η γη, η τροφή, η ευτυχία, η ζωή

Το σύστημα είναι απλό.
Όλα, μα όλα, ενέργεια, νερό, επικοινωνίες, διατροφή πρέπει να περιέλθουν σε χέρια ιδιωτικά.
Κι εδώ δεν μιλάμε για το ρομαντικό του πράγματος που ορισμένοι αφελείς ίσως πιστεύουν πως γίνεται, ιδιωτική δημιουργικότητα, υγιής ανταγωνισμός κι άλλα που απευθύνονται σε μειωμένης φαντασίας κι αντίληψης ανθρώπους.
Η κατάσταση έχει πια ξεφύγει απο αυτό που περιμέναμε, ο “ιδιώτης” είναι τώρα απρόσωπες πολυεθνικές στις οποίες συμμετέχουν άπληστοι ταπεζίτες, ανήθικοι οικονομολόγοι, πουλημένοι δημοσιογράφοι κι άβουλοι και άσχετοι πολιτικοί.
Το μονοπώλιο περνά πια σε άλλη μορφή, όπου τη θέση του κρατικού ελέγχου κι ίσως της περιορισμένης ανάπτυξης, παίρνει ο ιδιωτικός έλεγχος και το ανάλγητο μονοπωλιο που ελέγχεται όχι απο συνθήκες ανταγωνισμού ή προσφοράς και ζήτησης, αλλά απο επιβαλλόμενες και καταναγκαστικές πλασματικές ανάγκες, τεχνητές ελλείψεις και διογκωμένες τιμές λόγω χρηματιστηριακών παιχνιδιών.
Η γή και τα προϊόντα της, δεν έχουν πια σκοπό να συντηρούν τους κατοίκους του πλανήτη, μα μέσω αυτών, να καταστήσουν κυρίαρχους, πάμπλουτους κι απρόσιτους, λίγες χιλιάδες πρωτόγονων άπληστων όντων τυλιγμένων μέσα σε ακριβά υφάσματα κι αυτό με τις ευλογίες ημών των αφελών.
Όταν το νερό, η τροφή κι η ενέργεια γίνουν πια ολοκληρωτικά κτήμα 10 πολυεθνικών, οι οποίες κατά βούληση θα το διοχετεύουν όχι κατ ανάγκη εκεί που χρειάζεται, μα εκεί που αποδίδει το μέγιστο κέρδος, τότε ίσως καταλάβουμε τι είχαμε και τι χάσαμε. Μα δυστυχώς, θάναι αργά για να τ αλλάξουμε…
(mBiker)

Crysis? ή…

…το πολύ κοντινό μας μέλλον?

σήμερα στη Βουλή το λαθρονομοσχέδιο, δεν έχασαν καιρό

Ήταν ξεκάθαρο ότι καίγονται και ότι δεν θα τους σταματούσε ούτε η χρεωκοπία!

δεν παίζουμε ζάρια εδώ, debt or illegal immigrants!

Από τη χθεσινή συζήτηση στη βουλή για το δημοσιονομικό χρέος της Ελλάδας και από τη σημειολογία των δευτερολογιών των πολιτικών αρχηγών προκύπτει ότι το Πασοκ και ο πρωθυπουργός ΚΑΙΓΟΝΤΑΙ ΓΙΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΝ ΤΟ ΛΑΘΡΟΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ!
Πως αλλιώς να εξηγήσω τη φορτισμένη κορώνα -μεσούσης της συζήτησης για τα δημοσιονομικά και για το καράβι που κείτεται στην ξέρα – ότι “οι μετανάστες [με την αγορασμένη ιθαγένεια του τάληρου] θα γίνουν καλύτεροι Έλληνες και θα ενισχύσουν τον Ελληνικό στρατό”.
_____________________________________________________________

Όμως πότε ανακάλυψε η κυβέρνηση ότι “δεχόμαστε επίθεση” και ζητά τη συναίνεση?
Πριν από την “επίθεση των κερδοσκόπων” ή μετά?
Αφού, “λεφτά υπάρχουν, που είναι τα λεφτά?” [είπε αυτός...]
Αφού, “λεφτά υπήρχαν, που πήγαν τα λεφτά?” [είπε αυτός ξανά...]

