ΤΑ ΟΡΦΑΝΑ ΤΟΥ ΤΡΑΜΠ

Ο χώρος δεξιότερα της ΝΔ, τα «ορφανά του Τραμπ», η αυλή του Σαμαρά, οι «πατριαρχικοί» και οι εκλογές

Η παρατεταμένη προεκλογική διετία 2018-2019, πυκνή σε κινητοποιήσεις κατά της ανίερης -τα Άγια τοις κυσί- συμφωνίας των Πρεσπών, παρείχε στον δεξιότερα της ΝΔ χώρο έδαφος για ζυμώσεις και για καιροσκοπικές (όπως αμέσως ή εκ των υστέρων απεδείχθη) απόπειρες συνένωσης διαφόρων κομματιδίων, υπαρκτών ή υπαρκτών μόνο στην φαντασία των δημοκόπων επικεφαλής τους. Οι πιο πολλοί, αν όχι όλοι, σχεδιάζοντας επί χάρτου και από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, θεωρούσαν πως τα εκλογικά ποσοστά κερδίζονται με πολλαπλά αθροίσματα της τάξεως του μηδέν κόμμα κάτι τοις εκατό και πως όλοι μαζί συνωστιζόμενοι και διαγκωνιζόμενοι θα είχαν όντως πιθανότητες να «πιάσουν» το πολυπόθητο εκλογικό μέτρο που εξασφαλίζει είσοδο στην βουλή. Το αποτέλεσμα, εκτός της εκλογής του πλέον επιτήδειου (Κ. Βελόπουλος), ήταν ένα …θαύμα! Οι άρτοι πολλαπλασιάσθηκαν για την Νέα Δημοκρατία!Ένα από τα σημαδιακά γεγονότα της προηγούμενης προεκλογικής περιόδου ήταν μια περιοδεία του υποψήφιου τότε και νυν δημάρχου Αθηναίων Κώστα Μπακογιάννη, στο 6ο τέως αθηναϊκό διαμέρισμα, έχοντας στο πλευρό του κάτοικο, που είχε βιώσει διώξεις για συμμετοχή σε κινήσεις κατά της αλλοδαπής μπότας και αθωώθηκε με συνήγορο τον επί σειρά ετών και νυν επίσης, βουλευτή της ΝΔ, Αθανάσιο Κων/νου Πλεύρη. 
Την περιοδεία εκείνη την είχε «διαβάσει»φυσικά η αριστερά, αλλά οι περισσότεροι εκ δεξιών της ΝΔ έκαναν πως δεν είδαν.
Μετεκλογικά, μετά και από την εξουδετέρωση της Χρυσής Αυγής, οι ζυμώσεις δεν έχουν τέλος μεταξύ κομματαρχών, βαρώνων και παραγόντων του χώρου, οι οποίοι, ως άλλοι αλχημιστές και όχι ως Ιάσονες, στον Χιτώνα του Νέσσου της Χρυσής Αυγής βλέπουν το δικό τους Χρυσόμαλλο Δέρας.
Ένα μέρος του ρεύματος αποτελούν οι «μπογδανικοί» (τάση σαμαροφρόνων που εμφανίστηκε στην κινητοποίηση κατά του ανοιχτού καταυλισμού επήλυδων της Πλατείας Βικτωρίας), ένα άλλο μέρος που με το πρώτο είναι και συγκοινωνούντα δοχεία απηχεί απόψεις ντόπιων λόρδων της παραδοσιοκρατίας, ένα τρίτο αποτυπώνεται σε «συμφωνίες κυρίων» επικεφαλής κομματικών ιχνοστοιχείων μηδαμινού οργανωτικού/λειτουργικού περιεχομένου, που οραματίζονται για τον εαυτό τους το πολύ ένα ρόλο σε υπουργείο ή εκπροσώπησης των CEOs (ως εάν κάθε κοινοβούλιο να μην είναι ένα συμπαγές εταιριοκρατικό λόμπι) και ένα τέταρτο μέρος αποτελείται από υποστηρικτές της Χρυσής Αυγής, οι οποίοι και κατανέμονται στους παραπάνω αλλά και αναμένουν κινήσεις εκ μέρους της και εκ μέρους των δύο κομμάτων που προέκυψαν από την διάσπασή της. Προς το παρόν όμως είναι άγνωστες και μάλλον δυσοίωνες οι κυβερνητικές προθέσεις όσον αφορά την διατήρηση των πολιτικών δικαιωμάτων των καταδικασθέντων χρυσαυγιτών, σε ατομικό και κομματικό επίπεδο.
Οριζόντιος μίτος όλων των ρευμάτων, εκτός της ορθοδοξίας και της παραδοσιοκρατίας, είναι και η τάση προς την συνωμοσιολογία, αλλού περισσότερο, αλλού λιγότερο, με άξονες προς το παρόν την πανδημία και τα εμβόλια. Εδώ υπάρχει αυτοδίνη.
Τέλος, αρκετά από τα ρεύματα που αναδύθηκαν και μορφοποιήθηκαν κατά την τετραετία Τραμπ ως δορυφορήματα -και σήμερα πλέον «ορφανά του Τραμπ»- είχαν συνεχή ανάδραση με το εγχώριο, επίσημο Ελληνικό Παράρτημα του Ρεπουμπλικανικού Κόμματος των Η.Π.Α., δημιουργηθέντος υπό την υψηλή του εποπτεία, με στόχους αφενός την προώθηση του αγωγού EastMed και άλλων έργων, μικτού ενδιαφέροντος και μια ενδεχόμενη ενσωμάτωση του εν Ελλάδι φιλοτραμπικού, μικτού (ελληνο-αμερικανικού) ρεύματος, αφετέρου. 
Όπως όμως και στην περίπτωση της βόλτας του Κώστα Μπακογιάννη στον Άγιο Παντελεήμονα, που οι περισσότεροι το 2019 έκαναν πως δεν είδαν, η συμμετοχή θεσμικών παραγόντων και ομιλητών της Νέας Δημοκρατίας στην πρώτη επίσημη εκδήλωση του εν Ελλάδι παραρτήματος του Ρεπουμπλικανικού κόμματος για τον αγωγό EastMed, πέρασε «απαρατήρητη» από πολλούς.
Τα νεοδημοκρατικά (μητσοτακικά, «πατριαρχικά» και σαμαρικά) ραντάρ επιτηρούν μονίμως, ει μη και ποδηγετούν εκ του παρασκηνίου, τις εξελισσόμενες στον «χώρο» διεργασίες με στόχο την κατά το δυνατόν διατήρηση της εκλογικής λείας, προεκλογικά αλλά και μετεκλογικά μετατρέποντας τους νεόκοπους σε δεκανίκια στην περίπτωση κατά την οποία κάποια από τις μιγαδικές συνιστώσες -ή και όλες μαζί συσσωματωμένες- περάσει το κατώφλι της βουλής.
Οι προϋποθέσεις (πολύχρονες, σταθερές, οργανικές, εμφανείς ή/και αφανείς σχέσεις παραγόντων του «χώρου» με την ΝΔ και με το σκληρό νεοφιλελεύθερο κομμάτι εντός της) συντρέχουν. Ενώ, ούτε η περίπτωση της Χρυσής Αυγής που κατέβαζε τον κόσμο της στον δρόμο κατά του αντιρατσιστικού σαμαρικού νομοσχεδίου παραδείγματος χάριν, ενώ στην βουλή είχε συναντήσεις υψηλού επιπέδου,  μπορεί να ξεχασθεί.

ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