h1

STRATFOR: η περαιτέρω άνοδος αντισυστημικών εθνικιστικών κομμάτων, όπως η Χρυσή Αυγή, είναι αναπόφευκτη στην Ευρώπη, διότι τα συστημικά κόμματα στράφηκαν κατά της μεσαίας τάξης και την αφάνισαν.

09/03/2013

Από πολιτική και κοινωνική άποψη, η ευρωπαϊκή κρίση απέχει μακράν από την λήξη της.

Ευρώπη, ανεργία και πολιτική αστάθεια

Του George Friedman
Η παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008 οδήγησε σταδιακά σε μια παγκόσμια κρίση ανεργίας. Αυτή η κρίση ανεργίας θα δώσει πολύ σύντομα τη θέση της σε πολιτική κρίση. Η κρίση περιλαμβάνει και τους τρεις μεγάλους πυλώνες του παγκόσμιου συστήματος — Ευρώπη, Κίνα και τις ΗΠΑ.

Διαφέρει το επίπεδο έντασης της κρίσης, διαφέρει η πολιτική απάντηση στην κρίση, διαφέρει και η η σχέση της προς την οικονομική κρίση.
Αλλά υπάρχει ένα κοινό στοιχείο, διότι η ανεργία παίρνει τη θέση της οικονομίας, ως το κεντρικό πρόβλημα του οικονομικού συστήματος.
Η Ευρώπη είναι το εστιακό σημείο της κρίσης.

Την περασμένη εβδομάδα η Ιταλία είχε εκλογές, και το κόμμα που συγκέντρωσε τις περισσότερες ψήφους – με περίπου ένα τέταρτο του συνόλου – ήταν μια τελείως άγνωστη ομάδα, που ονομάζεται το Κίνημα των Πέντε Αστέρων (Five Star Movement), του οποίου ηγείται ένας επαγγελματίας κωμικός.
Δύο πράγματα έχουν ενδιαφέρον σε αυτό το κίνημα.
Το πρώτο, είναι ο ένας από τους κεντρικούς ιδεολογικούς άξονές του: η κήρυξη ενός μέρους του ιταλικού χρέους ως επαχθούς και μη πληρωτέου, είναι το λιγότερο κακό.
Το δεύτερο είναι ότι η Ιταλία, με 11.2 τοις εκατό ανεργία, απέχει ακόμα αρκετά από το χειρότερο σενάριο ανεργίας στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Ωστόσο, η Ιταλία επωάζει ριζοσπαστικά κόμματα, που αντιτίθενται εκ βάθρων στις τρέχουσες πολιτικές λιτότητας.
Η βασική τρέχουσα πολιτική αντιπαράθεση στην Ευρώπη αφορούσε και αφορά ακόμα στον τερματισμό της κρίσης κρατικού χρέους, λόγω κυρίως της απειλής για τις ευρωπαϊκές τράπεζες που αυτό συνιστά.
Το ερώτημα ήταν, ποιος θα είχε την τόλμη να αναλάβει το βάρος της σταθεροποίησης του συστήματος.
Το επιχείρημα που κέρδισε στο τέλος, ειδικά ανάμεσα στις τάξεις της ευρωπαϊκής ελίτ, ήταν ότι η Ευρώπη χρειάζεται λιτότητα και δραστικές περικοπές των δημοσίων δαπανών, για να μην οδηγηθεί κάποιο κράτος σε χρεοστάσιο εξ αιτίας του κρατικού χρέους, ασχέτως του βαθμού αναδιάρθωσης που το αυτό το χρέος θα χρειαζόταν.
Μία από τις συνέπειες της λιτότητας είναι η ύφεση. Οι οικονομίες πολλών ευρωπαϊκών χωρών, ειδικότερα αυτών της ευρωζώνης, συρρικνώνονται εντυπωσιακά, αφού λιτότητα συνεπάγεται προφανώς λιγότερα διαθέσιμα χρήματα για αγορές αγαθών και υπηρεσιών.
Αυτό έχει ένα νόημα, όταν ο πρωτεύων στόχος είναι η σταθεροποίηση του οικονομικού συστήματος.
Αλλά για να εξακολουθήσει να είναι η οικονομική σταθερότητα ο πρωτεύων στόχος, απαιτείται μια συναίνεση που να περικλείει ευρεία τμήματα της κοινωνίας.

Όταν αυξάνεται η ανεργία, η συναίνεση μετατοπίζεται και μαζί της μετατοπίζεται το κέντρο βάρους.

Όταν η ανεργία είναι υψηλή, τότε μπορεί να μετατοπισθεί ολόκληρο το πολιτικό σύστημα. Κατά τη γνώμη μου, οι ιταλικές εκλογές ήταν ο πρώτος, αλλά αναμενόμενος κλονισμός.

Ένα Νέο Πρότυπο Αναδύεται στην Ευρώπη

Ας μελετήσουμε τη γεωγραφία της ανεργίας.
Μόνο τέσσερις χώρες στην Ευρώπη έχουν κάτω από 6 τοις εκατό ανεργία: οι γεωγραφικά όμορες χώρες Γερμανία, Αυστρία, Ολλανδία και Λουξεμβούργο.

Η άμεση περιφέρειά τους έχει σημαντικά υψηλότερη ανεργία: η Δανία στο 7.4 τοις εκατό, το Ηνωμένο Βασίλειο στο 7.7 τοις εκατό, η Γαλλία στο 10.6 τοις εκατό και η Πολωνία στο 10.6 τοις εκατό.

Στην ευρύτερη περιφέρεια, η Ιταλία είναι στο 11.7 τοις εκατό, η Λιθουανία στο 13.3 τοις εκατό, η Ιρλανδία στο 14.7 τοις εκατό, η Πορτογαλία στο 17.6 τοις εκατό, η Ισπανία στο 26.2 τοις εκατό και η Ελλάδα στο 27 τοις εκατό!
Η Γερμανία, η τέταρτη μεγαλύτερη οικονομία του κόσμου, είναι το κέντρο βάρους της Ευρώπης. Οι εξαγωγές αγαθών και υπηρεσιών της ισοδυναμούν με το 51 τοις εκατό του γερμανικού ακαθάριστου εγχώριου προϊόντος, και πάνω από τις μισές εξαγωγές της Γερμανίας πηγαίνουν στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες.
Η Γερμανία βλέπει την ένωση ελεύθερου εμπορίου που είναι ουσιαστικά η Ευρωπαϊκή Ένωση ως  ουσιαστική προϋπόθεση για την επιβίωσή της.

Χωρίς ελεύθερη πρόσβαση στις αγορές της ευρωζώνης, οι εξαγωγές της θα συρρικνώνονταν δραματικά και η ανεργία της θα εκτινασσόταν.

Το ευρώ είναι ένα εργαλείο, το οποίο η Γερμανία με την υπερχειλίζουσα επιρροή της, το χρησιμοποιεί για να ελέγχει τις εμπορικές της σχέσεις – και ο έλεγχος αυτός φέρνει σε μειονεκτική θέση τα άλλα μέλη της ευρωζώνης.

Οι χώρες με σχετικά χαμηλούς μισθούς θα έπρεπε να διαθέτουν ένα ανταγωνιστικό πλεονέκτημα έναντι των γερμανικών εξαγωγών.

Όμως πολλές από αυτές, έχουν αρνητικά εμπορικά ισοζύγια.

Έτσι, όταν η οικονομική κρίση τους χτύπησε την πόρτα, η δυνατότητά τους να την ελέγξουν ήταν περιορισμένη και οδήγησε σε κρίσεις κρατικού χρέους, που με τη σειρά τους υπέσκαψαν ακόμα περισσότερο την θέση τους μέσω της λιτότητας, εφόσον ως μέλη της ευρωζώνης δεν τους επιτρέπεται να εφαρμόσουν δικές τους νομισματικές πολιτικές.
Αυτό, δεν σημαίνει ότι δεν ήταν σπάταλες όσον αφορά στις κοινωνικές τους δαπάνες, αλλά ότι η υποκείμενη πραγματική αιτία της αποτυχίας τους ήταν πολύ πιο σύνθετη.

Τελικά η ρίζα του προβλήματος κρυβόταν στην σπάνια στην ιστορία περίπτωση μιας ζώνης ελεύθερου εμπορίου, η οποία όμως είχε δημιουργηθεί γύρω από μια θηριώδη οικονομία, εξαρτώμενη από τις εξαγωγές. (Η Γερμανία είναι ο τρίτος μεγαλύτερος εξαγωγέας του κόσμου, μετά την Κίνα και τις Ηνωμένες Πολιτείες.)

Η Συμφωνία Ελεύθερου Εμπορίου Βορείου Αμερικής, η γνωστή NAFTA, δημιουργήθηκε γύρω από έναν καθαρό εισαγωγέα. Η Βρετανία ήταν ένας καθαρός εισαγωγέας από την πάλαι ποτέ Αυτοκρατορία.

Η γερμανική ισχύς προκαλεί ανισορροπία σε όλο το σύστημα. Συγκρίνοντας τα ποσοστά ανεργίας του γερμανικού μπλοκ με αυτά του μπλοκ των νοτίων, είναι δύσκολο να φαντασθούμε ότι μπορεί αυτές οι χώρες να ανήκουν στην ίδια εμπορική ομάδα χωρών (The Divided States of Europe).
Ακόμα και η Γαλλία, που έχει σχετικά χαμηλή ανεργία, διακρίνεται από ένα πολύ πιο σύνθετο ιστορικό. Η ανεργία στην Γαλλία συγκεντρώνεται σε δύο μεγάλους πόλους, στον βορρά και στον νότο, με τη νοτιοανατολική Γαλλία να αποτελεί τον μεγαλύτερο πόλο.
Έτσι, αν κυττάξετε στον χάρτη, η νότια «κερκίδα» της Ευρώπης έχει πληγεί ιδιαίτερα σκληρά από την ανεργία, η Ανατολική Ευρώπη όχι και τόσο, αλλά η Γερμανία, η Αυστρία, η Ολλανδία και το Λουξεμβούργο έχουν μείνει σχετικά αλώβητες.