Και από ποιον, ή μάλλον από ποιους, ζητά η κυβέρνηση συναίνεση?
Ποιο είναι το ποσοστό του ελληνικού λαού που καλείται να δώσει συναίνεση?
Γιατί δε μας το λέν?
Μήπως το ποσοστό αυτό το κάλεσαν ποτέ να συμμετέχει σε τίποτα μοιρασιές και σε τίποτα μερδικάρια αυτοί που μοιράζουν μεταξύ τους την πίτα? [τράπεζες, όμιλοι, τα πραγματικά αφεντικά]

Ούτε συναίνεση δίνουμε, πολύ περισσότερο δε ούτε ομολογία συνενοχής σε φόνο που δεν διαπράξαμε.

Πολύ κακώς όμως συναινούν όσοι πολιτικοί αρχηγοί συναινούν, ελπίζοντας ότι θα πάρουν ανταλλάγματα για το λαθρονομοσχέδιο.

Η ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ ΔΕΝ ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ ΝΑ ΔΩΣΕΙ ΚΑΝΕΝΑ ΑΝΤΑΛΛΑΓΜΑ ΕΙΔΙΚΑ ΣΕ ΑΥΤΟ!

Η ΧΘΕΣΙΝΗ, ΔΗΘΕΝ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑΤΙΚΑ ΦΟΡΤΙΣΜΕΝΗ ΑΠΟΣΤΡΟΦΗ ΓΙΑ ΤΟ ΛΑΘΡΟΝΟΜΟΣΧΕΔΙΟ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΕΧΕΙ ΔΙΑΛΥΣΕΙ ΚΑΙ ΤΗΝ ΤΕΛΕΥΤΑΙΑ ΑΜΦΙΒΟΛΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΤΙ ΣΧΕΔΙΑΖΟΥΝ ΣΤΗΝ ΨΥΧΡΑ ΓΙΑ ΝΑ ΑΠΟΤΕΛΕΙΩΣΟΥΝ ΤΟΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΛΑΟ!

ΟΠΟΙΟΣ ΔΕ ΠΑΡΑΧΩΡΕΙ ΜΙΑ ΕΚΒΙΑΣΜΕΝΗ ΣΥΝΑΙΝΕΣΗ ΜΟΝΟ ΠΟΛΙΤΙΚΑ ΟΞΥΔΕΡΚΗΣ ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΧΑΡΑΚΤΗΡΙΣΤΕΙ!

Δεν παίζουμε ζάρια εδώ, debt or illegal immigrants!

IMIA

Από τη νύχτα των ΙΜΙΩΝ και ύστερα τίποτα δεν είναι πια το ίδιο σε συνειδησιακό επίπεδο, για τους περισσότερους από εμάς θέλω να ελπίζω.
Εκείνο το ανταριασμένο Αιγαιακό σκοτεινό ξημέρωμα μια βαριά κουρτίνα που έκρυβε την Ελληνική Αλήθεια σχίστηκε μονομιάς και έδιωξε τις αποχρώσεις του γκρίζου από τον δικό μας Ελληνικό Χωροχρόνο.
Το αίμα των Ηρώων ξέπλυνε το γράσο από τα μάτια και “άνοιξε” το οπτικό πεδίο.
Εκείνη τη νύχτα, μέσα σε δευτερόλεπτα χωρίς καμία συνεννόηση αναρτήθηκαν αυθόρμητα οι Ελληνικές σημαίες στα σπίτια σε ένδειξη Πένθους αλλά και Επίγνωσης της αποστολής του Ελληνικού γένους.
Και εκεί παρέμειναν έκτοτε ΣΤΑΘΕΡΑ.
Από εκείνη τη νύχτα αναβαθμίστηκε ποιοτικά η ένταση και η προβολή των τουρκικών διεκδικήσεων.
Ταυτόχρονα όμως εκείνη τη νύχτα αχνοχαράχτηκαν οι νέες διαχωριστικές γραμμές στον πολιτικό κορμό, αυτές που σήμερα έγιναν απτές.
Εκείνη τη νύχτα το σαθρό εσωτερικά αλλά ελκυστικό εξωτερικά κατασκεύασμα του “εκσυγχρονισμού και της “φιλίας” ” [η καταναλωτική μας υποτέλεια] της δεκαετίας του ‘90 απέκτησε την πρώτη γερή ρωγμή  στα θεμέλιά του.
Χωρίς ταυτόχρονα να είναι αρκετή για να το γκρεμίσει.
Αλλά που κλόνισε την ακαμψία και τη στατικότητα του απατηλού εκσυγχρονιστικού κατασκευάσματος.

