσαυγίτικα γεωπολιτικά φληναφήματα περί συμμετοχής της Ελλάδας σε ευρασιατική ένωση με την τουρκία εννοείται πάντα, καταλήγουν εκεί όπου ανήκουν, στη χωματερή των φαιδρών ιδεολογημάτων. 

Οι συνέπειες -πλάστιγγα υπέρ τουρκίας- αναμενόμενες για όσους δεν χάβουν την χονδροειδή, ύποπτη προπαγάνδα περί ένταξης της Ελλάδος σε ευρασιατική ένωση (όπου η Τουρκία θα έχει σημαντικό ρόλο, όπως επιθυμεί η Ρωσία). Αυτά προπαγανδίζουν σταθερά, διαχρονικά και απολύτως έωλα στην ιστοσελίδα τους: η Ευρασιατική Ένωση και το γεωπολιτικό συμφέρον της Ελλάδας.

Τα παρεάκια που συνωστίσθηκαν (ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΙΚΟ: Βαρυσήμαντη συνέντευξη (Α. Ματθαιόπουλου) με τον στενό συνεργάτη του Πούτιν, Αλεξάντερ Ντούγκιν και Χρυσή Αυγή (Ζαρούλια, Ματθαιόπουλος) στην Μόσχα: Θέτουμε τις βάσεις της ελληνορωσικής συνεργασίας) και συνωστίζονται (συμμετοχή της Χρυσής Αυγής (Γραικός, Ματθαιόπουλος) σε εκδήλωση του Εμπορικού και Βιομηχανικού Επιμελητηρίου Ελληνορωσικών σχέσεων) στην βρώμικη πολιτικο-ιδεολογικά αυλή του Ντούγκιν, σέρβιραν μόλις τις προάλλες μεγάλη προσέλευση κόσμου οι “Τέσσερις επισκοπήσεις στη Γεωπολιτική” από το Α.Ι.Γ.Ι.Σ. – συγκεχυμένες γεωπολιτικές παπάντζες.

Στις νεφελώδεις ομιλίες τους (με τον συντάκτη του περιγραφικού κειμένου της εκδήλωσης να τρολάρει ασύστολα… τους συναγωνιστές του) οι κ.κ. Ζαρούλια, Γερμενής και Παππάς σε ρόλο εμπερίστατων συμβούλων της ελληνικής εξωτερικής πολιτικής, παρουσίασαν «όσο ήταν δυνατόν εν τάχει, την γεωπολιτική θεωρία των Mc Kinder και Spykman και την επίδραση αυτών ων θεωριών στο σύγχρονο γεωπολιτικό «παίγνιο»»-Ζαρούλια εν τάχει.

Ο Χρήστος Παππάς προσπάθησε να καλύψει τις γεωπολιτικές παραμέτρους της γεωπολιτικής.

Ο Γ. Γερμενής –ταυτολογώντας και χωρίς να αντιλαμβάνεται τι εκστομίζει– ‘ανέλυσε την ρωσική γεωπολιτική, η οποία και πάλι προσανατολίζεται προς την γεωπολιτική θεωρία –ως εάν θα ήταν δυνατόν να προσανατολίζεται προς την θεωρία του θερμοκηπίου-, υιοθετώντας την αυτοκρατορική τάση (υιοθετώντας και ο ίδιος προφανώς τις αυτοκρατορικές τάσεις της Ρωσίας με ότι αυτό συνεπάγεται για τα καθ’ ημάς…) για έξοδο προς τις θερμές θάλασσες, γεγονός που την καθιστά πλήρως αντίθετη στην έως τώρα επεκτατική αμερικανική γεωπολιτική, που στόχο της έχει την παγκόσμια κυριαρχία –ΠΑΡΑΔΕΧΟΜΕΝΟΣ ΔΗΛΑΔΗ Ο ΓΕΡΜΕΝΗΣ ΟΤΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΒΡΙΣΚΕΤΑΙ ΜΕΤΑΞΥ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΚΗΣ ΡΩΣΙΚΗΣ ΣΦΥΡΑΣ (την οποία ‘αγαπά’ η χρυσή κραυγή) ΚΑΙ ΤΟΥ ΕΠΕΚΤΑΤΙΚΟΥ ΑΜΕΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΑΚΜΩΝΟΣ– ‘Τόνισε δε, ο Συναγωνιστής, πως δεδομένης της γεωπολιτικής θεωρίας, αλλά και των πολιτικών συνθηκών του σήμερα, με τους λαθρομετανάστες και την ισλαμική απειλή, η ανάγκη για αλλαγή του γεωπολιτικού προσανατολισμού της Ελλάδας προς την Ρωσία είναι επιτακτική