Για πόσο διάστημα ακόμα θα διαρκέσει η κατάσταση αυτή, με δεδομένη την ύφεση στην Γερμανία, είναι ένα ζήτημα, αλλά αυτό το «ανεργιακό» κοντράστ φέρνει στην επιφάνεια ένα μεγάλο παιχνίδι γύρω από τις αναδυόμενες γεωπολιτικές τάσεις στην περιοχή.
Η Πορτογαλία, η Ισπανία και η Ελλάδα είναι σε ύφεση. Τα ποσοστά ανεργίας τους είναι σχεδόν αυτά των Ηνωμένων Πολιτειών στο μέσον της Μεγάλης Ύφεσης.

Ένας κανόνας που χρησιμοποιώ είναι, ότι για κάθε άνεργο, επηρεάζονται άλλοι τρεις, είτε ο σύζυγος, είτε τα παιδιά, είτε οποιοσδήποτε. Αυτό σημαίνει, ότι όταν χτυπήσεις 25% ανεργία πρακτικά επηρεάζονται οι πάντες! Στο 11 τοις εκατό ανεργία επηρεάζονται το 44%.

Μπορεί να αντιταχθεί εδώ ότι, οι αριθμοί δεν σημαίνουν πάντα ότι τα πράγματα είναι τόσο άσχημα όσο φαίνονται, εφόσον οι άνθρωποι εργάζονται και στην άτυπη οικονομία (παραοικονομία). Αυτό μπορεί να είναι σωστό, αλλά στην Ελλάδα για παράδειγμα, οι φαρμακευτικές στις οποίες οφείλει το κράτος επιστροφές ΦΠΑ, δεν έχουν ρευστό στα ταμεία τους, για να εισάγουν προϊόντα. Οι τοπικές κυβερνήσεις στην Ισπανία πρόκειται να θέσουν σε διαθεσιμότητα περισσότερους υπαλλήλους. Αυτές οι χώρες έχουν φθάσει σε ένα κρίσιμο σημείο, από το οποίο είναι πολύ δύσκολο να ανακάμψουν. Στο μεταξύ, στην υπόλοιπη περιφέρεια της Ευρώπης, η κρίση ανεργίας οξύνεται. Οι ακριβείς αριθμοί εκφράζουν πολύ λιγότερα από τις πραγματικές και ορατές συνέπειες στις κοινωνίες οι οποίες υποφέρουν.

Οι Πολιτικές Συνέπειες της Υψηλής Ανεργίας

Είναι σημαντικό να κατανοήσουμε τις συνέπειες αυτού του είδους ανεργίας. Υπάρχει η μακροχρόνια ανεργία των χαμηλότερων οικονομικών στρωμάτων. Αυτό το κύμα ανεργίας όμως, χτύπησε τους εργαζόμενους της μεσαίας και ανώτερης μεσαίας τάξης. Γνωρίζω έναν αρχιτέκτονα στην Ισπανία που έχασε τη δουλειά του. Παντρεμένος με παιδιά, είναι άνεργος για τόσο μεγάλο διάστημα, που πλέον κατρακύλησε σε έναν τελείως διαφορετικό και αναπάντεχο τρόπο ζωής. Η φτώχεια πολύ δύσκολα υποφέρεται, αλλά όταν συνδέεται και με την απώλεια αυτού που ονομάζουμε status, «τα κεκτημένα» κάποιου, ο πόνος επιδεινώνεται και τότε αναδύεται μια πολιτικά ρωμαλέα ισχύς.

Δεν μπορώ να φαντασθώ ότι, το καθεστώς λιτότητας που επέβαλλε η Γερμανία, θα μπορέσει να επιβιώσει πολιτικά. Στην Ιταλία, με «μόνο» 11.7 τοις εκατό ανεργία, η επιτυχία του Κινήματος των Πέντε Αστέρων αντιπροσωπεύει μιαν αναπόφευκτη απάντηση στην κρίση.
Ως πρόσφατα, η χρεοκοπία ήταν ο πρωτεύων φόβος των Ευρωπαίων, τουλάχιστον ο φόβος της οικονομικής, πολιτικής και δημοσιογραφικής ελίτ και
 διένυσαν πολύ δρόμο για να επιλύσουν το πρόβλημα των τραπεζών τους.
Αλλά το έκαναν, παράγοντας μια τεράστια οικονομική κρίση.
Αυτή η οικονομική κρίση προκαλεί πολιτική παλινδρόμηση και σπασμωδικές κινήσεις, που θα εμποδίσουν την υλοποίηση της γερμανικής στρατηγικής.
Για την Νότια Ευρώπη, στην οποία η κοινωνική κρίση έχει εγκατασταθεί για τα καλά, αλλά και για την Ανατολική Ευρώπη, δεν είναι σαφές το γιατί θα ωφεληθούν εάν αποπληρώσουν τα χρέη τους.
Μπορεί μεν να παραμένουν «παγωμένες» εκτός αγορών, αλλά το κόστος της παραμονής τους «εντός», είναι τόσο άνισα κατανεμημένο, που η πολιτική βάση, η οποία είναι υπέρ της λιτότητας, αποσυντίθεται.

Η αποσύνθεση επιταχύνεται διότι βαθαίνει και η εχθρότητα προς την Γερμανία. H Γερμανία θεωρεί τον εαυτό της «ενάρετο» για αυτήν της την λιτότητα. Οι άλλοι την βλέπουν ως αρπακτικό για την επιθετική εξαγωγικότητά της, μόνο που η βασικότερη εξαγωγή της είναι η ανεργία τώρα πλέον.
Το ποιος από τους δύο έχει δίκιο, είναι επουσιώδες.
Το γεγονός, ότι παρατηρούμε μια αυξανόμενη διαφοροποίηση μεταξύ του γερμανικού μπλοκ και του υπόλοιπου της Ευρώπης, είναι μία από τις σημαντικότερες εξελίξεις από τότε που άρχισε η κρίση.

Η αυξανόμενη ένταση μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας έχει ειδικό ενδιαφέρον.
Οι γαλλο-γερμανικές σχέσεις δεν ήταν μόνο μία από τις βασικές ιδρυτικές αρχές της Ευρωπαϊκής Ένωσης, αλλά και μία από τις αιτίες που υπάρχει αυτή η ένωση.
Μετά από δύο παγκόσμιους πολέμους, έγινε κατανοητό ότι η ειρήνη για την Ευρώπη θα εξηρτάτο από την ενότητα μεταξύ Γαλλίας και Γερμανίας.

Η σχέση τους απέχει από το να διαρραγεί, αλλά δοκιμάζεται.

Η Γερμανία θέλει η ΕΚΤ να συνεχίσει την πολιτική της, η οποία εστιάζει στον έλεγχο του πληθωρισμού. Αυτό είναι προς το συμφέρον της Γερμανίας, η οποία με σχεδόν 11 τοις εκατό ανεργία, χρειάζεται την ΕΚΤ για να τονώνει την ευρωπαϊκή οικονομία και να μειώνεται η ανεργία.

Aυτό δεν είναι κάτι κρυφό. Είναι ο ανταγωνισμός για τον έλεγχο της ΕΚΤ, για το ποιες θα είναι οι προτεραιότητες της Ευρώπης και τελικά, για το πώς μπορεί να υπάρξει Ευρώπη με αυτές τις τεράστιες διαφορές ανεργίας.
Μια απάντηση μπορεί να είναι ότι η ανεργία της Γερμανίας θα αυξηθεί.

Aυτό μπορεί να αμβλύνει τα αντιγερμανικά αισθήματα, αλλά δεν θα λύσει το πρόβλημα. Η ανεργία στα επίπεδα που έχει φθάσει πλέον σε πολλές χώρες και όπου φαίνεται ότι θα παραμείνει, υποσκάπτει την πολιτική ισχύ των κυβερνήσεων να μπορέσουν να εφαρμόσουν τις πολιτικές που απαιτούνται για την τιθάσσευση του οικονομικού συστήματος.
Η θέση του Κινήματος των Πέντε Αστέρων υπέρ της χρεοκοπίας δεν προέρχεται από ένα περιθωριακό κόμμα. Η ελίτ μπορεί να περιφρονεί αυτό το Κίνημα, αλλά πήρε 25%.
Και θυμηθείτε, ότι ο ήρωας των ευρώφιλων, ο Μάριο Μόντι, πήρε μόλις το 10% των ψήφων μόνο ένα χρόνο από την ημέρα που η Ευρώπη πανηγύριζε για τον διορισμό του.
Ο φασισμός είχε τις ρίζες του στην Ευρώπη στις μεγάλες οικονομικές κρίσεις, όταν οι οικονομικές ελίτ αδυνατούσαν να αντιληφθούν τις πολιτικές συνέπειες της ανεργίας. Περιγελούσαν τα κόμματα, των οποίων ηγούντο φυσιογνωμίες που υπόσχονταν οικονομικά θαύματα, μόνο και μόνο εάν τιμωρείτο το διεφθαρμένο πολιτικό σύστημα, που είχε οδηγήσει στην οικονομική αθλιότητα. Οι άνδρες και οι γυναίκες όμως που γκρεμίστηκαν από την άνετη ζωή του μικροαστού, καθόλου δεν γελούσαν, παρά ανταποκρίνονταν διακαώς σε αυτήν την ελπίδα. Το αποτέλεσμα ήταν κυβερνήσεις που εφάρμοζαν κλειστή οικονομία και ήλεγχαν την απόδοσή τους με ντιρεκτίβες και προπαγάνδα.
Αυτό συνέβη μετά τον WW Ι. Δεν συνέβη μετά τον WW II γιατί η Ευρώπη ήταν απασχολημένη.