Υπ’ αυτό το πρίσμα η Θυσία εκείνη δεν πήγε χαμένη.
Στη διάρκεια της χοντρικά δεκαπενταετίας που κύλησε η Ελλάδα οπισθοχώρησε οικονομικά έως το χείλος του γκρεμού, αλλά:

ταυτόχρονα διευρύνθηκε η συνειδητοποίηση και η αντίληψη των εννοιών της Ολότητας και της Συνέχειας της Ελληνικής Γης, της Ελληνικής Γενιάς, της Ελληνικής Διασποράς.
Η σύγχρονη Μεγάλη Θυσία -επαναλαμβάνω- δεν πήγε χαμένη.

Βεβαίως, το κομμάτι των πραγματικών γεγονότων της ιστορίας δεν έχει αποκαλυφθεί στην ολότητά του.
Δεν μας επιτρέπουν ακόμα να δούμε το πλήρες βάθος, όλες τις λεπτομέρειες, τους κρυφούς πρωταγωνιστές και όλες τις κινήσεις των μοιραίων ανθρώπων που είχαμε την ατυχία να “διαχειρίζονται” [αυτή η απαξιωτική λέξη μόνο μπορεί να τους χαρακτηρίσει] ΜΙΑ από τις μετρημένες στα δάχτυλα κορυφαίες και τραγικές στιγμές της πολύ πρόσφατης ιστορίας μας.

Δύο νύχτες ξημερώματα βίαιων γεγονότων τιμώ με θρήνο και θυμό και ήττα, δύο νύχτες βίαιων γεγονότων που με διαφορετικό τρόπο το καθένα με προίκισαν με περίσκεψη και επίγνωση σε ξένοιαστη και ανεπίγνωστη ηλικία.
Η μία δεν αφορά πολιτικό ή ιστορικό γεγονός. Η άλλη ανήκει στα Παλληκάρια των ΙΜΙΩΝ, στις οικογένειές τους και στην Θυσία που έγινε Φάρος.

σώπα ρε, θα μας σώσει η Γερμανία…

H Ελλάδα είναι άτυπη εσωτερική αγορά της Γερμανίας.
Η Γερμανία κρατάει το 70% της οικονομίας μας.
Τα δάνεια και το χρέος μας είναι κομμάτι του ΑΕΠ τους όπως είχε πει ο Αρχαιοπτέρυγας.
Αναγκαστικά θα κάνουν το ελάχιστο δυνατό από αυτό που περνάει από το χέρι τους για να μην χάσουμε την σημαντική για αυτούς αγοραστική μας ικανότητα.
Το πρωτεύον ζήτημα για την Ελλάδα όμως δεν έπρεπε να είναι το τι θα κάνει ή τι δεν θα κάνει η Γερμανία ή η Γαλλογερμανία/Γερμανογαλλία.

Όταν χρωστάς και βγαίνεις συνεχώς στη γύρα για δανεικά ποια θα είναι η κατάληξη;
Πείνα και φυλακή.