…για την ιστορία, επαναλαμβάνουμε ότι… ο «πατέρας» του ευρασιανικού γεωπολιτικού στραβισμού υπήρξε ο γερμανός καθηγητής και εσωτεριστής Κ. Χάουσχόφερ, ο οποίος πριν και περί το μεσοπόλεμο «θήτευε» στην «αυλή» του γεωργιανο-ελληνο-τουρκικής… καταγωγής αρχι-τσαρλατάνου Γκουρτζίεφ, όπου επηρεάστηκε τα μέγιστα, όπου και «ενεπνεύσθη»… την Ευρασία, ως «ζωτικό χώρο» για την Γερμανία… την Ευρασία προς ανατολάς πέραν της γεωγραφικά συνορεύουσας με την Ευρώπη Ρωσίας του Μεγάλου Πέτρου. Τα αποτελέσματα της έμπνευσης γνωστά….

Ζωτικός χώρος «Ευρασία» για την Ελλάδα, στην εκείθεν της Ρωσίας τουρανο-καυκάσια περιοχή της Ασίας δεν μπορεί να υπάρξει, για πολιτιστικούς, γλωσσικούς, φυλετικούς, θρησκευτικούς και πλήθος άλλους λόγους. Το αντίθετο ίσχυσε διαχρονικά έως σήμερα. Η καυκάσια τουρανική Ασία εποφθαλμιά την Ελλάδα για «ζωτικό χώρο» και αναλόγως πράττει, εισβάλλει, σφάζει, καίει, βιάζει, εξανδραποδίζει, αφανίζει.

Αυτά για να μην ξεχνιόμαστε… και να μην εκτρεπόμαστε.

Κ.Κ.

h1

Η αδέκαστη (δικαιοσύνη) και οι αδιάφθοροι (κυβερνητικοί) Ιακωβίνοι.

10/10/2016

 Πρόβα τζενεράλε για σοβιέτ και λαϊκά δικαστήρια τα πρόσφατα ‘επεισόδια’ με επίκεντρο την Αδέκαστη (δικαιοσύνη).

Η μαγιά, πολυάριθμη…

Γενιές φοιτητών και αργότερα νομικών και δικαστών γαλουχημένων στα μαρξιστικά πανεπιστημιακά αμφιθέατρα.

Άλλο παράδειγμα που παραπέμπει κατ’ ευθείαν σε σοβιέτ: οι δημεύσεις της ιδιωτικής ιδιοκτησίας.
Στις «λαϊκές δημοκρατίες», το δικαίωμα της ατομικής ιδιοκτησίας προστατευόταν, εφόσον δεν ασκούνταν με τρόπο που να παραβλάπτει το δημόσιο συμφέρον (σήμερα το δημόσιο συμφέρον ονομάζεται τρόϊκα-δανεισμός). Όποιος διακρίνει ομοιότητες με ενέργειες και πράξεις του αδιάφθορου δημευτή της ελληνικής περιουσίας, εντολοδόχου των γερμανών βιομηχάνων Τσίπρα, είναι κακοήθης!