Αν κυττάξουμε όμως τους σημερινούς αριθμούς της ανεργίας, τις διαφοροποιήσεις μεταξύ των διαφόρων περιοχών της Ευρώπης, το γεγονός ότι δεν υπάρχει προοπτική για βελτίωση και το γεγονός του εκσφενδονισμού της μεσαίας τάξης στις γραμμές των οικονομικά εκτοπισμένων νεόπτωχων, μας διευκολύνει να δούμε τα νέα σχήματα που διαμορφώνονται.
Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται με χάρη… Ο φασισμός των δεκαετιών του ΄20 και του ΄30 έχει πεθάνει.
Αλλά η εμφάνιση νέων πολιτικών κομμάτων, που μιλούν για τους άνεργους και τους νεόπτωχους, είναι κάτι που δεν μπορείς να το εμποδίσεις. Είτε είναι το κόμμα της Χρυσής Αυγής στην Ευρώπη, είτε το Κίνημα για την Ανεξαρτησία της Καταλωνίας, η ενίσχυση κομμάτων που θέλουν να επαναπροσδιορίσουν το σημερινό σύστημα που στράφηκε τόσο πολύ κατά της μεσαίας τάξης, είναι αναπόφευκτη.

Η Ιταλία ήταν απλώς, για άλλη μια φορά, η πρώτη που θα βίωνε την νέα κατάσταση που διαμορφώνεται. Είναι δύσκολο, όχι μόνο να περιορισθεί η νέα αυτή διαμορφούμενη τάση στις διάφορες χώρες, αλλά και να αποφευχθεί άλλη μία οικονομική κρίση, εφόσον η πολιτική θέληση για διαρκή λιτότητα υπέστη εκλογικό πλήγμα.
Είναι επίσης δύσκολο να επιβιώσει η ζώνη αυτή του ελεύθερου εμπορίου, με δεδομένη την επείγουσα γερμανική ανάγκη για εξαγωγές σε τέτοιο βαθμό, που να μπορεί να είναι βιώσιμη για την ίδια.

Η απόκλιση μεταξύ των γερμανικών συμφερόντων και αυτών της νότιας και ανατολικής Ευρώπης είναι μεγάλη, και αυξήθηκε όσο φαινόταν από τις εξελίξεις, ότι ένας συμβιβασμός για να σωθούν οι τράπεζες θα ήταν δυνατός.

Αυτό συνέβη, διότι ο συμβιβασμός εμπεριείχε άθελά του και την συνέπεια της ενεργοποίησης εκείνης της δύναμης, που θα τον υπέσκαπτε: την ανεργία.

Στο σημείο αυτό είναι δύσκολο να φαντασθούμε μια κοινή ευρωπαϊκή πολιτική.

Κατά μία έννοια, εξακολουθεί να υπάρχει μία, αλλά, πως μια χώρα με 5,2 τοις εκατό ανεργία θα δημιουργήσει κοινή οικονομική πολιτική με χώρες όπου η ανεργία είναι 11 ή 14 ή 27 τοις εκατό;

Επιπλέον, η ανεργία συνοδεύεται από χαμηλότερη ζήτηση αγαθών και μειωμένη όρεξη για τις γερμανικές εξαγωγές.

Είναι λοιπόν ένα μυστήριο το πώς η Γερμανία θα το αντιμετωπίσει όλο αυτό.

Η κρίση ανεργίας είναι μια πολιτική κρίση, και αυτή η πολιτική κρίση θα υποσκάψει όλους τους θεσμούς, για τους οποίους η Ευρώπη δούλεψε τόσο σκληρά για να φτιαχτούν.

Επί 17 συναπτά έτη η Ευρώπη ευδοκιμούσε, αλλά αυτό ήταν μια εποχή με την μεγαλύτερη ίσως ευημερία στην ιστορία.

Δεν είχε λογαριάσει έναν από τους εφιάλτες όλων των χωρών και ένα παλιό και βαθύ ευρωπαϊκό εφιάλτη: την ανεργία σε μαζική κλίμακα.
Το τεστ λοιπόν αντοχής για την Ευρώπη δεν είναι το κρατικό χρέος. Είναι το εάν μπορεί να αποφύγει τις παλιές κακές συνήθειες που έχουν ρίζα τους την ανεργία.

Οι κοινωνικές επιπτώσεις της κρίσης

Τις περασμένες εβδομάδες, πολλοί ευρωπαίοι γραφειοκράτες και εθνικοί ηγέτες εξέφρασαν την αισιοδοξία τους για το μέλλον της οικονομικής κατάστασης της Ευρωπαϊκής Ένωσης, λέγοντας πως το χειρότερο στην κρίση έχει περάσει.

Ωστόσο, διάφορα γεγονότα των τελευταίων ημερών δείχνουν ότι, όχι μόνο η κρίση δεν έχει περάσει, αλλά ότι συνεχίζει να προκαλεί αρνητικές συνέπειες στα κράτη μέλη της ευρωζώνης.
Δεκάδες χιλιάδες διαδηλωτές βγήκαν στους δρόμους της Λισσαβώνας και σε άλλες πορτογαλικές πόλεις, για να απαιτήσουν τη διακοπή των μέτρων λιτότητας και σε ορισμένες περιπτώσεις, την παραίτηση του πορτογάλου πρωθυπουργού. Η Ευρωπαϊκή Ένωση θεωρεί ότι η κυβέρνηση της Πορτογαλίας εφάρμοσε με επιτυχία τα μέτρα λιτότητας μετά το πακέτο διάσωσης που έλαβε το 2011. Όμως, η ανεργία διπλασιάστηκε στο διάστημα 2008 με 2012, και αυτή τη στιγμή έχει χτυπήσει πάνω από το 16% των εργαζομένων της χώρας.

Γεωπολιτικό Ημερολόγιο
Οι κοινωνικές επιπτώσεις της ευρωπαϊκής κρίσης έχουν λάβει πολλές μορφές. Στην Ισπανία, η κυβέρνηση ανακοίνωσε ότι πάνω από πέντε εκατομμύρια πολίτες είναι άνεργοι – η υψηλότερη ανεργία εδώ και τρεις δεκαετίες – και συνεχείς αυτοκτονίες άνθρώπων που εξεδιώχθησαν από τα σπιτικά τους από τις τράπεζες προκάλεσαν μαζικές διαδηλώσεις.

Στην Ελλάδα ρεπορτάζ αναφέρουν ότι η χώρα αντιμετωπίζει έλλειψη φαρμάκων, εκατοντάδες σκευασμάτων, συμπεριλαμβανομένων αντιβιοτικών και αναισθητικών, λείπουν από τα νοσοκομεία.

Στην Πορτογαλία, ο Υπουργός για τις Κοινότητες Μεταναστών δήλωσε πρόσφατα ότι 240.000 άνθρωποι (περίπου το 2 τοις εκατό του πληθυσμού της χώρας) έφυγαν για τις πατρίδες τους από το 2011, εξ αιτίας της ανεργίας και της συρρίκνωσης της οικονομικής δραστηριότητας. Κάθε μία από τις ανωτέρω περιπτώσεις αποκαλύπτει τα πολλά κοινωνικά πρόσωπα της ευρωπαϊκής κρίσης και τις συνέπειές της στην καθημερινή ζωή των πολιτών στην ευρωπαϊκή περιφέρεια.
Όπως δείχνουν οι επαναλαμβανόμενες διαδηλώσεις στην Ισπανία, στην Ελλάδα και στην Πορτογαλία, υπάρχει μια αυξανόμενη δυσαρέσκεια σε πολλά από τα κράτη μέλη της Ευρωζώνης για τα μέτρα λιτότητας που πρότεινε η ΕΕ και εφάρμοσαν οι εθνικές κυβερνήσεις. Αυτή η λαϊκή δυσαρέσκεια οδήγησε πρόσφατα σε πτώση της σλοβενικής κυβέρνησης και σε πολιτικό αδιέξοδο στην Ιταλία. Ακόμα και στην Bουλγαρία, η οποία δεν είναι μέλος της ευρωζώνης, οι διαμαρτυρίες για τα μέτρα λιτότητας και το υπέρογκα αυξημένο κόστος ζωής προκάλεσαν την πρόωρη παραίτηση της κυβέρνησης.
Η κοινωνική δυσαρέσκεια στην Ευρώπη κατευθύνεται από έναν συνδυασμό οικονομικής επιβράδυνσης και 
πολιτικής διαφθοράς. Στην Σλοβενία, η κυβέρνηση δεν πήρε στην βουλή ψήφο εμπιστοσύνης και ανετράπη εξ αιτίας κατηγοριών για διαφθορά κατά του πρωθυπουργού Janez Jansa. Στην Ιταλία, το Κίνημα των Πέντε Αστέρων στήριξε την καμπάνια του στην οξεία κριτική της διαφθοράς της κυβερνώσας ελίτ. Στην Ισπανία, οι διαδηλώσεις αρχικά εστίαζαν τα οικονομικά προβλήματα της χώρας, όμως πλέον συμπεριλαμβάνουν και την αποστροφή των πολιτών προς τους πολιτικούς, εξ αιτίας των κατηγοριών για διαφθορά του κυβερνώντος Λαϊκού Κόμματος.
Οι ανωτέρω παράγοντες εξηγούν την αυξανόμενη κρίση νομιμοποίησης που αντιμετωπίζουν πλέον οι κυβερνώσες ελίτ της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Ανεξαρτήτως της ιδεολογικής τους κατεύθυνσης, οι περισσότερες κυβερνήσεις της ΕΕ εφάρμοσαν τις πολιτικές λιτότητας που πρότεινε η ΕΕ και το ΔΝΤ.

Τα καθεστωτικά παλιά κόμματα δεν είχαν να προσφέρουν εναλλακτικές λύσεις αντί λιτότητας, και αυτό δημιούργησε μια εντεινόμενη δυσφορία στους τοπικούς πληθυσμούς.