Όταν χρωστάς ξεκινάς από τα εσωτερικά του οίκου σου.
Κόβεις μαχαίρι κάθε σπατάλη του κράτους.
Ρυθμίζεις με αλλεπάλληλες ρυθμίσεις τα χρέη των επιχειρήσεων σε ΙΚΑ, εφορία, ΦΠΑ, ΤΕΒΕ για να εισρεύσει ρευστό στα άδεια ταμεία σου.
Χτυπάς τη μαύρη εργασία με τα σωστά μέτρα. Άλλη μια πηγή εσόδων.
Δίνεις έτσι ανάσα στην αγορά, και ψυχολογικό αβαντάζ στην επιχείρηση να συνεχίσει να ΕΛΠΙΖΕΙ και να μη βάλει λουκέτο, διότι η οικονομία είναι ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ.
Δεν ανεβάζεις τις αντικειμενικές αξίες των ακινήτων.
Δεν διασπείρεις ψιθύρους για φορολόγηση των καταθέσεων.
Ελέγχεις την κερδοσκοπία στη λιανική.

Η κοινωνική συνοχή όμως έχει διαρραγεί εντελώς ώστε να μπορέσει η κυβέρνηση αυτή ή κάθε κυβέρνηση να απευθυνθεί στους Έλληνες και να πει:
Είμαστε έτοιμοι για τη μεγάλη θυσία?
Για να δικαιούται να το πει αυτό προηγουμένως πρέπει να εχει στείλει στο κάτεργο 100 πολιτικά μεγαλολαμόγια να σπάνε πέτρες με τη μπάλα στο πόδι.
Για παραδειγματισμό.
Διαφορετικά απευθύνεται σε ώτα μη ακουόντων, κανείς δεν είναι διατεθειμένος να “θυσιαστεί”, εμείς θα συνεχίσουμε να γκρεμιζόμαστε και αυτοί θα συνεχίσουν τις επαφές και τα ταξίδια για δάνεια που θα τυλίγουν σφιχτότερα το βρόγχο στο λαιμό μας.

Την κατρακύλα αυτή πρέπει να τη σταματήσουμε ΜΟΝΟΙ μας!

circuitries

and shortcircuitries…

κοινότητες αυτάρκους εξασφάλισης τροφής

Στο άμεσο μέλλον και για το μείζον ζήτημα του 21ου αιώνα, που είναι η εξασφάλιση μη μεταλλαγμένης τροφής και διατροφής για τα αρούρια που διαβιούν στις μητροπόλεις, οι τάσεις είναι:

1. Υψηλή ζήτηση για την ειδικότητα “κάθετος αγρότης” που θα καλλιεργεί στους ουρανοξύστες. Και όχι μόνο κάθετος αγρότης. Και κάθετος κτηνοτρόφος [σχετικά διαβάσαμε στο Antinews].
2. Community Supported Agriculture CSA/Food Coops (κοινότητες αυτάρκους εξασφάλισης τροφής.
“To να παράγεις ο ίδιος τα τρόφιμά σου είναι ίσως ένα από τα πιο επικίνδυνα πράγματα που μπορείς να κάνεις σήμερα, γιατί είναι ένα βήμα προς την κατάκτηση της ελευθερίας σου!”
Ο επόμενος τρομοκράτης που θα κυνηγήσει ανηλεώς το σύστημα, μετά το ΨΕΜΑ της ΥΠΕΡΘΕΡΜΑΝΣΗΣ θα είναι ο αυτάρκης καλλιεργητής, αγρότης, παραγωγός. Προς τα εκεί το πάνε, αλλά δεν το έχουν πει ανοιχτά, το ονόμασαν ξερίζωμα καλλιεργειών προς το παρόν.

Μια Food-Coop είναι η ίδρυση τοπικών κοινοτήτων μεταξύ παραγωγών τροφίμων και καταναλωτών. Παραγωγός θα μπορεί να είναι ο οποιοσδήποτε έχει τη δυνατότητα καλλιέργειας. Οι καταναλωτές θα μπορούν να συμμετέχουν με ελάχιστη προσωπική εργασία το χρόνο στην καλλιέργεια, στην παραγώγή, στη συσκευασία, στη διανομή.