Αν οι κυβερνητικοί Ιακωβίνοι, αν ο «πρωθυπουργός Ροβεσπιέρος» (‘αδιάφθορος’ ήταν το προσωνύμιο του αιμοσταγούς γάλλου ‘διαφωτιστή’), αν ο προσκυνημένος επισπεύδων την εκποίηση της περιουσίας της χώρας σε μειοδοτικό διαγωνισμό και την δήμευση της πρώτης κατοικίας των Ελλήνων με αρωγό την ανοησία τους, αν ο «τιμωρός των καναλαρχών» Παππάς, με αρωγό την κακή έξωθεν μαρτυρία των ραδιοτηλεοπτικών δημοσιολογούντων κοράκων αυτός, σχεδιάζουν την μετάπτωση του θεσμού της δικαιοσύνης σε πάγκους λαϊκών δικαστηρίων και την εν γένει εγκαθίδρυση σοβιέτ στην Ελλάδα, μάλλον το πετυχαίνουν:

Ο μεν Παππάς δεν χρειάζεται να κάνει και πολλά.
Έχουν φροντίσει οι αποκρουστικοί συστημικοί παπαγάλοι της «ενημέρωσης» με τα πολυάριθμα επιτελεία τους σε εφημερίδες/ραδιόφωνο/τηλεόραση/διαδίκτυο, για να μπορεί αφενός μεν να τους ‘εκτελεί’ αλλά και να απολαμβάνει ικανοποιημένος την καταβαράθρωση του αγόμενου και φερόμενου Προέδρου του Συμβουλίου της Επικρατείας, ο οποίος δεν δίστασε να προτάξει δικαιολογίες και επιχειρήματα προέδρου πρόχειρα στημένου λαϊκού τηλε-δικαστηρίου.

Ο δε Τσίπρας, το λίαν επικίνδυνο ομοίωμα –άφωνο στα Εθνικά θέματα– που υποδύεται τον Ηγέτη, με την επιτηδευμένη συμπεριφορά και την μελετημένα αργή εκφορά λόγου, που κρύβει τις πραγματικές σκέψεις και επιδιώξεις που κατοικοεδρεύουν στον εγκεφαλονωτιαίο του λωβό, έκανε πάρτι με την ψυχή του το ίδιο βράδι στον κήπο του Μαξίμου:

  • έχοντας εκθέσει αμείλικτα την Πρόεδρο του Αρείου Πάγου, η οποία ενώπιον των τηλεοπτικών καμερών (φόρα παρτίδα δηλαδή) λησμόνησε ότι πρώτα και πάνω απ’ όλα είναι Λειτουργός και όχι «εργατοπατέρας»,
  • έχοντας εξωθήσει έναν -και- φοβικό Πρόεδρο του Συμβουλίου της Επικρατείας σε συμπεριφορές επικεφαλής λαϊκού δικαστηρίου,
  • και τέλος, αναθέτοντας σε έναν αηδιαστικό μαϊντανό (Κιμούλη), το ισοδύναμο του «ακατονόμαστου» του τραγουδιού, ρόλο αναθεωρητή του Συντάγματος!!! Χωρίς να «ανοίξει ρουθούνι»!

Η Πρόεδρος του Αρείου Πάγου εξετέθη ΑΝΕΠΙΤΡΕΠΤΑ.
Μετετράπη σε «Φωτόπουλο», εξοργίζοντας τους συνδικαλιστικούς εκπροσώπους του κλάδου της και…
υποβίβασε με τις δηλώσεις της την αδέκαστη δικαιοσύνη, την έσχατη καταφυγή κάθε αδικούμενου όπως είθισται να λέγεται…, σε αγοραίο αντικείμενο με διακύβευμα τις αμοιβές των …λειτουργών της, οι οποίες πρέπει, άκουσον – άκουσον!!! να είναι …εύλογες, «αυτές που πρέπει» δηλαδή, για να αποδίδεται ανεμπόδιστα!

Πόσο κοστολογείται αυτό το «πρέπει»;

Αν μια Πρόεδρος του Αρείου Πάγου δυσκολεύεται να επιτελέσει το καθήκον της με τα τρέχοντα, ας παραιτηθεί.

Διαφορετικά έχουμε να κάνουμε με πρωτόγνωρη προσωπικότητα στην κορυφή του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Τι θα σκεπτόταν η ίδια αν άκουγε αυτά τα ίδια της τα λόγια από το στόμα ενός Πιλότου της Πολεμικής Αεροπορίας (δεν υπάρχει περίπτωση, την διαβεβαιώνουμε… είναι Ύβρις και μόνο διατυπωμένη ως υπόθεση!)