Με αποτέλεσμα να ενισχυθεί η στήριξη στα αντισυστημικά κομματα σε πολλές χώρες.

Αυτού του είδους οι κρίσεις συχνά συνοδεύονται από έντονο ευρωσκεπτικισμό, εφόσον αρκετά από αυτά τα νέα κόμματα αναμιγνύουν αντισυστημικές θέσεις με ριζική αντίθεση στην Ευρωπαϊκή Ένωση ή στην ηγεμονία της Γερμανίας.
Ο συνδυασμός των συνεχώς εντεινόμενων οικονομικών, κοινωνικών και πολιτικών κρίσεων ανησυχεί τις Βρυξέλες για μια σειρά από λόγους.
Πρώτα, η πολιτική αβεβαιότητα παράγει συχνά αστάθεια στις χρηματο-οικονομικές αγορές.
Δεύτερον, και ίσως πιο σημαντικό, η οικονομική κρίση δημιουργεί ένα περιβάλλον αγώγιμο για την ενίσχυση και εθνικιστικών τάσεων (η ευρωπαϊκή κρίση εύφορο έδαφος για τα Εθνικιστικά κόμματα). Στην Ευρώπη, η διαδικασία αυτή αντικατοπτρίζεται όχι μόνο στην αυξανόμενη στήριξη τέτοιων κομμάτωνη Χρυσή Αυγή στην Ελλάδα είναι ένα παράδειγμα αλλά και στην διάδοση των ιδεών αυτών και εντός των πιο μετριοπαθών κομμάτων.
Από την αρχή της οικονομικής κρίσης, πολλά παραδοσιακά μετριοπαθή κόμματα έχουν λάβει σκληρότερη θέση σε θέματα όπως η μετανάστευση και η ελεύθερη διασυνοριακή κυκλοφορία στην Ευρώπη.
Ορισμένα μέλη της γραφειοκρατίας της ΕΕ, του προέδρου της ΕΚΤ Mario Draghi και του προέδρου του Eurogroup Jean-Claude Juncker συμπεριλαμβανομένων, εξέφρασαν πρόσφατα την αισιοδοξία τους για την έκβαση της ευρωπαϊκής κρίσης. Ελήφθησαν αρκετά μέτρα από τα μέσα του 2012, όπως η δημιουργία ενός μόνιμου ταμείου διάσωσης της ΕΕ και η υπόσχεση της ΕΚΤ να παρεμβαίνει στις αγορές ομολόγων, τα οποία πράγματι ανακούφισαν κάπως τις χώρες της ευρωζώνης που βρίσκονταν υπό την ισχυρή πίεση των αγορών, ειδικότερα δε την Ισπανία και την Ιταλία.
Ωστόσο, από πολιτική και κοινωνική άποψη, η ευρωπαϊκή κρίση απέχει μακράν από την λήξη της.

Advertisements

39 Σχόλια

  1. H πλειοψηφια της Αυστριας θελει Δικτατορια
    http://de.rian.ru/politics/20130309/265688686.html


  2. ΠΟΙΟΙ μας κυβερνούν………..;

    Τι κοινό έχουν Εύα Χριστοφιλοκλπ. κλπ., Μωϋσής γΛίτσης και ναζωραιος Χασσίδ;
    Απλά είναι όλοι τους «περιούσιοι» Βαλκανικής καταγωγής!

    πάμε τώρα……

    O καθηγητής Ιωσήφ Χασσίδ ορίστηκε μάνατζερ για το Κτηματολόγιο

    Όχι θα κάτσουν να σκάσουν

    Επιφορτίζεται με την επίσπευση της ολοκλήρωσης του έργου

    Επιχειρησιακός συντονιστής (Project manager) αναλαμβάνει να «τακτοποιήσει» τις εκκρεμότητες του Κτηματολογίου. Την Τετάρτη ο υπουργός Περιβάλλοντος, Ενέργειας και Κλιματικής Αλλαγής, κ. Ευ. Λιβιεράτος, με απόφασή του, όρισε τον καθηγητή του Πανεπιστημίου Πειραιώς, κ. Ιωσήφ Χασσίδ να ηγηθεί της προσπάθειας επίσπευσης του έργου της κτηματογράφησης.

    Στα καθήκοντά του περιλαμβάνονται επίσης η αναδιοργάνωση και των συναφών λειτουργιών (χαρτογράφηση, γεωχωρικές πληροφορίες), ώστε να αντιμετωπιστούν οι καθυστερήσεις και οι δυσκολίες πραγματοποίησης του έργου, η ολοκλήρωση του οποίου έχει οριστεί για το 2020.

    Με την ίδια υπουργική απόφαση συγκροτείται Ομάδα Διοίκησης Εργου αποτελούμενη από τον καθηγητή του ΑΠΘ, κ. Πέτρο Πατιά, τον επίκουρο καθηγητή του Πανεπιστημίου Κρήτης, κ. Αρη Αλεξόπουλο (πρώην γενικό γραμματέα του ΥΠΕΚΑ), τον δασολόγο κ. Θανάση Αγγελόπουλο, τη νομικό κυρία Αλεξάνδρα Σδούκου (σύμβουλο του κ. Λιβιεράτου) και τη μηχανικό κυρία Ευαγγελία Μπαλά.

    http://www.tovima.gr/society/article/?aid=486094&h1=true#commentForm


  3. Βενιζεεεελος! Βενιζεεεελος!
    Μακαλα Ι3, αντι για αντιρρησιας; κοροϊδο πιαστηκες

    ————————–

    «Αθώος» από το στρατοδικείο Θεσσαλονίκης αριστερός «αντιρρησίας συνείδησης»

    Ξέχασαν να του πουν «μπράβο»-
    Λένε στους νέους «μάθε παιδί μου αρνησιπατρία και φιλοτομαρισμό» Στρατοδίκες που αύριο θα διαμαρτύρονται για τους μισθούς τους, όπως και οι υπόλοιποι στρατιωτικοί καριέρας (που δεν έκαναν ποτέ πορεία για τα Ίμια φυσικά), «έκλεισαν το μάτι» στον ΣΥΡΙΖΑ-Η μισή Κουμουνδούρου ήταν εκεί και μεταξύ των συνηγόρων υπεράσπισης του «αντιρρησία», βεβαίως-βεβαίως, ήταν και η υπεράσπιση βιαστών, Ζωή Κωνσταντοπούλου

    Ομόφωνα αθώος κρίθηκε χθες από το στρατοδικείο Θεσσαλονίκης ο αντιρρησίας συνείδησης Νίκος Καρανίκας. Ο τελευταίος συνελήφθη για ανυποταξία στις 20 Φεβρουαρίου. Φυσικά, ο ΣΥΡΙΖΑ έβαλε λυτούς και δεμένους για να τον σώσει και να δώσει το μήνυμα της αρνησιπατρίας στην κοινωνία. Στη δίκη ήταν παρόντες οι βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ ΕΚΜ Θεσσαλονίκης ο αλογοουρας και βαψομαλλιας Τάσος Κουράκης, Δέσποινα Χαραλαμπίδου και Γιάννα-Ρουφιανα, αλλά και ο γνωστός για τις φιλοσκοπιανές απόψεις του πρώην ευρωβουλευτής των Οικολόγων Πράσινων, Μιχάλης Τρεμόπουλος. Λείπει ο Μάης; Φυσικά όχι.

    Από την άλλη, οι στρατοδίκες, προτίμησαν να «αθωώσουν» τον αντιρρησία συνείδησης, δίνοντας λάθος μήνυμα στην κοινωνία και δη στους νέους. Το μήνυμα, ότι αν δεν θέλουν να στρατευτούν ή να υπηρετήσουν την πατρίδα, «δεν τρέχει τίποτα». Την ώρα που τα παιδιά του ελληνικού λαού είναι στον Έβρο ακοίμητοι φρουροί της πατρίδας, κάποιοι ένστολοι δικαστές «καθαρίζουν» για τα παιδιά του εθνομηδενισμού και της αρνησιπατρίας. Όχι, δεν θα τους δώσουμε συγχαρητήρια, αλλά μόνο την περιφρόνησή μας. Και θα τους πούμε ότι όσοι υπηρετήσαμε, ακόμα και αν κάποιοι «καθαρίζουν» για τους ριψάσπιδες, αδικώντας το εθνικό & κοινωνικό σύνολο, δεν αισθανόμαστε κορόιδα, αλλά προνομιούχοι και περήφανοι, πολύ περήφανοι.

    Ω καιροί ω ήθη, λοιπόν. Πολλά έχουν πια αλλάξει προς το χειρότερο. Η δίκη-ντροπή των επίλεκτων στελεχών της ΜΥΚ, με («αποδεκτή», δυστυχώς, από τους στρατοδίκες) πολιτική αγωγή… Σκοπιανούς & Αλβανούς υπηκόους (ο ένας μάλιστα κάτοικος… εξωτερικού!) αλλά και «επίλεκτα» στελέχη της αντεθνικής κομπανίας, ήταν ένα μήνυμα στην κοινωνία ότι κάποιοι δεν επιθυμούν να υπάρχουν ισχυρές Ένοπλες Δυνάμεις & Σώματα Ασφαλείας καθώς θέλουν τη χώρα ευάλωτη. Και ότι κάποιοι ένστολοι συνεργάζονται με το σύστημα σε αυτή την κατεύθυνση. Άντε λοιπόν, εμπρός και για καταδίκες πατριωτών, όπως οι δύο εκ των στελεχών της ΜΥΚ κύριοι στρατοδίκες. Άλλωστε, σε αυτή τη χώρα, ο πατριωτισμός πληρώνεται πολύ ακριβά. Εδώ ολόκληρο Θεόδωρο Κολοκοτρώνη κλείσανε στη φυλακή, στην «αθώωση» ενός λουφαδόρου θα κολλάγανε;


  4. τώρα το είδα έχεις βάλει κακά λόγια και το τσίμπησε ο λογοκριτής ρουφιάνος του γκουγκλ


  5. αγαπητή Θάλεια στην Αυστρία διαδηλώνουν με τα σύμβολα της Ελληνικής Χρυσής Αυγής (μαιάνδρους)

    το σπίτι του Χίτλερ πρόσφατα το έκαναν ταβέρνα για να μην συρρέουν οι τουρίστες…


  6. αυτο ειναι γνωστο.
    Ρουφιανοι βρισκονται παντου.