Η κεντρική ιδέα είναι ο ανεφοδιασμός με τρόφιμα όσων συμμετέχουν στην κοινότητα. Το πλεονέκτημα για τους παραγωγούς θα είναι η διασφάλιση μιας εγγυημένης ζήτησης, ενώ οι καταναλωτές γνωρίζουν ότι θα προμηθεύονται αγνά τρόφιμα στην καλύτερη δυνατή τιμή, χωρίς την αλυσίδα των ενδιάμεσων.

Ποια θα μπορούσαν να είναι τα πλεονεκτήματα μιας τοπικής κοινότητας τροφίμων:
1. Αυτάρκεια διατροφής: ένα πρώτο στάδιο προς την καθολική ανεξαρτησία!
2. Κοινότητα: μικρά και διαφανή, εύκολα διαχειρίσιμα δίκτυα, όπου όλοι γνωρίζονται μεταξύ τους και στο μέλλον θα αποκτούν μεγαλύτερη κοινωνική και πολιτική βαρύτητα [κάτι σαν το .Net, αλλά με γεύση].
3. Πολιτική τιμών – φθηνές τιμές για τον καταναλωτή, από τον παραγωγό της κοινότητας στον καταναλωτή της κοινότητας, χωρίς ενδιάμεσους. Ταυτόχρονα καλές τιμές για τον παραγωγό, αλλά χαμηλότερες τιμές από τα συμβατικά προϊόντα των μεγαλοδιανομέων.
Αυτό είναι δυνατό γιατί:
- αποκλείονται οι ενδιάμεσες κλίμακες κέρδους (αλλεπάλληλες τιμολογήσεις)
- οι καταναλωτές εργάζονται 3-4 απογεύματα το χρόνο για την “κοινότητα” στην καλλιέργεια, στη συλλογή ή στην παραγωγή των τροφίμων
- οι καταναλωτές αναλαμβάνουν τη διανομή προς τις αποθήκες, π.χ. σε 40 αποθήκες, σε 40 γειτονιές μιας μικρής πόλης
4. Η ποιότητα των τροφίμων την οποία θα παράγει μια κοινότητα θα είναι καλύτερη, γιατί βασική υποχρέωση θα είναι:
- αγνοί μη οργανικοί σπόροι, όχι ύποπτης ή υβριδικής προέλευσης
- οι θρεπτικές ουσίες/τα αρώματα/τα ιχνοστοιχεια κτλ. θα είναι περισσότερα.
- τα τρόφιμα θα είναι πάντα πιο φρέσκα, αφού οι διαδρομές μεταφοράς θα είναι μικρότερες
- η παραγωγή θα γίνεται με χειροποίητη φροντίδα και ποιότητα
5. Ο ανεφοδιασμός με τα σωστά είδη διατροφής είναι ίσως η βασικότερη, η πιο υπεύθυνη αλλά και η πιο απαιτητική ενασχόληση της ημέρας για τη νοικοκυρά και την οικογένεια. Ξέρουμε στ’αλήθεια τι αγοράζουμε και τι τρώμε;
6. Υπάρχει ένα στοιχείο αμοιβαιότητας και ασφάλειας, γιατί λειτουργεί σαν υπεύθυνο κοινωνικό δίκτυο και προστατευτικό δίχτυ.
7. Η ποιότητα των τροφίμων που φθάνουν στην αγορά των πόλεων μειωνεται συνεχώς:
- EU-Bio: συνεχής υποχώρηση της ποιότητας των βιολογικών τροφίμων
- Παγκόσμιο εμπόριο: καταστρέφει τις μικρές αγροτικές δομές, η ποιότητα χειροτερεύει, εντατική εξαπλούμενη βιομηχανική παραγωγή τροφίμων
- μεγάλοι όμιλοι: μονοπωλούν την αγορά – ειδικά όσον αφορά τους σπόρους το μονοπώλιο είναι σχεδόν ολοκληρωτικό
- τα λόμπι των φαρμακευτικών / των χημικών εταιρειών: με κάθε μέσο προσπαθούν να επιβάλλουν γεννετικά τροποποιημένη διατροφή [Genfood]
- Codex Alimentarius: μέσω των διεθνών οργανισμών θα εισαχθούν σε όλο τον κόσμο καινοφανή διατροφικά πρότυπα, τα οποία θα ακυρώσουν τα όποια καλά πρότυπα ισχύουν ακόμα στις διάφορες χώρες