Εάν δεν αντιλαμβάνεται τι ακριβώς θέλουμε να πούμε, ας της θυμίσουμε, ότι δύο είναι οι θεσμοί που εμπιστεύονται διαχρονικά στην συντριπτική τους πλειοψηφία οι Έλληνες: οι Ένοπλες Δυνάμεις και η Εκκλησία!
Με τους υπόλοιπους θεσμούς να έπονται στην βαθμολογία τους …μακράν!

Αν λοιπόν οι Τσίπρας-Παππάς έψαχναν ένα «πάτημα», το «κουμπί», μιαν αφορμή για να εξευτελίσουν τον θεσμό της Αδέκαστης… την αφορμή την βρήκαν και με το παραπάνω.

Την ευκαιρία τους την προσέφερε η απαράδεκτη πρόσφατη δημόσια εμφάνιση των δύο ανωτάτων δικαστικών στην έξοδο του Μεγάρου Μαξίμου.

Οι κυβερνητικοί Ιακωβίνοι εντόπισαν το «κουμπί» της Αδέκαστης (δικαιοσύνης) και το πάτησαν!
Πέτυχαν να εκθέσουν την Ελληνική Δικαιοσύνη, που προσωποποιείται! από τους προέδρους δύο ανωτάτων δικαστηρίων.

Μεμονωμένες παραιτήσεις, όπως αυτές των δύο δικαστικών, αποτελούν σταγόνα ευθιξίας σε έναν ωκεανό στενόκαρδου …ωφελιμισμού (το γράφουμε κομψά!)

Δηλώσεις πρωτάκουστες κύλησαν από το έρκος των οδόντων δύο ανώτατων δικαστικών!
Το κοινό αίσθημα προκλήθηκε βάναυσα, μείναμε άναυδοι!

Και οι Τσίπρας-Παππάς μπόρεσαν το ίδιο απόβραδο να ‘τους γλεντήσουν’ (θεσμούς και εκπροσώπους)… με την ψυχή τους στο παρτάκι για ποτάκι στο Μέγαρο Μαξίμου! Ο στόχος τους είχε επιτευχθεί.

Εκ της Σ.Ο. Ανεξάρτητων Ελλήνων Εθνικιστών

h1

Η επίθεση των ΜΑΤ στους συνταξιούχους άλλαξε την ατζέντα για να φύγει από την επικαιρότητα η αφωνία του υποστηρικτή της ασύνορης Ελλάδας, ΤΣΙΠΡΑ, έναντι της πολύ πραγματικής τουρκικής απειλής και να εμφανιστεί ο ίδιος άσπιλος.

04/10/2016

Η υψηλή εντολή εκτελέστηκε, αλλά το θέατρο έπρεπε να συνεχιστεί. Ο υπουργός προ προ με το ΑΛΒΑΝΟΕΙΔΕΣ επώνυμο έσπευσε να αναλάβει την πολιτική ευθύνη και οδεύει ευχαρίστως προς καρατόμηση στον επερχόμενο ανασχηματισμό-εμπαιγμό.

Ο Τσίπρας ο οποίος υλοποιεί απαρέγκλιτα την εντολή ακύρωσης των εθνικών συνόρων, αδυνατεί επομένως να υψώσει ανάστημα κατά των απειλών Ερντογάν, αφού είναι αυτός ο ίδιος που ως «έλληνας» πρωθυπουργός άνοιξε επίσημα το θέμα με την απολύτως υπαγορευμένη και στοχευμένη δήλωση-δώρο στην Τουρκία «ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΟΥΝ ΘΑΛΑΣΣΙΑ ΣΥΝΟΡΑ»  ώστε να μπορέσει ο κατευθυνόμενος από το βαθύ τουρκικό κράτος ισλαμικός εποικισμός να καταλύσει την Ευρώπη.

Την γραμμή Τσίπρα όσον αφορά στα εξωτερικά σύνορα θέματα συμπλήρωσε χθες ο Φίλης των ειδικών αποστολών, δηλώνοντας οργίλα: «δεν υπάρχουν εσωτερικά σύνορα» αναφερόμενος στους Έλληνες γονείς που αντιδρούν στον εκβιαστικό και καταναγκαστικό συγχρωτισμό των παιδιών τους  με κάθε καρυδιάς τριτοκοσμικό καρύδι στα δημόσια σχολεία.