  7. Εχουν αποπροσανατολίσει τους περισσότερους λαούς της Ευρώπης, θαρρώ.
    Στην Ιταλία ψάχνουν σαν κι εμάς, φαίνεται, να βρουν τον αδιάφθορο, τον πατριώτη (;), αυτόν που θα επιτρέψει τη λαμογιά; Ποιός ξέρει.
    Ο κύριος Γκρίλλο, πάντως, ΄’εχει σύμβουλο τον γνωστό και μη εξαιρετέο κ. Στίγκλιτς.
    Μια τρύπα στο νερό, δηλαδή, από το 25% των Ιταλών. Που ανέδειξε έναν «αντισυστημικό» με κάργα συστημικό σύμβουλο.

    Η Χρυσή αυγή δεν ψηφίστηκε σαν αντισυστημικό κόμμα. Καμμιά σχέση δεν έχει με τον ηθοποιό της Ιταλίας.
    Ψηφίστηκε π.χ. για να μη συμβούν γεγονότα σαν αυτό της Θεσσαλονίκης με τον …ήρωα αντιρρησία συνείδησης.
    Που τον κουβάλησαν στους ώμους τους σχεδόν όλοι οι ανθέλληνες και κρατιστές του Σύριζα.
    Ναι, αυτοί που μάλωσαν τους φύλακες επειδή δεν άφησαν τον Βλαστό να αποδράσει, που υπερασπίζονται τους λάθρο ενάντια σ΄εμάς, που αποδέχονται το…διαφορετικό κι ας είναι βιαστής, παιδεραστής, δολοφόνος κλπ.

    Το άρθρο είναι «φλύαρο» και δεν έχει ξεκάθαρες θέσεις ή συμπεράσματα.
    Η Παγκοσμιοποίηση δεν θα μπορούσε να μη βλάψει την Ευρώπη.
    Για μένα το ζήτημα είναι να βρεθούν κάποιοι να αποτυπώσουν καθαρά τη σημερινή κατάσταση σε κάθε μια χώρα της Γηραιάς Ηπείρου, ώστε να προσδιοριστούν οι ομοιότητες και να επισημανθούν οι διαφορές.
    Τότε, θάναι ευκολώτερος ο προγραμματισμός αντιμετώπισης της δεινής σημερινής κατάστασης και η επεξεργασία κοινής δράσης σε επί μέρους θέματα, που ταλανίζουν περισσότερες της μιας χώρες.


  8. Φίλε Δύσπιστε, καλησπέρα.

    Καλησπέρα σ’όλες κι όλους τους φίλους.

    Ναι, το άρθρο είναι σεντόνι. Και θολό.

    Δεν γνωρίζω, τι ακριβώς γίνεται στην Ευρώπη.

    Γνωρίζω όμως, τι ΠΑΙΧΤΗΚΕ στην Πατρίδα μου.

    Και από ΠΟΙΟΝ. Και ΠΟΙΟΙ έσπευσαν, να τον καλύψουν.

    Και ΠΟΙΟΙ (λιγουρευόμενοι εξουσία) θα τον καλύψουν

    στο μέλλον. Και ΠΟΙΟ ήταν το τίμημα, εις χρήμα.

    4000 αυτοκτονίες, εξαφάνιση της μεσαίας τάξης(ραχοκο-

    καλιά κάθε Δημοκρατίας), αρπαγή από το ασύδοτο κρά-

    τος, των όποιων εναπομεινάντων χρημάτων, αρπαγή

    των ακινήτων (μέσω χαρατσίου), εξαθλίωση συνταξιού-

    χων, καταδίκη σε θάνατο των νοσούντων, θνησιγενής

    αγορά, ασυδοσία εγκληματιών (ευεργετούμενων μάλιστα

    κι από αντίστοιχους νόμους), δωσιλογισμός, οργανωμένος

    εξισλαμισμός, διαφθορά, διαφθορά και διαφθορά.

    Κι όλ’αυτά, καλυμένα από έναν διάτρητο ‘δημοκρατικό’,

    μανδύα.

    Σέβας


  9. Που είσαι ρεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεεε;;;;


  10. Όπως και τον τάφο των γονιών του.
    Ασυγχώρητος ο καταστροφέας του ιουδαικού μπολσεβικισμού..


  11. Το άρθρο είναι μελέτη του Στρατφορ για την Ευρώπη.
    Είναι δύο άρθρα του ΣΤΡΑΤΦΟΡ μαζί.
    Με ξεχωριστούς τίτλους. Αλλά αποτελούν μία ενότητα.

    Και σαφώς έχει ξεκάθαρα συμπεράσματα.
    Απορώ που δεν τα διακρίνεις.
    Είναι και στον τίτλο.

    Θέσεις το άρθρο δεν παίρνει, το ΣΤΡΑΤΦΟΡ είναι δεξαμενή σκέψης και αποτυπώνει καταστάσεις.
    Δεν λαμβάνει θέση υπέρ ή κατά.

    Απλά σου προβλέπει ότι στην Ευρώπη η άνοδος ριζοσπαστικών ή/και εθνικιστικών κομμάτων όπως η Χρυσή Αυγή, ή του Γκρίλλο είναι αναπόφευκτη.

    Σαφώς και ψηφίστηκε ως αντισυστημικό κόμμα η Χρυσή Αυγή. Και είναι αντισυστημικό κόμμα, εκτός του ότι είναι Εθνικιστική.

    Σαφώς η Χρυσή Αυγή και έχει θέση καταγγελίας του μνημονίου και διαγραφής του επαχθούς χρέους.
    Το άρθρο δεν συγκρινει τον Γκρίλλο με την Χρυσή Αυγή. Καθόλου.

    Το μόνο σημείο όπου συμπίπτουν είναι το αντιμνημονιακό.
    _____________________________________________________________________
    http://www.ipanagiotaros.blogspot.gr/2013/02/60.html
    «Αξίζει να κάνουμε μια αναφορά στον Μπέπε Γκρίλο, που προκαλεί έκπληξη σε πολλούς για το τεράστιο ποσοστό που συγκέντρωσε (πάνω από 25%):
    ΔΕΝ ΕΙΝΑΙ Ο ΛΑΖΟΠΟΥΛΟΣ ΤΗΣ ΙΤΑΛΙΑΣ, όπως κάποιοι άσχετοι αναμασάνε, αλλά ένας αντισυμβατικός ηθοποιός που πράγματι εκφέρει πολιτικό λόγο, έστω και με υπερβολές! Έχει ζητήσει ΔΗΜΟΨΗΦΙΣΜΑ για την παραμονή της Ιταλίας στο Ευρώ, δραστική μείωση των βουλευτικών μισθών και προνομίων και φυσικά, τάσσεται εναντίον των μνημονίων.Γι’ αυτό λοιπόν πήρε τεράστια ποσοστά, ειδικά στους νέους (50%), που σιχάθηκαν τον παλαιοκομματισμό.
    Το εκλογικό αποτέλεσμα πάντως είναι μια μεγάλη ευκαιρία όχι μόνο για την Ιταλία, αλλά και για όσες ευρωπαϊκές χώρες δεν αντέχουν τα «σωτήρια μνημόνια» και ζητούν να γυρίσουν σελίδα!»
    ______________________________________________________________________


  12. Το άρθρο δεν είναι διόλου θολό.

    Ούτε αναμιγνύει τις χώρες.

    Τις πιάνει μία μία και τις ανατέμνει…

    Για την Ελλάδα σου λέει θα είναι η Χρυσή Αυγή το κόμμα που θα έχει άνοδο.

    Για την Ιταλία το κομμα του Γκρίλλο.

    Για την Βουλγαρία άλλο.

    ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΤΗΣ ΑΝΕΡΓΙΑΣ ΕΙΝΑΙ ΚΟΙΝΟ ΚΑΙ ΤΟ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΑΝ ΟΙ ΕΥΡΩΠΑΪΚΕΣ ΕΛΙΤ ΠΟΥ ΠΡΟΤΙΜΗΣΑΝ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ ΤΙΣ ΤΡΑΠΕΖΕΣ.

    ΤΟ ΠΡΟΒΛΗΜΑ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΚΑΙ Η ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΕΚΤ.

    Αναφορά στο λαθρομεταναστευτικό.

    ΣΑΦΩΣ ΚΑΙ ΚΑΤΗΓΟΡΗΜΑΤΙΚΩΣ.

    «Η ΧΡΥΣΗ ΑΥΓΗ ΟΡΙΖΕΙ ΤΗΝ ΑΤΖΕΝΤΑ» ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΕΤΡΙΟΠΑΘΩΝ ΚΟΜΜΑΤΩΝ ΠΟΥ ΜΕΤΑΤΟΠΙΖΟΝΤΑΙ ΣΕ ΑΥΣΤΗΡΟΤΕΡΕΣ ΘΕΣΕΙΣ ΣΤΟ ΘΕΜΑ ΤΗΣ ΔΙΑΣΥΝΟΡΙΑΚΗΣ ΚΥΚΛΟΦΟΡΙΑΣ ΚΑΙ ΤΗΣ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΣΗΣ.

    Ποιό είναι το θολό;

    __________________________________________________


  13. Stratfor has been cited by media such as CNN, Bloomberg, the Associated Press, Reuters, The New York Times and the BBC as an authority on strategic and tactical intelligence issues.