laser wars, είναι εδώ

Η βιομηχανία στρατιωτικών εξοπλισμών επιδίδεται με ζήλο στην ανάπτυξη οπλικών συστημάτων που προϋποθέτουν μειωμένη έως μηδενική εμπλοκή ανθρώπινων πόρων. Οι πόλεμοι χαμηλής ανάλωσης ανθρώπινων πόρων “έχουν το πλεονέκτημα” σε επίπεδο ψυχολογικής προπαγάνδας ότι αμφισβητούνται λιγότερο στο εσωτερικό των χωρών που τους διεξάγουν. Οι αντιδράσεις που προκαλούνται σε Αμερική και συμμάχους όταν επιστρέφουν φέρετρα σκεπασμένα με τη σημαία είναι μια ανεπιθύμητη και όχι εύκολα αντιμετωπίσιμη “παρενέργεια”.
Στην «ανθρωπιστική» -πλην τόσο εκφοβιστική- αυτή λογιστική του πολέμου εντάσσεται η ευρεία χρήση των μη επανδρωμένων μικρών αεροσκαφών, τα οποία τείνουν πλέον να αποτελέσουν καθεστώς, και η χρήση των οπλικών λέιζερ, επίσης για τους ίδιους λόγους, εφόσον και τα δύο αυτά συστήματα διαθέτουν ένα σοβαρό και πραγματικό πλεονέκτημα: δεν αντιπροσωπεύουν κίνδυνο για πληρώματα και χειριστές.

Η φωτογραφία αυτή είναι από πολύ πρόσφατες πραγματικές και επιτυχημένες δοκιμές της ακτίνας λέιζερ υψηλής λαμπρότητας MATRIX, τη στιγμή που πλήττει και καταστρέφει μη επανδρωμένο μικρό αεροσκάφος. Στις δοκιμές αυτές δοκιμάστηκε για πρώτη φορά με επιτυχία η ικανότητα των κινητών οπλικών συστημάτων λέιζερ να εντοπίσουν, να στοχεύσουν με ακρίβεια από μεγάλη απόσταση και να πλήξουν μη επανδρωμένα μικρά αεροσκάφη. Η MATRIX κατέρριψε έξι UAV στοχεύοντας με ακρίβεια από διάφορες αποστάσεις, παρουσία εκπροσώπων των αμερικανικών ενόπλων δυνάμεων. Οι υπεύθυνοι της Boeing για τις δοκιμές θεωρούν ότι πλέον έχουν επιλύσει το πρόβλημα της εξασθένισης της ισχύος της ακτίνας στο ατμοσφαιρικό περιβάλλον.
(ABL-400F)
Η στρατιωτική βιομηχανία επένδυε και επενδύει υψηλά κονδύλια και στην τεχνολογία των αερομεταφερόμενων οπλικών λέιζερ, θεωρώντας, όχι άδικα, ότι αυτά αντιπροσωπεύουν ΤΟ ποιοτικό άλμα στην στρατηγική διεξαγωγής των μελλοντικών πολέμων.
Αερομεταφερόμενα οπλικά λέιζερ αξιώσεων για κατάρριψη βαλλιστικών πυραύλων κάθε τύπου στην κρίσιμη φάση της απογείωσής τους είναι το ABL-400F και για κτύπημα στόχων εδάφους το ATL-C130H.
(ΑTL-C130H)
Οι πόλεμοι που διεξάγονται ανελλιπώς για είκοσι συναπτά έτη σε διάφορες περιοχές του κόσμου  έχουν δώσει τεράστια ώθηση στην έρευνα και ανάπτυξη αυτής της τεχνολογίας, που όμως αντιμετωπίζει τεχνικά προβλήματα και βρίσκεται στη φάση των εντατικών δοκιμών.

