Donald Trump, ΑΓΩΓΟΣ EAST MED, ΑΝΑΤΟΛΙΚΟΣ ΤΟΜΕΑΣ, JOE BIDEN, POMPEO

Ένας Αμερικανός φίλος (του Ερντογάν), ο Μάικ Πομπέο και ο Χάντερ Μπάιντεν.

Οι τελευταίες εξελίξεις στην Σύνοδο του ΝΑΤΟ αλλά και η ενσωματωση της γνωστής, αλλά θαμμενης σε κάποιο Οβάλ συρτάρι, τροπολογίας Μενεντεζ στον αμυντικό προϋπολογισμό των ΗΠΑ για το 2021, που ανοίγει θεσμικό δίαυλο κυρώσεων (λύνει τα χέρια της αμερικανικής διοίκησης) κατά της Τουρκίας για τους S 400, επιβεβαιώνουν οτι ο Ν. Τραμπ  επιδρουσε -ατυχως- ως φιλοερντογανικο βαριδι.

Είναι ευκαιρία τώρα στην αναγκαστικη αγρανάπαυση στο Μαρ Α Λάγκο της Φλοριδα ή στη διάρκεια επίσκεψης διακοπών σε κάποιον από τους Trump Towers ανά τον κόσμο, να διαβάσει το βιβλίο «Η Μάστιγα  της Ασίας» του αμερικανού πρεσβευτή στην Σμύρνη Τζ. Χορτον και να μορφωθει επί του θέματος «Τουρκία, Τσετες».

Ο Μ. Πομπέο, απελευθερωμένος πλέον, ταχωσε χοντρά στους επιγονους των Τσετων, γεγονός που μόνο ως θετική και λίαν σημαντική για εμάς, παράπλευρη συνέπεια της ήττας Τραμπ μπορεί να εκληφθεί.
Οι φωνές στις ΉΠΑ οι οποίες αξιώνουν εκδίωξη της Τουρκίας από το ΝΑΤΟ ακούγονται πλέον δυνατότερα.

Για τους προσεκτικους παρατηρητές, μέσα ενημέρωσης διεθνή, αμερικανικά, και όχι  μόνο  αλλά και ιστοσελιδες, που  στήριζαν αφοσιωμένα τον Τραμπ την τετραετία 2016-2020, την επομένη κιόλας των εκλογών είχαν στρίψει την ροτα, όπως  το καναλι Fox αλλά και η ιστοσελιδα  Zerohedge, πολύ προσεκτικά εν τούτοις αυτή αλλά πάντως ορατά.
Η μεταστροφή των συντηρητικών μέσων ήταν ακαριαία.

Αυτό μπορεί να σημαίνει αφενός οτι οι ρεπουμπλικάνοι είχαν κουραστεί από τα καπρίτσια του αλλά και την ύπαρξη δυσοίωνων δημοσκοπησεων, οτι δηλαδη δεν εκλέγεται, εξ ου και όλη η προληπτική παραφιλολογία περί νοθείας. Ας μην λησμονούμε οτι και η  Χιλαρι Κλίντον το 2016 κάπως έτσι έχασε από τον Τραμπ και το φέρει ως σήμερα βαρέως, αν και με σημαντικά λιγότερους ψήφους διαφορά, έναντι των πέντε εκ. ψήφων της διαφοράς Μπαιντεν – Τράμπ.

Ο Τραμπ-κατα της παγκοσμιοποιησης προσεφερε πολλά στην υπόθεση του δυτικού Έθνους-κράτους, έσπασε το καλούπι υφιστάμενος και ο ίδιος μώλωπες, αλλά διαχωριζεται από τον Τραμπ-πρόεδρο ο οποίος εφάρμοσε συνταγή ολέθρου κατά της πανδημιας (a recipe for disaster) όπως τον είχε έγκαιρα προειδοποιήσει ο Bill Gates ήδη αρχές Απριλίου από τις σελίδες της WP και διαχωρίζεται επίσης και από τον Τραμπ- επιχειρηματία – φίλο του άλλου στυγνου επιχειρηματία Ερντογαν.

Είναι αυτά τρία διαφορετικά πρόσωπα.

Ο Πομπέο, ο οποίος είναι η ημέρα με τη νύχτα παρεμπιπτόντως, οσον αφορά τεχνοκρατικοτητα,  ορθολογισμό, μη επιρρεπεια στην συνωμοσιολογια (πάντα με μάσκα), αδιαφορία για την ανούσια προβολή και τα τιτιβισματα, προετοιμάζεται για την επόμενη μέρα στο GOP, με σοβαρότατες πιθανότητες να διεκδικήσει με αξιώσεις το χρίσμα για το 2024, εάν η Αμερική στο μεταξύ δεν διχοτομηθει, ενδεχόμενο διόλου απίθανο, δεδομένου του απόλυτου διχασμού της σε δυο κοινωνίες, με καταλύτη τον Τραμπ.

Αν και το βαθύ αμερικανικο κατεστημένο, οι ερμηνείες για την σύνθεση του οποίου ποικίλλουν και διίστανται, θα προσπαθήσει να το αποτρέψει, η Αμερική έχει πλέον βρει τοιχο. Τοίχο διαφυλετικου ολέθρου, απότοκο της φιλελευθερης Παρακμής της Δύσης και του επιδοτουμένου από τον ΟΗΕ υπερπληθυσμό του τρίτου κόσμου. 300 δις απαιτούσε κατά τις εξεγέρσεις εις εκ των εγχρώμων ηγετών, ως  αποζημιωσεις δουλείας.

Και αν «νικησε ο Χαντερ Μπαιντεν» διότι αυτός ενικησε… χώρια κατι «μερδικα» της Καμαλα, είναι διότι η Αμερική ολόκληρη είναι (έγινε) ένας Χαντερ Μπαιντεν.

Πηγή: http://www.facebook.com/anatolikos.tomeas.7