    «The Shadow CIA».
    _______________________________________________________________________

    Mας ενδιαφέρει το πως μας βλέπουν, ναι παίδες;…


  14. Μας κάνει «γυμνάσια»…


  15. Ξέχασα να σας πω ότι το άρθρο είναι πιστή κατά λέξη μετάφραση.
    Λέξη προς λέξη. Μοτ α μο.
    Όχι «απόδοση» επί το «λογοτεχνικότερον».

    Σε τέτοια κείμενα τα οποία ειναι στην ουσία υπηρεσιακά έγγραφα, απαγορεύεται δια ροπάλου η ελεύθερη «απόδοση».

    Όποιος έχει ενστάσεις, μπορεί να δει το αγγλικό πρωτότυπο, (κάνοντας κλικ στα μπλε τονισμένα και στους μεγάλους τίτλους) και να στείλει την δική του.


  16. Η κατάντια της Πατρίδας μου,

    μ’απασχολεί. Ολα τ’άλλα, ποσώς

    μ’ενδιαφέρουν, πρός ώρας. Πολυτέλειες

    και λιλιά, όταν ο Ελληνας θ’αρχίσει και

    πάλι ν’ανασαίνει.

    Σέβας.


  17. Ποιά είναι τα λιλιά και οι πολυτέλειες ΣΠΑΡΤΑΚΕ;


  18. Κατά την άποψή μου πάντα,

    λιλιά και πολυτέλειες είναι,

    οι εκτιμήσεις της ‘δεξαμενής σκέψεων’,

    γιά την υπόλοιπη Ευρώπη.

    Κρατώ ΜΟΝΟΝ, την αναφορά της

    Στράτφορ, στην Πατρίδα μου.

    Να ζητήσω και συγγνώμη, γιά την

    διατύπωση προσωπικής άποψης;

    Σέβας.


  19. οποία εφαρμογή της ρήτρας της «συλλογικής ευθύνης» που καυτηριάζουν οι ολοκαυτωματιες


  20. Τα σχόλια εκφράζουν πάντα προσωπικές απόψεις.

    Επομένως δεν ετέθη ποτέ εκ μέρους μου θέμα συγγνώμης. Ούτε καν μου πέρασε από το νου.

    Όμως, αυτά τα κομμάτια καλόν είναι να δίδονται στα ελληνικά ολόκληρα και ως έχουν.

    Το εύκολο για μένα θα ήταν να απομονώσω μονον όσα αναφέρει για τα καθ’ ημάς και να αφήσω έξω τα υπόλοιπα. Και από θέμα χρόνου και εργασίας.
    Το σωστό όμως είναι να το παραθέσω όλο.

    Το άρθρο του Στρίγκλιτς για την προμήθεια 10% στους πρωθυπουργούς για την σύναψη δανείων με το ΔΝΤ παρετέθη επίσης όλο.
    Και άλλα πολλά επίσης.

    Καλή καρδιά λοιπόν!
    🙂


  21. Σίγουρα καλή καρδιά.

    Και σαν ενημερωτικός ιστότοπος,

    κάνεις καλά που αναρτάς, ΟΛΟ το άρθρο.

    Απλά, όταν η Πατρίδα μου αιμορραγεί,

    πυροβολείται και ξεφτιλίζεται, ΠΡΟΣΩΠΙΚΑ

    αδυνατώ να απολαύσω, το όντως πολύ

    καλό άρθρο.

    Καλή καρδιά, λοιπόν Αλλενάκι.

    Σέβας.


  22. 1. http://resetthemall.wordpress.com/2009/06/22/delacroix/

    2. http://resetthemall.wordpress.com/2009/06/23/woman-96years-old/ Ύβρις

    3. Πέρσι την ημέρα της Γυναίκας είχα γράψει ότι «εύχομαι οι γυναίκες της Πατρίδας μου να ξαναπερπατήσουν ελεύθερα στους δρόμους και στις Πλατείες της»

    http://www.allenaki.wordpress.com/2012/03/08/hμέρα-της-γυναίκας-8-μαρτίου-2012-η-δική-μου/ “Hμέρα της Γυναίκας” 8 Μαρτίου 2012. Η δική μου ευχή προς τις συμπατριώτισσές μου είναι να ξαναπερπατήσουμε στο Κέντρο της Αθήνας και των άλλων πόλεων ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΧΩΡΙΣ ΦΟΒΟ……

    Noμίζω παράπονο δεν πρέπει να έχετε. Ένα βήμα έγινε.

    3α. Για αυτοκτονίες έχω γράψει ότι δεν ξαναανεβάζω, ας φτάσουν και 10.000. Πρόκειται για ΛΕΙΨΑΝΔΡΙΑ. Έχει τις αιτίες της, αλλά εγώ, δεν… πλέον.
    Οι γυναίκες και πάλι θα βγάλουν το φίδι από την τρύπα. Αυτές θα ‘καθαρίσουν’…

    3β. Για τις ουρές στα συσσίτια, ντρέπομαι για λογαριασμό τους που επαιτούν αντί να μαζευτούν και να τους ξεπατώσουν.

    3γ. Η ομιλία που έλαβε χώρα στα γραφεία της Κίνησης Εθνικιστών Δικηγόρων με θέμα:
    «ΔΗΜΟΓΡΑΦΙΚΟ ΚΑΙ ΕΚΤΡΩΣΕΙΣ:ΘΑΝΑΣΙΜΕΣ ΑΠΕΙΛΕΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΦΥΛΗ ΚΑΙ ΤΟ ΕΘΝΟΣ»

    Προλογίζοντας ο συναγωνιστής ιατρός-γυναικολόγος Ιγνάτιος Παπαδόπουλος περιέγραψε το πρόβλημα της υπογεννητικότητας από τους αρχαίους χρόνουςμε ιστορικές αναφορές σε Πολύβιο και Αριστοτέλη έως την σημερινή εποχή και τις σύγχρονες αιτίες του δημογραφικού προβλήματος, αναλύοντας κάθε πτυχή του θέματος από εθνικής, κοινωνικής, οικονομικής και ιατρικής σκοπιάς.

    Εν συνεχεία ο συναγωνιστής δικηγόρος και μέλος της διοικούσας επιτροπής της Κ.Ε.Δ Χρήστος Πιτσάκης προέβη σε μια λεπτομερή παρουσίαση των δημογραφικών δεικτών και παρουσιάζοντας στατιστικά στοιχεία από πρόσφατες έρευνες και αναλύσεις, κατέδειξε το μέγεθος του δημογραφικού προβλήματος και την απειλή που συνιστά για το μέλλον του Έθνους μας, σε συνδυασμό με τις εκατοντάδες χιλιάδες των εκτρώσεων που γίνονται κάθε χρόνο στην χώρα μας, ενόψει μάλιστα της αδράνειας και της ανικανότητας του Ελληνικού Κράτους να λάβει τα κατάλληλα μέτρα αντιμετώπισης των προβλημάτων αυτών.
    Ο ομιλητής αναφέρθηκε επίσης στο νομικό καθεστώς που διέπει τις εκτρώσεις, δίνοντας έμφαση στην ανάγκη νομοθετικής παρέμβασης ώστε οι εκτρώσεις να είναι πλέον η εξαίρεση (σε εξαιρετικά επείγουσες περιπτώσεις) και όχι ο κανόνας.
    Μια διαφορετική ποινική μεταχείριση των εκτρώσεων η οποία θα θέσει το θέμα στην σωστή του βάση, στο ότι δηλαδή το έμβρυο είναι άνθρωπος και η έκτρωση αποτελεί πράξη αφαίρεσης ανθρώπινης ζωής σε συνδυασμό με ένα ολοκληρωμένο πρόγραμμα στήριξης της μητρότητας από την πολιτεία, θα μπορούσε να σώσει τις ζωές εκατοντάδων χιλιάδων ελληνόπουλων τα οποία χάνονται τόσο άδικα κατά την διάρκεια της κύησης.

    Εν συνεχεία ο συναγωνιστής-ιατρός Ι.Π. αναφέρθηκε στην εθνοκτόνο προτεινόμενη ελληνοποίηση της πανσπερμίας των λαθρομεταναστών, η οποία θα επιφέρει την φυλετική μας αλλοίωση και ανέλυσε τις θέσεις της Χρυσής Αυγής επί των ως άνω θεμάτων, η εφαρμογή των οποίων μπορεί να αναχαιτίσει την εθνική αφαίμαξη και να επιφέρει δημογραφική αύξηση των Ελλήνων:
    Η στήριξη του θεσμού της παραδοσιακής Οικογένειας στην ελληνική κοινωνία, η στήριξη με κάθε τρόπο των γονέων από το κράτος, η ορθή διαπαιδαγώγηση από την προσχολική ηλικία αποτελούν παράγοντες, όπως αναφέρθηκε, οι οποίοι μπορούν να αντιμετωπίσουν αποτελεσματικά το πρόβλημα της υπογεννητικότητας και των εκτρώσεων.

    Ακολούθησε συζήτηση και διάλογος μεταξύ των ομιλητών και των παρευρισκόμενων. Οι ομιλίες ολοκληρώθηκαν με αναφορά στον Παιάνα του Εθνομάρτυρος Κύπρου Κυπριανού, ως ένα μήνυμα αισιοδοξίας και ελπίδας για το μέλλον της Φυλής και του Έθνους μας:

    «.Η Ρωμιοσύνη είν’ φυλή συνόκαιρη του κόσμου.
    Κανένας δεν ευρέθηκε για να την εξαλείψει,
    κανένας, γιατί σκέπει την ‘πο τάψη ο Θεός μου.
    Η Ρωμιοσύνη θα χαθή όντας ο κόσμος λείψει.»

    Στο τέλος, όπως είθισται σε κάθε εκδήλωση της Χρυσής Αυγής, οι παρευρισκόμενοι έψαλλαν σε στάση προσοχής τον Εθνικό μας Ύμνο
    _____________________________________________________________________


  23. Τα θελει ο πωωωωωωω-πωωωωωωωω ……ς σας!!!!!!!!!!!!!!!!!!!