(ABL-400F)

Οι ομάδες έρευνας και ανάπτυξης του αερομεταφερόμενου λέιζερ εργάζονται συνεχώς για την εξάλειψη δύο βασικών τεχνολογικών εμποδίων.
Αυτά είναι:
1. Η καταστροφή των οπτικών μερών του συστήματος μεταφοράς της ακτίνας μέσα στο αεροσκάφος εξ αιτίας της υψηλής θερμότητάς της

και

2. Η εξασθένιση της ισχύος της ακτίνας όταν αυτή έρχεται σε επαφή με την ατμοσφαιρική αντίσταση

 

 

Γεγονός είναι ότι η σημερινή τεχνολογία αερομεταφερόμενου λέιζερ δεν αντιστοιχεί ακόμα στην εικονική τεχνολογική πραγματικότητα που προβάλλουν οι ταινίες επιστημονικής φαντασίας laser attacks και οι εξομοιωτές στις παιχνιδοκονσόλες.(η κεφαλή εκτόξευσης της ακτίνας του ABL-400F)

Όπως είναι επίσης γεγονός ότι οι εταιρείες κατασκευής των συστημάτων αυτών δεν έχουν αναστείλει καθόλου τις προσπάθειές τους, υποστηριζόμενες κατάλληλα και σε πολιτικό επίπεδο, ώστε να κατορθώσουν να κατασκευάσουν αερομεταφερόμενα λέιζερ υψηλής ακρίβειας και ισχύος και να τα παραδώσουν έτοιμα για συνθήκες πραγματικής εμπλοκής. Τα πολεμικά μέτωπα πολύ πιο σύντομα απότι θα νομίζαμε ίσως, δεν θα διαφέρουν του περιβάλλοντος εξομοιωτή μιας σημερινής παιχνιδοκονσόλας.

κοινό νόμισμα, άτυπη υποτίμηση, δημοσιονομικό χρέος, έξοδος

Μελετά ο κεντρικός ευρωτραπεζίτης σενάρια αποβολής από το ευρώ χωρών που κλυδωνίζονται οικονομικά;
Τίποτα δεν αποκλείεται κατηγορηματικά και όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.

Η δημοσίευση μελέτης της ΕΚΤ με τίτλο “Αποχώρηση και αποκλεισμός ή εξαίρεση από την ΕΕ και τη νομισματική ένωση” σπάει ταμπού χρόνων που αφορούν την εθελουσία έξοδο ή ακόμα ακόμα και την αναγκαστική αποβολή ενός κράτους μέλους από την ΕΕ και το κοινό ευρωπαϊκό νόμισμα.
Αυτό μόνο τυχαίο δεν μπορεί να είναι, δεδομένου ότι οι χώρες μέλη του ClubMed και ειδικότερα η Ελλάδα βρίσκονται στα πρόθυρα της οικονομικής κατάρρευσης.
Η μελέτη της ΕΚΤ διερευνά την αποχώρηση και την αποβολή ενός κράτους-μέλους από τους κόλπους της ΕΕ και της οικονομικής και νομισματικής ένωσης. Καταλήγοντας στο συμπέρασμα, ότι μια αποχώρηση χώρας από το ευρώ θα ήταν νομικά δυνατή, ακόμα και πριν από την επικύρωση της συνθήκης της Λισσαβώνας, αλλά θα προσέκρουε στη συνέχιση της παραμονής της χώρας αυτής στην ΕΕ. Η παραμονή στην ΕΕ με ταυτόχρονη έξοδο από το ευρώ είναι αδύνατη και μη υλοποιήσιμη από καθαρά νομική άποψη. Παρά το ότι εμμέσως αυτό είναι δυνατό, η αποβολή ενός κράτους μέλους από την ΕΕ ή την νομισματική ένωση είναι νομικώς αδύνατη.
Μέχρι πρότινος, σκέψεις για οικειοθελή αποχώρηση κράτους-μέλους από την ΕΕ αντιμετωπίζονταν σκωπτικά ως σενάρια sci fi. Το ίδιο ίσχυε και για την έξοδο ή την αποβολή από το κοινό νόμισμα. Τα πρόσφατα γεγονότα όμως έχουν ανατρέψει όλα τα προγνωστικά στις Βρυξέλλες και φαίνεται ότι η ΕΚΤ μελετά όλα τα πιθανά σενάρια, αφού η λήξη της κρίσης που έπληξε κυρίως την ευρωπαϊκή περιφέρεια δεν είναι ορατή ακόμα.

Οι πιέσεις που δέχονται τα υπερχρεωμένα κράτη-μέλη, από την Πορτογαλία έως την Ελλάδα, αντιμετωπίζονται πια στις Βρυξέλλες ως ένα bench mark αντοχής των αρμών της ένωσης.
Τα στοιχεία που έδινε και δίνει η χώρα μας αμφισβητήθηκαν απερίφραστα. Η αμφισβήτησή τους αναπέμπει ήδη στο χρονικό διάστημα της προετοιμασίας μας προς σύνδεση με το σκληρό πυρήνα της ευρωζώνης. Η πραγματική οικονομική κατάστασή μας δεν αποκρύβεται άλλο.
Ταυτόχρονα όμως, το υψηλό ελληνικό δημοσιονομικό χρέος ενεργοποίησε και ζητήματα που αφορούν τη σταθερότητα του ευρωπαϊκού νομίσματος, εφόσον οι χώρες της Ευρώπης επιβαίνουν στο ίδιο σκάφος και το παραμικρό ρήγμα θα μπορούσε να βυθίσει το σκαρί.
Χωρίς πολλά πολλά η Γερμανία έσπευσε να ξεκαθαρίσει ότι το ευρωπαϊκό ταμείο δεν θα συνεχίσει τη στήριξη χωρών που παραπαίουν και ότι η Ελλάδα συγκεκριμένα, δεν θα αξιωθεί περαιτέρω ενίσχυσης. Τι θα κάνουν οι υπόλοιπες χώρες του σκληρού πυρήνα; Θα παρατηρούν απαθείς το οποιοδήποτε κράτος-μέλος να κλυδωνίζεται ή θα ισχύσει το “ο σώζων εαυτόν σωθήτω” και θα επιχειρήσουν να πετάξουν “το περιττό φορτίο στη θάλασσα”;
Ένα άλλο ζήτημα που διερευνούν σχετικές μελέτες είναι η ετοιμότητα μιας παραπαίουσας χώρας για οικειοθελή αποχώρηση από το ευρώ, ώστε να της ανακοπεί η νομισματική πίεση και να αποφασίσει “αυτόνομα” τα του οίκου της. Σε κάθε περίπτωση, η νομισματική ένωση θα συνεχίζει να δέχεται πιέσεις, αφού πλην της Ελλάδας, αδύναμοι κρίκοι είναι η Πορτογαλία, η Ισπανία, η Ιταλία, η Ιρλανδία. Η υπαγωγή στο καθεστώς του ευρώ έπληξε χώρες με προβληματικό εξαγωγικό τομέα, καθιστώντας τις μη ανταγωνιστικές.
Το άλλο μέχρι πρότινος φανταστικό αλλά τόσο πραγματικό σενάριο, που θα μπορούσε να ανακόψει την περαιτέρω υπερχρέωση μιας χώρας και να δώσει πάλι στροφές στην οικονομία της θα ήταν η έξοδος από το ευρώ και η επανάκτηση της αυτονομίας του νομίσματός της, σε συνδυασμό με την αναπόφευκτη δραστική υποτίμηση.
Ουσιαστικά στην Ελλάδα βιώνουμε ήδη την άτυπη -πλην μονομερή- υποτίμηση του ενιαίου ευρωπαϊκού νομίσματος, η οποία δεν είναι άλλη από την ακρίβεια των αγαθών και των υπηρεσιών στο εσωτερικό, χωρίς αυτό να συνδυάζεται με τόνωση των εξαγωγών.
Το ότι ο κεντρικός ευρωτραπεζίτης μελετά πιθανότητες εξόδου χωρών από το Ευρώ και δημοσιεύει σχετικές μελέτες, δείχνει ότι τίποτε δεν αποκλείεται κατηγορηματικά και ότι όλα τα ενδεχόμενα είναι ανοιχτά.