  24. Το ίδιο άρθρο όπως αναρτήθηκε σε συνοπτική παρουσίαση.
    _____________________________________________________________________
    Το Stratfor αναφέρει ότι παρά την έκφραση αισιοδοξίας από Ευρωπαίους αξιωματούχους και γραφειοκράτες ότι τα χειρότερα της κρίσης πέρασαν, η κρίση παραμένει με αυξανόμενα κοινωνικά προβλήματα.
    Στην Πορτογαλία που θεωρείται «επιτυχία» από από την «ΕΕ», η ανεργία έχει διπλασιαστεί (στο 16%) και 240.000 κόσμος (το 2% του πληθυσμού) έχει μεταναστεύσει από το 2011.
    Η Ισπανία έχει 5.000.000 ανέργους, αυτοκτονίες σε θύματα εξώσεων, και αντιδράσει κατά της διαφθοράς.
    Στην Ελλάδα αναφέρεται έλλειψη φαρμάκων (και αναφέρεται ή άνοδος της Χρυσής Αυγής).
    Στην Ιταλία η αντίδραση έχει φέρει πολιτικό αδιέξοδο.
    Στην Σλοβενία έπεσε η κυβέρνηση για διαφθορά. Στην Βουλγαρία (που δεν είναι στην ευρωζώνη) για το κόστος ζωής με διαμαρτυρίες και για διαφθορά.
    Η Ευρωπαϊκή κοινωνική δυσαρέσκεια είναι και συνέπεια της πολιτικής διαφθοράς.
    _____________________________________________________________________

    🙂


  25. Καλησπερίζω τους φίλους όλους εδώ κι εύχομαι υγεία και μια στάλα χαρά.

    Ας μου επιτραπεί να επιμείνω στην άποψή μου, αγαπημένο Αλλενάκι, ότι δεν μπορούμε να βασιστούμε στο άρθρο για κάνουμε ασφαλείς επιστημονικά προβλέψεις για τα κόμματα που θα έχουν ενδεχόμενα άνοδο στο εγγύς μέλλον.

    Η διαπίστωση ότι τα εθνικιστικά κόμματα θα ενδυναμωθούν είναι παλιά, από εφημερίδες, δημοσκοπήσεις, εκλογές κλπ. σ΄όλη την Ευρώπη.

    Ο απερίσκεπτος κι επιπόλαιος για μένα Γκρίλλο έκανε συνθήματά του τις ενδόμυχες σκέψεις πολλών ευρωπαϊκών λαών, που ονειρεύονται μεν έξοδο από την ΕΕ, αναδεικνύουν όμως πολιτικούς που υπόσχονται παραμονή και στην ΕΕ και στο ευρώ.
    Ο Γκρίλλο χάϊδεψε αυτιά, υποσχόμενος αυτά πούθελε ν΄ακούσει ο κόσμος, όπως το Γκιόργκο είχε τάξει λεφτά που…υπάρχουν αλλά δεν υπήρχαν.
    Επεα πτερόεντα, δηλαδή.

    Υστερα, έχουμε και στον τόπο μας πληθώρα ηθοποιών που ψηφίστηκαν κι αναδείχτηκαν στην Τοπική Αυτοδιοίκηση και στη Βουλή.
    Ε, και; Τι έκαναν, αλήθεια; Πόσες φορές μίλησαν και τι είπαν;
    Είναι δυνατόν να πιστέψουμε ότι μπορεί ένας ηθοποιός, όσο καλός και νάναι, να λειτουργήσει ορθά ως πολιτικός;
    Η Πολιτική είναι επιστήμη και δεν φτάνει η προσήλωσή μας σε μια ιδεολογία για να την ασκήσουμε επ΄ωφελεία μιας χώρας.
    Είναι συνετό να εναποθέσουμε το παρόν και το μέλλον μας στα χέρια ενός οποιουδήποτε ηθοποιού;
    Π.χ. αν βγεί αύριο ένας δικός μας και πει αυτά που έταξε ο Γκρίλλο, θα τον πάρουμε στα σοβαρά;

    Δικές μου σκέψεις,που μου δίνεις τη δυνατότητα να τις γράφω, Αλλενάκι και σ΄ευχαριστώ γι΄αυτό.
    Αλλωστε, μέσα από τον διάλογο οι όποιες αποφάσεις παίρνονται, είναι επεξεργασμένες και τεκμηριωμένες.


  26. Τα 3/4 των σχολίων σου είναι για τον Γκρίλλο, που αναφέρεται μονο μία φορά σε ένα τεράστιο σεντόνι και μάλιστα ως «επαγγελματίας κωμικός» οχι ονομαστικά. Το ποιον του και το αν είναι κατάλληλος ή όχι, είναι παντελώς άσχετο με το παρόν άρθρο. Οι πολιτικές του θέσεις ενδιαφέρουν, ή μέρος αυτών.

    Είναι φανερό πάντως ότι έχουμε ριζικά διαφορετικές προσεγγίσεις ανάγνωσης του άρθρου.

    Έτσι δεν έχω να προσθέσω κάτι άλλο.


  27. Εύγε για την προσφορά σου. Εξαιρετική μετάφραση, ως συνήθως. Σωστά επισήμανες μερικά σημεία. Όντως χτυπάνε καμπάνες για την Χρυσή Αυγή και όχι μόνο.

    Το Στράτφορ το οποίο δεν παρακολουθώ σχεδόν ποτέ τώρα πια, έχει ενδιαφέρουσες αναλύσεις αλλά ούτε αλάθητο είναι ούτε στερείται συμφερόντων.

    Το συμπέρασμά μου είναι ότι κάποιοι φοβούνται για την ριζοσπαστικοποίηση του κόσμου κάτω από τα μέτρα λιτότητας που συνοδεύονται και από συστημική διαφθορά αλλά το έχουν αντιληφθεί και μάλλον έχουν ετοιμάσει εναλλακτικές λύσεις.


  28. Γιατί ρε συ πέσανε να με φάνε οι φίλοι μου αγνοώντας και την κούραση να παραχθεί ένα τέτοιο κομμάτι, σε ένα τόσο θετικό άρθρο (τηρουμένων των αναλογιών πάντα, αμερικάνοι γράφουν) για τον Εθνικισμο και την Χ.Α.;
    Μήπως έχω χάσει επεισόδια;
    Χα χα χα!!!!
    _____________________________________________________________________

    Το Στρατφορ παρατηρεί, καταγράφει και προβλέπει. Αλάθητο δεν είναι. Συμφέροντα σαφώς και έχει. Αυτά μιας Σκιώδους CIA και που σε καμία περίπτωση δεν συμπίπτουν με τα του Ελληνισμού.

    Με ενδιαφέρουν οι αναλύσεις του για την Χρυσή Αυγή. Στις οποίες δεν πέφτει έξω. Ετούτη εδώ (γιατί έχω και την προηγούμενη) διαπιστώνει την παγίωση της νέας κατάστασης στην Ευρώπη. Η προηγούμενη ήταν περισσότερο πρόβλεψη.

    Ο Γκριλλο δεν μας αφορά, διότι όπως γράφει και το ίδιο το Στράτφορ…
    «Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται με χάρη…»… εδώ χτυπάνε πολλές καμπάνες για τον εμετικό εγχώριο εκμαυλιστή.
    _____________________________________________________________________

    Γενικά όμως αυτού του είδους τα «διεθνή» θέματα έχουν μηδέν σχόλια.
    Είναι όμως τα θέματα που με ενδιαφέρουν και θα έχω συχνά πυκνά τέτοια.

    Γιατί αυτά τα θέματα παράγουν ΝΕΑ πληροφορία.

    Παραδείγματα πρόσφατων (γιατί έχω και παλαιότερα, αλλά δεν τα έψαξα τώρα) παρόμοιων θεμάτων με ΜΗΔΕΝ σχόλια:

    http://www.allenaki.wordpress.com/2012/04/27/stratfor-o-eθνικισμός-ξαναβρίσκει-στην-ευρώπη/ Stratfor: O Eθνικισμός ξαναβρίσκει στην Ευρώπη την περπατησιά του (ανησυχεί και ο Ρομπάϊ…)

    https://allenaki.wordpress.com/2012/05/01/%CE%BF%CE%BB%CF%8C%CE%BA%CE%BB%CE%B7%CF%81%CE%BF-%CF%84%CE%BF-%CF%83%CF%8D%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BC%CE%B1-%CE%B1%CE%BC%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%BD%CE%B9%CE%BA%CF%8C-%CE%BA%CE%BF%CE%B3%CE%BA/
    Ολόκληρο το σύστημα (αμερικανικό κογκρέσο, Ε.Ε., Stratfor, Time, NYT, Reuters και σία) και το ντόπιο υποσύστημα (μνημονιακοί) κινδυνολογούν ασύστολα για την ανάδυση του Ελληνικού Εθνικισμού. Ήρθε η ώρα των Ισοδυνάμων…

    http://www.allenaki.wordpress.com/2012/12/18/ο-στόχος-συρία-έχει-κλειδώσει/ Ο στόχος [Συρία] έχει κλειδώσει, του γερουσιαστή Ron Paul.
    _____________________________________________________________________

    Όποιος δεν καταλαβαίνει γιατί μας ενδιαφέρουν αναλύσεις του Στράτφορ σήμερα, ή κάποιου άλλου αύριο, δεν προτίθεμαι να του το σφηνώσω στο κεφάλι με το στανιό.

    Μεγάλα παιδιά είμαστε.


  29. Αλλενακι βρηκα αυτο πολυ ενδιαφερον…..

    Bavarians & Southerners share similar concerns
    March 10, 2013
    By Michael

    Bavarian flagsThe independence movement in the Free State of Bavaria, the largest of the States which form the Federal Republic of Germany (note: Bavaria makes up 20% of Germany and is nearly the size of nearby Austria, another German country, and twice the size of Switzerland, a majority German confederation), is gaining more media coverage and public attention. Der Spiegel, one of the most influential German media companies, has highlighted this movement. Der Spiegel is certainly not alone in covering the story. A recent RT news report (see video below) on the story interviewed some Bavarians who favour independence and noted that the ideas of the Bavaria Party are gaining more influence in the State, though the party itself has not yet become a major political force.

    Note that one could easily substitute the word ‘Southern’ for ‘Bavarian’ and most of the report would make perfect sense to Southern nationalists. Like Bavarians, we are are concerned about our tax dollars being wasted by an out-of-touch central government which has none of our values. We are also concerned about our identity and culture being undermined by the demographic replacement which Washington, DC (much like Berlin) strongly supports. In general, we are a different people with our own world-view, values and identity. The Bavarian secessionists would likely echo these sentiments.

    Update: Perhaps this is in part why Bavarians want independence from Berlin. It’s increasingly a foreign city. Notice that in this RT report that the Italian real estate agent at the end who promotes Berlin properties to foreigners praises ‘progress,’ ‘development’ and ‘multiculturalism’ as if they were good things (and not the replacement of native Germans from their own neighbourhoods and city). Notice she equates such things with Berlin itself. I wonder what the local folks who actually built the city and made it a major world capital would think of this real estate agent and her ideas?


  30. Βασιλική, ευχαριστώ για την ανταπόκριση.
    Η Γερμανία είναι τελειωμένη ήδη. Το ίδιο και η Ολλανδία.

    http://www.anixneuseis.gr/?p=7756 Η Angela Merkel αποκηρύσσει την πολυπολιτισμικότητα της Γερμανίας

    Το αντιαισθητικό γερμανοκίτρινο καρτούν γενίτσαρος δείχνει τον μπάσταρδο πολίτη τους του μέλλοντος σε μαζική κλιμακα.

    Σε περίληψη λοιπόν για να μην κουράζεται ο αναγνώστης, και εν τάχει, γραμμένο στο λεωφορείο… με ασύρματο φρη ίντερνετ…, οι παράλληλες διεργασίες που συντελούνται γίνονται στην Ευρώπη με τα Έθνη που αφυπνίζονται, το ρεπορτάζ λέει τα εξής πάνω κάτω:

    «Oι Βαυαροί θέλουν να ανεξαρτητοποιηθούν από το Βερολίνο, γιατί πληρώνουν φόρους στην ομοσπονδιακή κυβέρνηση για επιδόματα τριτων, ενώ το Μόναχο είναι πια μια πόλη ξένων. Η Βαυαρία είναι το μεγαλύτερο γερμανικό ομοσπονδιακό κρατίδιο, με έκταση το 20% του συνόλου της έκτασης της Γερμανίας, σχεδόν όμοια με την Αυστρία και διπλάσια της Ελβετίας).

    Ο ιταλός μεσίτης ακινήτων στο τέλος του βίντεο που μεσιτεύει σπίτια σε αλλοδαπούς στο κέντρο του Βερολίνου εξυμνεί τι άλλο, την πρόοδο, την δημοκρατία και την πολυπολιτισμικότητα.

    Και στο μεταξύ οι Γερμανοί αντικαθίστανται από μουσουλμάνους μέσα στις γειτονιές τους.

    Τις ίδιες ανησυχίες για την δημογραφική τους αντικατάσταση με πληθυσμούς άλλων συνηθειών (πολιτισμό δεν λες τον κανιβαλισμό) που προωθεί η Washington, DC εκφράζουν και πάμπολλοι Αμερικανοί.»


  31. Βλέπουμε λοιπόν πως διαμορφώνεται ένας Εθνικιστικός Χριστιανικός Αντινεοταξικός Άξονας μεταξύ των πολιτών τριών υπερδυνάμεων που στο παρελθόν και στο πρόσφατο παρελθόν έχουν πολεμήσει λυσσαλέα η μία την άλλη.

    Αμερικάνοι Έθνη Ευρώπης Ρώσοι.

    Ένας σύγχρονος εθνικιστικός αξονας των αφυπνιζόμενων Εθνών, που καμία σχέση εκ των πραγμάτων δεν έχει με καταστάσεις του 20 αιώνα.

    Και όπως έγραψε και το Στρατφορ:

    «Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται με χάρη…»

    Εμείς αντίστοιχα λέμε : «όταν επαναλαμβάνεται η ιστορία είναι σαν κακοστημένη φάρσα»

    Ο νέος Εθνικιστικός άνεμος που πνέει σε όλο το Βόρειο Ημισφαίριο, είναι φρέσκος και αναζωογονητικός, εμπλουτισμένος με το καταστάλαγμα της γνώσης του παρελθόντος και με την ορμητικότητα των εμπειριών του σήμερα.

    Γράφεται Παγκόσμια Ιστορία και έχουμε την τύχη να είμαστε στο Επίκεντρο.


  32. Μετα την επανεκλογη του Ομπαμα, οι πολιτειες του νοτου, και ορισμενες μεσοδυτικες, εγειρουν σε μεγαλη εκταση την απόσχιση απο την Ουασιγκτον. Οι νοτιοι ιδιαιτερα, μετα τον πολεμο με το προσχημα της απελευθερωσης των δουλων, υπεστησαν τεραστια οικονομικη καταστροφη και υφαρπαγη του πλουτου.


  33. Περίεργο, ε; Η ένωση της Γερμανίας σε ένα κράτος ήταν προϊόν του εθνικισμού (έχω λίγο πρόβλημα με την λέξη, προτιμώ το φιλοπατρία) της εποχής μετά την Γαλλική Κομμούνα. Ο ίδιος εθνικισμός δρα φυγόκεντρα τώρα αφού τον κεντρικό σχεδιασμό τον κάνουν άλλοι πια, οι δυνάμεις του πολυπολιτισμού.
    Όσο για τον Νότο που λέει η Β. το κράτος που ελέγχουν οι Εβραίοι στην Ουάσιγκτον τους έχει θέσει υπό διωγμό. Πολλά για τον Αμ. Νότο έχει ο Κόκκινος Ουρανός.


  34. Η ιστορια που διδασκουν για τον πολεμο, μεταξυ βορρα και νοτου,
    δεν ειναι η αληθινη.
    Οι πρωτοι αποικοι του νοτου ειτανε κυριως Σκωτσεζοι και Ιρλανδοι, οι οποιοι ειτανε αιχμαλωτοι πολεμου των Εγγλεζων, που τους μετεφεραν ως δουλους στην Αμερικη και την Καραιβικη, για εργασια στις φυτειες τους.
    Πολλοι απο αυτους τους λευκους δουλους καταφεραν και δραπετευσαν στα Απαλαχια Ορη, τα οποια ειναι δυσβατα.
    Ακομη και σημερα, η πλειοψηφια των νοτιων ειναι απογονοι αυτων, και αρκετοι εχουνε και γερμανικη ριζα.
    Ειναι καχυποπτοι οσον αφορα την ομοσπονδιακη κυβερνηση, και τους κατοικους της Νεας Αγγλιας.
    Αυτος ειναι και ο λογος κυριως που οπλοφορουν οι περισσοτεροι, και θεωρουν οτι ευρισκονται υπο την κατοχη των βορειων.
    Τους εχθρευονται οπως εμεις τους τουρκους.

    Αν ακουσετε τις μπαλαντες των κατοικων των βουνων,
    θα νομισετε οτι ευρισκεσθε στην Σκωτια και στην Ιρλανδια.
    Και οι χοροι τους ειναι το ιδιοι.
    Το χολλυγουντ που ελεγχεται απο τους εβραιους, τους παρουσιαζει παντα ως αγραμματους, οπισθοδρομικους και
    απολιτιστους, με βαρβαρες συνηθειες.
    Μπορω να γραψω πολλα για τον νοτο, αλλα δεν θελω να σας κουρασω.
    Ειναι πολυ αδικημενοι.


  35. Ελα τωρα και συ……..
    «Το Χολυγουντ που ελεγχεται απ τους εβραιους»…..

    Αντισημιτου



  36. Private enterprise & Lincoln’s war
    March 3, 2013
    By Michael

    The economic interests of the industrial and financial elites of the Northeast had a great deal of influence on the events which brought war to the South in the 1860s and led to half a million deaths. John V Denson, an Alabama attorney, author and adjunct scholar at the Ludwig von Mises Institute, writes about this influence on pages 176-177 of his book A Century of War: Lincoln, Wilson, and Roosevelt while contrasting private enterprise with free enterprise. Denson writes:

    A Century of War by John V DensonAnother interesting comparison of the situations affecting the decisions of Lincoln and Roosevelt is that economic interests of an elite few played a major role in the decisions of both presidents to instigate a war. It is doubtful that either Lincoln or Roosevelt would have wanted to disclose the influence of these economic interests to the public in a congressional hearing where the question of war was to be decided upon. The study of the history of war indicates that economic factors have always played a major role in starting wars, but rarely are these economic factors disclosed to the public as the reasons.

    Many businessmen and bankers believe in private enterprise but do not believe in free enterprise. In Lincoln’s case, the private-enterprise capitalists wanted Lincoln to have a war in order to prevent the South from establishing a free-trade zone with a low tariff. They wanted Lincoln to protect their special interests by keeping the tariff high, while still forcing the South to remain in the Union to pay the tax. These types of people wanted a partnership between private enterprise and the government, which is the essence of fascism and the cause of many wars.

    Also see: US war against the Southern free trade zone, Why did the Union fight?, Justin Morrill: Yankee protectionist and The Yankee tariff & Classical Liberal class conflict theory


  37. Εγω εχω ενα καλυτερο.
    Απ τον …..καλυτατο.



Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Αρέσει σε %d bloggers: