Dubai Butterfly

Χρέος:Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα
(via Bank of America – για τα χρεολύσια μόνο)
Συνολικό χρέος: $184 δις.
από τα οποία…
Ντουμπάι: $88 δις.
Αμπού Ντάμπι: $90 δις.

Ντουμπάι:
Για το:
2010: $12.0 δις.
2011: $19.0 δις.
2012: $18.0 δις.
2013: $ 7.5 δις.
2014: $ 5.5 δις.

Αμπού Ντάμπι:
Για το:
2010: $ 8.5 δις.
2011: $14.7 δις.
2012: $10.0 δις.
2013: $12.4 δις.
2014: $ 9.4 δις.

Ηνωμένα Αραβικά Εμιράτα:
Για το:
2010: $22.0 δις.
2011: $34.7 δις.
2012: $29.0 δις.
2013: $20.3 δις.
2014: $14.9 δις.

Dubai World:
Συνολικό χρέος $26.5 δις.
Οφειλή τους επόμενους 36 μήνες: ~$20.4 δις.

Πιστωτές:
ΗΑΕ (χώρες via Credit Suisse, από Bank for International Settlements):
Ηνωμένο Βασίλειο: $50.2 δις.
Γαλλία: $11.3 δις.
Γερμανία: $10.6 δις.
ΗΠΑ: $10.6 δις.
Ιαπωνία: $ 9.0 δις.
Ελβετία: $ 4.6 δις.
Ολλανδία: $ 4.5 δις.

ΗΑΕ (τράπεζες via Credit Suisse, από Emirates Bank Association):
HSBC Bank Middle East Limited: $17.0 δις.
Standard Chartered Bank: $ 7.8 δις.
Barlays Bank Plc: $ 3.6 δις.
ABN-Amro (RBS): $ 2.1 δις.
Arab Bank Plc: $ 2.1 δις.
Citibank: $ 1.9 δις.
Bank of Baroda: $ 1.8 δις.
Bank Saderat Iran: $ 1.7 δις.
BNP Parabas: $ 1.7 δις.
Lloyds: $ 1.6 δις.
- Η κυβέρνηση του Ντουμπάι είναι διακοπές (Eid Al-Adha) μέχρι τις 6 Δεκεμβρίου. Στοιχεία από zerohedge

jobless, homeless, foodless, υπερβολές…

50 εκ. Αμερικανοί, συμπεριλ. κάθε τέταρτου παιδιού, εμφανίζουν πλέον αδυναμία να εξασφαλίσουν την τροφή που πρέπει να λαμβάνουν καθημερινά, ως αποτέλεσμα της αυξανόμενης ανεργίας. Ο αριθμός έχει αυξηθεί σε σχέση με το 2008, ενώ η δυσκολία των νοικοκυριών να εξασφαλίσουν τα προς το ζειν ποτέ δεν ήταν τόσο οξυμένη όσο σήμερα, σύμφωνα με τον πρόεδρο του Food and Action Center. Σε πρόσφατη αναφορά του υπουργείου αγροτικής οικονομίας τονίζεται ότι το πρόβλημα πλήττει κυρίως τις οικογένειες με παιδιά. Το 2008 17 εκ. παιδιά -ποσοστό 22,5 και 4 εκ. περισσότερα από το 2007- ζούσαν σε οικογένειες που αδυνατούσαν να εξασφαλίσουν το καθημερινό φαγητό τους. Αλλά και ο αριθμός των εφήβων που έχονται αντιμέτωποι με την πείνα αυξήθηκε από 700.000 σε 1,1 εκ. Οι Αμερικάνοι όλων των ηλικιακών ομάδων δεν τρέφονται πλέον κανονικά σε ποσοστό άνω του 16% γιατί δεν μπορούν – το ποσοστό αυτό αντιστοιχεί σε 49 εκ. κατοίκους, συγκριτικά με το 12% της προηγούμενης χρονιάς.
Υπερβολές…

Η κατάργηση του Glass-Steagall Act και η κρίση

Πριν δέκα χρόνια, στις 12 Νοεμβρίου του 1999, ο πρόεδρος Κλίντον υπέγραφε την πράξη κατάργησης του Glass-Steagall Act αίροντας τους περιορισμούς που αντιμετώπιζαν οι τράπεζες στην επέκταση των δραστηριοτήτων τους και απελευθερώνοντας πλήρως το τραπεζικό σύστημα. Την άρση των περιορισμών επιθυμούσε ανέκαθεν και διακαώς η Wall Street, προωθώντας την με όλες της τις δυνάμεις. Το αποτέλεσμα της κατάργησης του Glass-Steagall Act ήταν να επιδοθούν οι τράπεζες σε ακραία κερδοσκοπικά ράλι, τα οποία μόλις 8 χρόνια αργότερα προκάλεσαν τη φούσκα των ακινήτων–ενυπόθηκων δανείων, που ονομάστηκε οικονομική κρίση. Το Glass-Steagall Act που είχε τεθεί σε ισχύ το 1993, ως το αποτέλεσμα της προτελευταίας μεγάλης παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, στόχευε στον περιορισμό του επενδυτικού ρίσκου και τον διαχωρισμό των τραπεζών που πωλούσαν επενδυτικά προϊόντα από τις κλασικές τράπεζες που διαχειρίζονταν χρήματα καταθετών.
Το νόημα του Glass-Steagall Act ήταν πολύ απλά, ότι όποιος θέλει να κερδοσκοπεί είναι ελεύθερος να το πράττει, αλλά με τα δικά του κεφάλαια και όχι με τις αποταμιεύσεις των πελατών του.
Η Wall Street προσπαθούσε εξ υπαρχής να εξαφανίσει από τον χάρτη το Glass-Steagall Act, όταν το μοντέλο της χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας άλλαξε μορφή, γενόμενο συμβουλευτικό-επενδυτικό, πουλώντας συμβουλευτικές υπηρεσίες σε επενδυτές και συσσωρεύοντας ταυτόχρονα συναλλαγές υψηλού ρίσκου, λόγω των σύνθετων παράγωγων που υπόσχονταν ιλιγγιώδη κέρδη. Το δέλεαρ της επένδυσης των χρημάτων των καταθετών ήταν πολύ τραβηχτικό για να μπορέσουν να του αντισταθούν οι τραπεζίτες. Ξεκίνησε λοιπόν μεγάλη καμπάνια στην Αμερική και σταδιακά οι γερουσιαστές και των δύο κομμάτων υιοθέτησαν την άποψη ότι το μέλλον της χρηματοπιστωτικής βιομηχανίας βρισκόταν στο συνδυασμό κλασικής τραπεζικής με επενδυτική τραπεζική «κάτω από την ίδια στέγη», όπου οι εταιρείες θα μπορούν να προσφέρουν κάθε είδους προϊόντα ταυτόχρονα. Αυτό ακουγόταν τότε ως η επιτομή του «χρηματοπιστωτικού εκσυγχρονισμού», φυσικά πάντα προς όφελος του πελάτη!
Έτσι οι τράπεζες γιγαντώθηκαν [too big to fail] και δημιουργήθηκε η φούσκα των ενυπόθηκων δανείων, η οποία έδωσε σε κάθε Αμερικάνο επιτέλους μια ευκαιρία να αποκτήσει το δικό του σπίτι, ασχέτως αν αυτό ξεπερνούσε τις οικονομικές του δυνατότητες. Τα δάνεια δίνονταν σε όλους σαν φρεσκοψημένα κουλουράκια. Αυτό φυσικά άρεσε πολύ και στους πολιτικούς κάθε πλευράς, γιατί το «δικαίωμα στο κεραμίδι» το πλασάριζαν ως δική τους επιτυχία. Η οικονομία και η κατανάλωση άνθιζαν, και όλοι ήταν ευχαριστημένοι.

(στη φωτογραφία ο πρόεδρος Κλίντον υπογράφοντας την πράξη κατάργησης του Glass-Steagall Act. Στο αριστερό άκρο ο Fed Chef, Allan Greenspan και δεξιά δίπλα στον πρόεδρο, ο τότε υπουργός οικονομικών Robert Rubin, πρώην αφεντικό της Goldman Sachs, ο οποίος μετά την περάτωση της κυβερνητικής του θητείας στην κυβέρνηση Κλίντον το 1999 προσελήφθη στην Citigroup. Η Citigroup ήταν και αυτή ένας από τους τραπεζικούς κολοσσούς [too big to fail] που ωφελήθηκαν από την κατάργηση του Glass-Steagall Act, που είχε υπογράψει λίγο πριν ως υπουργός οικονομικών ο Rubin. Ο ίδιος, πολύ αργότερα, όταν ξέσπασε η κρίση και η Citigroup κλονίστηκε, αναγκάστηκε να εγκαταλείψει την θέση του προέδρου της (τον Ιανουάριο του 2009), λαμβάνοντας αμοιβή 126 εκ. δολάρια ως golden boy-πρωτεργάτης. Για την ιστορία, ο Robert Rubin δεν βγήκε ποτέ από τον ευρύ κύκλο των προεδρικών πολιτικο-οικονομικών συμβούλων)
Στη συνέχεια, οι τράπεζες που χορηγούσαν τα δάνεια στα τυφλά, άρχισαν να αποτινάζουν σταδιακά το ρίσκο, στέλνοντας πάντα το λογαριασμό στον τελικό πελάτη-αγοραστή των δανείων τους. Αυτές συνέχιζαν να κερδίζουν από τη φούσκα, [μισθούς, μπόνους, προμήθειες, συμβόλαια και επισυμβόλαια, χρηματοδοτήσεις και αναχρηματοδοτήσεις των δανείων]. Κάποια στιγμή, η Wall Street άρχισε να αγοράζει μαζικά τα ενυπόθηκα δάνεια, μετατρέποντάς τα σε “αξιόχαρτα“, βαφτίζοντάς τα με όμορφα ονόματα και συσκευάζοντάς τα σε περιτυλίγματα αξιοπιστίας ΑΑΑ rating, ώστε να συσκοτίζεται το πραγματικό ρίσκο. Τα πάντα εγκεκριμένα από τις αρμόδιες εποπτικές αρχές. Αυτά τα δομημένα προϊόντα πωλήθηκαν στη συνέχεια στις «κουτές» ευρωπαϊκές, ιαπωνικές και λοιπές τράπεζες ανά τον κόσμο, που είτε δεν γνώριζαν τι αγόραζαν είτε απλώς «δεν ήθελαν να ξέρουν». Το ρίσκο είχε διαχυθεί παντού και η Wall Street κέρδιζε άλλη μια φορά πουλώντας τα δομημένα σύνθετα προϊόντα. Όταν οι τόκοι των υποθηκών άρχισαν να γίνονται αβάσταχτοι και να μην μπορούν να πληρωθούν από τους ιδιοκτήτες των σπιτιών στην Αμερική, το όνειρο για το κεραμίδι έγινε εφιάλτης. Στο μεσοδιάστημα φυσικά ο Greenspan είχε φροντίσει να αυξομειώσει κάμποσες φορές τα επιτόκια, ταυτόχρονα οι τράπεζες συνέχιζαν να δελεάζουν δίνοντας χαμηλό και σταθερό επιτόκιο στην εκκίνηση, κυμαινόμενο στη συνέχεια και στα πραγματικά επίπεδα της αγοράς στο τέλος, ώσπου κάποτε οι δανειολήπτες άρχισαν να χάνουν το λογαριασμό και να περιέρχονται σε αδυναμία αποπληρωμής. Αυτό επαναλήφθηκε με πολλά εκατομμύρια δανειολήπτες στεγαστικών στην Αμερική, οι οποίοι πέρασαν στη ληξιπρόθεσμη κατάσταση, και το σύστημα κατέρρευσε.
Με δυο λόγια αυτή ήταν η αιτία της οικονομικής κρίσης το 2007. Στην αρχή αντέδρασαν οι τράπεζες που είχαν στα χέρια τους τα χαρτιά, τα περίφημα subprimes, αφού αυτά δεν είχαν καμία αξία. Προέβησαν λοιπόν σε ιλιγγιώδεις λογιστικές διαγραφές από τους ισολογισμούς τους, αναγκάζοντας το κράτος να παρέμβει. Η συνέχεια είναι γνωστή.
Η μία μετά την άλλη οι τράπεζες στην Αμερική άρχισαν να βάζουν λουκέτο, ενώ οι γνωστές και μη εξαιρετέες [just to big to fail] δέχθηκαν επαναληπτικές ενέσεις εκατοντάδων δισεκατομμυρίων από το αμερικανικό κράτος, το οποίο έγινε και ο μεγαλύτερός τους μέτοχος, υποσχόμενο επίσης ότι θα τις διατηρήσει στον αφρό. Η ίδια ακριβώς πορεία «εκσυγχρονιστικής φιλελευθεροποίησης» και “τραπεζικής απελευθέρωσης”, δημιουργίας φούσκας ακινήτων και αιμοδοσίας των τραπεζών εφαρμόστηκε στην Ευρώπη, όπου ασφαλιστικές εταιρείες αγόραζαν τράπεζες ή το αντίστροφο και συγχωνεύονταν σε “πάροχους ολικών χρηματοπιστωτικών υπηρεσιών”. Ελήφθησαν επίσης τα ίδια μέτρα διάσωσης, ακολουθώντας κατά πόδας την Αμερική. Η πραγματική ανεργία στην Αμερική είναι σήμερα στο 17%, η επίσημη στο 9,8%, και η ευρωζώνη πλήττεται εξίσου σοβαρά.
Όταν κάποτε κατακαθίσει η σκόνη και καθαρίσει το τοπίο δεν θα υπάρχει καμία αμφιβολία ότι η κατάργηση του Glass-Steagall Act το 1999 ήταν η αιτία για την εξελισσόμενη παγκόσμια οικονομική κρίση. Τα ΜΜΕ αποδίδουν τις ευθύνες για την κατάρρευση του χρηματοπιστωτικού συστήματος και τις προσπάθειες διάσωσης από τα χρήματα των φορολογούμενων μόνο στις πρακτικές των άπληστων τραπεζών. Αυτό είναι ένα μέρος μόνο της όλης εικόνας. Η Wall Street έψαχνε για συνοδοιπόρους στην επικίνδυνη κερδοσκοπική της πορεία και αυτοί δεν ήταν άλλοι από τους συμπράξαντες πολιτικούς και τις κυβερνήσεις που επωφελήθηκαν για μια σχέση που είναι πάντα σχέση win-win μεταξύ τους.
Οι πολιτικοί δεν εξήγαγαν τα σωστά συμπεράσματα για τις αιτίες της κρίσης. Δεν επανέφεραν σε ισχύ το Glass-Steagall Act, δεν ψήφισαν νόμους για να διαχωρίσουν πάλι την κλασική τραπεζική των καταθέσεων από την επενδυτική τραπεζική (βλέπε τραπεζική ρίσκου) και να σπάσουν τις τράπεζες σε μικρότερες, ώστε να μειώσουν το εύρος της επικινδυνότητας. Στην πραγματικότητα έκαναν το ακριβώς αντίθετο. Επέτρεψαν την περαιτέρω γιγάντωση των τραπεζών και την συνέχιση της κερδοσκοπίας. Τις αιμοδότησαν με εκατοντάδες δισεκατομμύρια, τα οποία αυτές δεν διοχέτευσαν στις αγορές για να τονώσουν τις επιχειρήσεις και την κατανάλωση. Και στην επόμενη κρίση οι τράπεζες θα καλέσουν πάλι τα κράτη να τις στηρίξουν.
Οι πολιτικοί «αδυνατούν» να καταλάβουν, ότι όταν κάποιος είναι [just too big to fail] είναι απλά αδύνατο να τα βάλεις μαζί του. Για το λόγο αυτή η κρίση μπορεί να επαναληφθεί σε μεγαλύτερο βαθμό και τάξη μεγέθους, με υπαρκτό κίνδυνο να συμπαρασύρει σε χρεοκοπία πολύ περισσότερα κράτη, και όχι μόνο τους πολίτες τους.

17 Νοέμβρη ‘73, κάτι φωτογραφίες μόνο

ορισμένες στιγμές -ελάχιστες στην πρόσφατη ιστορία, μετρημένες ούτε καν στα δάχτυλα του ενός χεριού- τις τιμάμε καλύτερα όταν το βουλώνουμε! αριστεροί, δεξιοί, κομμουνιστές, κεντροδεξιοί, κεντροαριστεροί, σοσιαλιστές, ακροαριστεροί, όλοι!
Τόσο απλά!

(φωτογραφίες από το διαδίκτυο, συγκροτημένη συλλογή βρήκα στο site της ΚΝΕ)

για τη μετανάστευση και τη λαθρομετανάστευση

(μια συγκροτημένη εθνικά, αριστερή άποψη)
Θα κάνω εδώ μια προσπάθεια να προσεγγίσω το θέμα από την καθαρά αντικειμενική πολιτική του σκοπιά και τις αλληλεπιδράσεις που προκαλεί στην Χώρα μας το φαινόμενο «οικονομική μετανάστευση».
Πρέπει καταρχήν να αναλογιστούμε ορισμένα πράγματα που σχετίζονται με το μεγάλο «Θέμα», βάζοντας παράλληλα στους εαυτούς μας και ορισμένα ερωτήματα.
Ποιο είναι ας πούμε σήμερα το εργατικό δυναμικό της χώρας μας;
Η απάντηση έρχεται σαν την βολίδα στην καρδιά του στόχου.
Οπωσδήποτε ένα μεγάλο κομμάτι πάνω – κάτω 950 χιλιάδες από τις γειτονικές Βαλκανικές και Ευρωπαϊκές χώρες (Αλβανία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Ρωσία, Ουκρανία) που αποτελούν και το 80% του συνόλου των οικονομικών μεταναστών στην Χώρα μας μπορεί να προσδιοριστεί μαζί με το υπόλοιπο των 240 χιλιάδων προωθούμενων από τις άλλες χώρες (Ασία, Αφρική), σαν το έχον ορισμένα από τα χαρακτηριστικά του «προλεταριάτου» στις μέρες μας.
(Αν υποθέσουμε ότι μπορούμε να χαρακτηρίσουμε ως συνειδητοποιημένο προλεταριάτο μια τέτοια “συνομοταξία” περιφερόμενων εργαζόμενων σε μια αποβιομηχανοποιημένη Χώρα σαν την δική μας)
Πέρα από την καθαρή μαρξιστική αριστερή σκοπιά, ας αναρωτηθούμε τι συμβαίνει στον πυρήνα της υπόθεσης «οικονομικοί μετανάστες».
Από ποια χέρια και από ποιους έρχονται στις λαϊκές των αστικών κέντρων μας, τα φρέσκα, φτηνά κατά κάποιον τρόπο και νόστιμα οπωροκηπευτικά; Ας ανοίξουμε τα μάτια μας να δούμε λοιπόν, αυτούς που μαζεύουν τις ελιές, τις πατάτες, τα σταφύλια, τα εσπεριδοειδή, τα καλαμπόκια και τα σιτηρά. Να μην αγνοούμε και αυτούς που σαλαγάνε τα ζωντανά στις κακοτράχαλες ραχούλες της Πατρίδας μας. Να μην λησμονούμε, το που στηρίχτηκε η εργώδης και τεράστια προσπάθεια των Μεγάλων έργων, η είσοδος στην ΟΝΕ, αλλά και της τότε Ολυμπιακής προετοιμασίας για το 2004. Αναρωτηθήκατε ποιοι εξυπηρετούν την ανήμπορη τρίτη ηλικία στους οίκους ευγηρίας και στο σπίτι? Ποιοι καθαρίζουν τα νοσοκομεία, τα γραφεία και τα σπίτια των «πολυπραγμόνων και «κοινωνικά ενασχολούμενων νέο- ελληνίδων; Εν ολίγοις, αυτά είναι τα έργα και αυτοί είναι οι οικονομικοί μετανάστες.
Οι διπλανοί μας συνάνθρωποι. Όχι «ορδές» όπως ορισμένοι τους χαρακτηρίζουν. Είναι εδώ παρόντες για να μας θυμίζουν, πως κάποτε και η Ελλάδα, πουλούσε φτηνά το τομάρι της στα «σκλαβοπάζαρα» της Ευρώπης, της Αυστραλίας και της Αμερικής. Μετά τον ξορκισμό των οικονομικών μεταναστών, σειρά έχει ο ρατσισμός, η ξενοφοβία, η ανωτερότητα της «Φυλής» και στην συνέχεια, ο ίδιος ο φασισμός αυτοπροσώπως.
Σχεδόν το 95% των Ελλήνων πολιτών “αξιοποίησε” κατά τον έναν ή άλλο τρόπο τους μετανάστες. Δηλαδή γίναμε όλοι απαξάπαντες χρήστες των υπηρεσιών τους από την μια, και από την άλλη, επιθυμούμε τον ξορκισμό και την περιθωριοποίησή τους.
Είναι ένα τεράστιο πρόβλημα και δείχνει με ανάγλυφο τρόπο, ενδεχόμενα μια αγνωμοσύνη των «νεοελλήνων».
Ο πραγματικός δημοκράτης, αριστερός και προοδευτικός άνθρωπος σήμερα, είναι κατ αρχή αυτός που δεν αφήνει να περάσει μέσα του ούτε ίχνος ρατσισμού. Δηλαδή σέβεται, συνεργάζεται και συνυπάρχει με όλους τους συνανθρώπους μας, ανεξαρτήτου φύλου, θρησκείας, χρώματος και εθνικότητας.
Αυτά εγώ τα πίστευα και τα πιστεύω ακράδαντα…. και εδώ μου δίνεται η ευκαιρία να ξεκαθαρίσω πως είναι άλλο να είσαι πατριώτης και άλλο «εθνικιστής»….

Αυτή είναι η μία όψη του φεγγαριού. Όμως υπάρχει και η άλλη, η αθέατη.
Βεβαίως όταν υπάρχει χρεία εργατικών χεριών για τις καλλιέργειες, την κτηνοτροφία, την οικοδομή, την καθαριότητα, τις υπηρεσίες στον τουρισμό, την βιομηχανία και την βιοτεχνία, να έλθουν οικονομικοί μετανάστες και γιατί όχι.!
Δεν είμαστε αντίθετοι, όπως προανέφερα
Ίσα – ίσα!!!!
Να έλθουν όμως, με τις νόμιμες διαδικασίες και να μπορούν να απορροφηθούν εργασιακά και να καλυτερεύσουμε την ζωή τους. Να βάλουμε τέρμα στην “μαύρη” κακοπληρωμένη και ανασφάλιστη εργασία και να βοηθήσουμε, ει δυνατόν στην κοινωνική τους ένταξη. Τότε είναι σίγουρο, πως και εκείνοι, θα νοιώσουν πολίτες αυτής της Χώρας και θα την αγαπήσουν (ίσως και περισσότερο από ορισμένους γηγενείς…..).

Σε διαφορετική περίπτωση, προσωπικά επί του προκειμένου υπερθεματίζω στην μηδενική ανοχή για την «εκεί και ως έτυχε» παράνομη μετανάστευση.
Ναι, 0% ανοχή στην απρόσκλητη λαθρομετανάστευση.
«Μια φλούδα γης» είμαστε που λέει και ο Νίκος Γκάτσος.
Πως είναι δυνατόν να λύσουμε προβλήματα βουνά πολλών εκατομμυρίων δύστυχων ανθρώπων σε αυτόν τον πλανήτη;
Για αυτό τον λόγο απαιτείται καλή φύλαξη των συνόρων μας και άμεση επανα–προώθηση των χιλιάδων οικονομικών μεταναστών που προσπαθούν παράνομα και παράτυπα να εισέλθουν στη Χώρα.
Το Πρόβλημα είναι τεράστιο και η όποια ολιγωρία, θα το γιγαντώσει ακόμη περισσότερο.
Ας ισχύσουν επιτέλους οι συμφωνίες του Ελσίνκι που πέταξε στον “κουβά” η προηγούμενη κυβέρνηση της Ν.Δ.
Και να μην μας διαφεύγει το γεγονός ότι το «λαθρομεταναστευτικό» εντάσσεται πλέον στα «εν τη γεννέσει» ενός εκ των μεγάλων Εθνικών μας προβλημάτων
Εδώ θέλω να επισημάνω και να καταδείξω (σαν άνθρωπος της απλής αίσθησης και της κοινής λογικής) την χειρότερη και αηδιαστικότερη συμπεριφορά εκείνων που εύκολα, ευχάριστα και ανέξοδα, διακηρύσσουν τα περί «περίθαλψης» «επανένταξης» «ισότιμης αντιμετώπισης» και τα «ταύτα» για τους κατά σύστημα και κατά εξακολούθηση παράνομα εισερχομένων στη Χώρα.
Αυτή είναι η έκφανση της αυτοαποκαλούμενης «αριστερής» ή «αριστερίζουσας» κουλτούρας. Ειλικρινά εγώ προσωπικά (θωρώντας και αναλύοντας με τον δικό μου τρόπο το πρόβλημα) σε αυτή την υποκρισία των δήθεν πρόσω αριστερά «ορισμένων» (ολίγων ευτυχώς) για τους δυστυχείς «λαθρομετανάστες», βάζω ΜΗΔΕΝ!
Η δική μας σχέση με τους λαθρομετανάστες και την λαθρομετανάστευση (ως Ελλάδα εννοώ), ομοιάζει σαν την νοικοκυρά τριμελούς οικογένειας που μαγειρεύει για την οικογένεια της και η μυρωδιά του φαγητού που βράζει στο μικρό τσουκάλι, φέρνει με το πιάτο στο χέρι πολλούς ξεθεωμένους από την πείνα έξω από το σπίτι. Πολλοί που συνεχώς όλο και πληθαίνουν και η ουρά τους, φτάνει μέχρι το τέλος της ρούγας…
Έτσι το «τσουκάλι» δεν επαρκεί ούτε για μυρωδιά!!!
Η κοινή λογική κατάντησε ένα είδος «εν ανεπαρκεία» στη Χώρα που ανθεί η φαιδρά πορτοκαλέα……
Μια λέξη μόνο ταιριάζει:
Γρηγορείτε!!
Και γρηγορούμε χωρίς διαχωριστικές γραμμές και φτηνές επικοινωνιακές «παρόλες» και οπερέτες «αριστερά» φιλαράκια και εσείς οι άλλοι….αδιάφοροι του καναπέ…
Θα βρεθούμε μειοψηφία μέσα στην ίδια μας την Χώρα δίχως να το καταλάβουμε και με όλες τις καταστροφικές συνέπειες που αυτό συνεπάγεται…

Δωδωναίος

ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΟΥΝΕΒΑ

Πρέπει να επικροτήσουμε κατ’ αρχήν την απόφαση για το εκ νέου άνοιγμα του φακέλου της υπόθεσης Κούνεβα, ο οποίος άνοιγε-έκλεινε επανειλημμένα το τελευταίο διάστημα, ενώ απότι γραφόταν η αστυνομία μπορεί να βρισκόταν κοντά στην εξιχνίαση, και να μην μείνουμε στο επικοινωνιακό κομμάτι της επικήρυξης ούτε της εκμετάλλευσης από όλους ανεξαιρέτως τους πολιτικούς χώρους.

Η ΥΠΟΘΕΣΗ ΚΟΥΝΕΒΑ διαθέτει όλα τα στοιχεία του ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ εγκλήματος [θύμα συνδικαλίστρια συνειδητοποιημένη ταξικά μετανάστρια, θύτες ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί περισσότεροι του ενός και άγνωστοι παρα-μηχανισμοί και λούμπεν στοιχεία, κίνητρο η συνδικαλιστική της δράση σε τομέα δουλεμπορικό ο οποίος άπτεται υψηλών συμφερόντων και κρατικής εύνοιας προς ημέτερους, τρόπος τέλεσης της πράξης προσχεδιασμένος και ιδιαζόντως ειδεχθής] και αυτός είναι ο λόγος που το προσχεδιασμένο αυτό έγκλημα κινδυνεύει να μείνει ατιμώρητο και γι’ αυτό τα στόματα ανοίγουν πολύ δύσκολα. Αυτό είναι το νόημα του στοιχείου της επικήρυξης στη συγκεκριμένη περίπτωση.
Η Κωνσταντίνα Κούνεβα είναι πολίτης Βουλγαρίας, μιας φτωχής πρώην κομμουνιστικής χώρας, μέλους πλέον της ΕΕ, με πενιχρά όμως μέσα διπλωματικής πίεσης στη διάθεσή της.
Αν το προμελετημένο αυτό έγκλημα είχε γίνει κατά Αγγλίδας, Καναδής, Αμερικανίδας, Γερμανίδας, Γαλλίδας πολίτη θα είχαν εγκατασταθεί εδώ πράκτορες όλων των υπηρεσιών τους ΚΑΙ ΜΕ ΤΟ ΔΙΚΙΟ ΤΟΥΣ και θα είχαν σφίξει σε μέγγενη τις ελληνικές αρχές μέχρι την εξιχνίαση.
Είναι επίσης ένα ειδεχθές έγκλημα κατά αδυνάμου (γυναίκας ή παιδιού.) Το αντίστοιχό του πρόσφατα είναι το μη εξιχνιασθέν της απαγωγής του Άλεξ ή της απαγωγής της μικρής Μαντλίν στην Πορτογαλία αλλά και της μη εξιχνιασθείσας απαγωγής κάθε μικρής Μαντλίν.
Είναι τέλος ένα έγκλημα πρωτόγνωρο ακόμα και για τα ίδια τα “εγκληματικά” ήθη της ελληνικής κοινωνίας, το οποίο προσχεδιάστηκε και τελέστηκε με σκοπό τον παραδειγματισμό, προς γνώση και συμμόρφωση, γιατί από τους φυσικούς αυτουργους χρησιμοποιήθηκαν πρακτικές οι οποίες ίσως ευδοκιμούν περισσότερο σε άλλες κοινωνίες.
Αν θέλουμε να μη δούμε αυτές τις πρακτικές να “φυτεύονται” και να πολλαπλασιάζονται και στη δική μας χώρα οι ηθικοί και φυσικοί αυτουργοί πρέπει να βρεθούν και να τιμωρηθούν παραδειγματικά.
Για τον φόνο του Αλέξη Γρηγορόπουλου καιγόταν η Αθήνα μία εβδομάδα, αποσταθεροποιήθηκε η προηγούμενη κυβέρνηση, διαλύθηκε η κοινωνική συνοχή, ακολούθησαν συνεχόμενες πράξεις αντεκδίκησης με θανάσιμους τραυματισμούς και ενέδρες σε αστυνομικούς, και το κόστος όλων αυτών ανήλθε σε δεκάδες εκατομμύρια ευρώ! Επομένως χάνουμε την ουσία όταν επικεντρώνουμε στο επικοινωνιακό στοιχείο της επικήρυξης.
Ανήκω σε αυτούς που θεωρούν ότι η κυβέρνηση του Πασοκ δεν θα πρέπει να έχει ανοχή ούτε μία μέρα, αλλά την απόφαση του ανοίγματος του φακέλου της υπόθεσης Κούνεβα και της επικήρυξης την επιδοκιμάζω απόλυτα.

βαθιά κατοχή …

Ότι πιο ενδιαφέρον, οξυδερκές και ΕΠΙΚΑΙΡΟ διάβασα πρόσφατα
είναι το σχόλιο του ΝΤΑΝΤΟΝ στο Antinews

Παραθέτω το 1ο μέρος. Το 2ο μέρος που συνεχίζει στο Antinews, είναι ακόμα πιο οξυδερκές, διαφωτιστικό, αμείλικτο και αποκαλυπτικό για τους λόγους που από ορισμένες αριστερές εφημερίδες, γραφίδες και ινστιτούτα επιχειρείται τελευταία με ύπουλο τρόπο η αναθεώρηση [σε πρώτη φάση] και η αμφισβήτηση [σε επόμενη φάση] της αξίας και της εθνικής σκοπιμότητας της συμμετοχής της Ελλάδας στο έπος της Εθνικής Αντίστασης κατά της γερμανικής κατοχής, της πρόταξης του πανεθνικού ΟΧΙ της στον γερμανικό άξονα και της τοποθέτησής της τότε στο πλευρό των συμμαχικών δυνάμεων.

“DIE NEUE SCHAMLOSIKEIT…Την Νέα Έλλειψη Γερμανικής ΑΙΔΟΥΣ-Ντροπής” (Schamlosigkeit=αναισχυντία) την πρωτοάκουσα το 1993 από τον καθηγητή Dieter Ohlmeier, του Ινστιτούτου Siegmund Freud της Φρανκφούρτης, σε μια διάλεξη στο Ιντστιτούτο Γκαίτε των Αθηνών για την “Γερμανική ενοποίηση”. Ήταν απάντηση του για τους λόγους που αρνήθηκε η Γερμανία να υπογράψει “Συνθήκη Ειρήνης” με τους Νικητές του Αντιφασιστικού Πολέμου.
Η ΠΤΩΣΗ ΤΟΥ ΤΕΙΧΟΥΣ ΤΟΥ ΑΙΣΧΟΥΣ
Η
ΤΟ ΑΙΣΧΟΣ ΤΗΣ ΠΤΩΣΗΣ ΤΟΥ ΤΕΙΧΟΥΣ
Το αίσχος της πτώσης του τείχους στο Βερολίνου συνοδεύτηκε με ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά πολιτικά εγκλήματα. Σηματοδότησε την ενοποίηση της Γερμανίας (ενσωμάτωση – προσάρτηση της Ανατολικής Γερμανίας με την Ομοσπονδιακή Γερμανία, “νόμιμη κληρονόμο της κρατικής συνέχειας του Γ΄Ράιχ”, σύμφωνα με τις διακηρύξεις των ιδίων). Η ενοποίηση αυτή έγινε, όπως το απαίτησαν οι απόγονοι των Μπίσμαρκ – Χίτλερ (Κόλ και Γκένσερ), κατά παράβαση του Διεθνούς Δικαίου που όριζε ότι θα έπρεπε να προηγηθεί “Διάσκεψη των Νικητριών Χωρών” κατά της Ναζιστικής Γερμανίας και την υπογραφή “Συνθήκης Ειρήνης” που θα τακτοποιούσε, εκτός των άλλων, και τις οικονομικές απαιτήσεις (ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΕΠΑΝΟΡΘΩΣΕΙΣ – ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΕΙΣ) των χωρών που υπέστησαν την αιφνιδιαστική επίθεση και ληστεία της Γερμανίας. Η λεγόμενη “Συμφωνία των 4 + 2″ έγινε από τους Τέσσερις “Συμμάχους” των “Ηνωμένων Εθνών” του “Αντιφασιστικού Αγώνα” (ΗΠΑ-Αγγλία-Γαλλία και την ακόμα “Σοβιετική Ένωση”), οι οποίοι ΜΕ ΤΟ ΕΤΣΙ ΓΟΥΣΤΑΡΩ “εκπροσωπούσαν ΟΛΟΥΣ τους συμμάχους (την “μικρή και έντιμη Ελλάδα” δεν την ρώτησε κανείς, ΟΥΤΕ Η ΙΔΙΑ ΕΚΔΗΛΩΣΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΟΝ ΓΙΑ ΝΑ ΣΥΜΜΕΤΑΣΧΕΙ – όπως ΕΠΡΑΞΕ ΤΟ ΙΣΡΑΗΛ ΤΗΝ ΠΕΡΙΟΔΟ ΕΚΕΙΝΗ) και τις “Δύο Γερμανίες”. Η “Συνθήκη των 4 + 2″ ονομάσθηκε “Τελικός Διακανονισμός των Ζητημάτων που Αφορούν την Γερμανία”, παρά το γεγονός ότι ρύθμιζε όλα τα θέματα που ρυθμίζει μια “Συνθήκη Ειρήνης” μεταξύ πρώην εμπολέμων κρατών. Όπως, την πλήρη απόδοση των κυριαρχικών δικαιωμάτων στην Γερμανία, τερματισμό της παρουσίας “κατοχικών στρατευμάτων” σε Γερμανικό έδαφος, ΤΗΝ ΜΗ ΑΠΟΖΗΜΙΩΣΗ – ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΠΕΡΙΟΥΣΙΩΝ ΣΕ ΓΕΡΜΑΝΟΥΣ -ΓΙΟΥΝΓΚΕΡ – ΤΩΝ ΟΠΟΙΩΝ ΤΑ ΠΕΡΙΟΥΣΙΑΚΑ ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΕΙΧΑΝ ΚΑΤΑΣΧΕΘΕΙ ΣΑΝ “ΠΟΛΕΜΙΚΗ ΛΕΙΑ” ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΣΟΒΙΕΤΙΚΟΥΣ ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ 1945 -1949 -, τα ανώτατα αριθμητικά όρια συγκρότησης των μελλοντικών στρατιωτικών δυνάμεων στην Γερμανία ΚΑΙ ΤΗΝ ΠΑΡΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΑΤΑΣΚΕΥΗ – ΑΠΟΚΤΗΣΗ ΚΑΙ ΧΡΗΣΗ ΠΥΡΗΝΙΚΩΝ ΟΠΛΩΝ …
Η Συνθήκη αυτή ΟΜΩΣ με κύριους υπεύθυνους, πολιτικούς προδότες του “Συμμαχικού Αντιχιτλερικού Αγώνα”, τους κ.κ. Γκορμπατσόφ και Σεβαρντάντζε (όλοι τους απόφοιτοι της “κομμουνιστικής”΄ – Μακιαβελικής – Σταλινικής σχολής “πολιτικού ρεαλισμού” και του αξιώματος “ο σκοπός αγιάζει τα μέσα …”) ΑΠΑΛΛΑΞΕ, τουλάχιστον νομοτυπικά, την μελλοντική Γερμανία από καταβολή “Πολεμικών Αποζημιώσεων” προς τα μικρά κράτη, τους μικρούς λαούς που είχαν υποστεί την Ναζιστική λαίλαπα. Και αυτοί ήταν κυρίως οι λαοί των Βαλκανίων. Δεν ανέφερε τίποτα. Αλλά επίσης με τον ψεύτικο και παραπλανητικό τίτλο: “Συνθήκη Οριστικού Διακανονισμού για την Γερμανία”, ΚΑΙ ΟΧΙ “ΣΥΝΘΗΚΗ ΕΙΡΗΝΗΣ”, όπως είχε γίνει στο πρόσφατο παρελθόν με τα άλλα δύο μέλη του “Άξονα”,την Ιταλία και την Ιαπωνία, ΤΗΣ ΠΡΟΣΦΕΡΑΝ ΤΟ “ΝΟΜΙΚΟ Π Ρ Ο Σ Χ Η Μ Α” να μπορεί να περιφέρεται ανά τον κόσμο και να χλευάζει την Διεθνή Κοινότητα, αναμασώντας την καραμέλα : “Δεν μιλάμε για Πολεμικές Αποζημιώσεις, διότι δεν έχει υπογραφτεί Συνθήκη Ειρήνης… “ΕΞΑΛΛΟΥ ΕΧΟΥΝ ΠΕΡΑΣΕΙ 60 ΧΡΟΝΙΑ ΛΗΘΗΣ ΚΑΙ ΣΥΝΑΔΕΛΦΩΣΗΣ” ΟΠΟΥ Η ΓΕΡΜΑΝΙΑ ΣΥΝΕΙΣΦΕΡΕΙ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ ΤΑ ΜΕΓΑΛΥΤΕΡΑ ΧΡΗΜΑΤΙΚΑ ΠΟΣΑ ΚΑΙ… “ΜΗΝ ΞΕΧΝΑΤΕ “ΤΟ ΣΥΝΑΛΛΑΓΜΑ ΤΩΝ ΓΕΡΜΑΝΩΝ ΤΟΥΡΙΣΤΩΝ …ΠΟΥ ΘΑ ΜΠΟΡΟΥΣΑΝ ΝΑ ΑΛΛΑΞΟΥΝ ΠΡΟΟΡΙΣΜΟ…” Μιλάνε βέβαια για τα “Γερμανικά” κονδύλια που παίρνουμε από την Ε.Ε. για να τα ΞΑΝΑΕΠΙΣΤΡΕΦΟΥΜΕ στην Γερμανία με αναθέσεις στις διάφορες HOCHTIEF και SIEMENS … Και δεν μιλάνε καθόλου για το τεράστιο σε βάρος της Ελληνικής οικονομίας ΕΛΛΕΙΜΜΑ ΣΤΟ ΕΜΠΟΡΙΚΟ ΙΣΟΖΥΓΙΟ ΕΛΛΑΔΑΣ – ΓΕΡΜΑΝΙΑΣ – ΤΟ ΟΠΟΙΟ ΕΧΕΙ ΔΕΚΑΠΛΑΣΙΑΣΤΕΙ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ (1980) ΠΟΥ ΕΙΣΗΛΘΑΜΕ ΣΤΗΝ “ΕΝΩΣΗ” ΠΟΥ ΟΡΑΜΑΤΙΣΘΗΚΑΝ Ο ΜΕΓΑΣ ΦΡΕΙΔΕΡΙΚΟΣ – Ο ΜΠΙΣΜΑΡΚ – Ο ΚΑΛΛΕΡΓΚΙ – Ο ΧΙΤΛΕΡ – Ο ΕΡΧΑΡΝΤ ΚΑΙ ΟΙ… ΜΠΡΑΝΤ ΚΑΙ ΦΙΣΕΡ…
Και βέβαια γνωρίζουν πως μιλάνε και συναλλάσσονται με “Βαλκάνιους Κάφρους – Εμποράκους του Λεβάντε” (σχεδόν συλλογική Γερμανική πεποίθηση για τους λαούς των Βαλκανίων και της Ανατολικής Μεσογείου …). Και βέβαια γνωρίζουν πως αυτός ο λαός έχει εκτός από την “Δεξιά του” και την “Αριστερά του” η οποία κατά την κρίσιμη στιγμή (1990) των διαπραγματεύσεων για την ενοποίηση της Γερμανίας ΔΕΝ ΕΙΠΕ ΟΥΤΕ ΜΙΑ ΛΕΞΗ – ΔΕΝ ΖΗΤΗΣΕ ΤΙΠΟΤΑ … για να μην βλάψει την “τεράστια προσπάθεια” (για την οποία έτρεμε η καρδούλα της κάθε Δαμανάκη και κάθε Ανδρουλάκη) του “Μεταρρυθμιστή Γκορμπατσόφ” για την “διαφάνεια”, τον “εκδημοκρατισμό” και για την “Πτώση των Τειχών Μεταξύ Ανατολής και Δύσης” και την υπέρβαση του “Ψυχρού Πολέμου” …
“Δεν έχει λεφτά η Γερμανία”, έλεγε το Γερμανικό κεφάλαιο. Είναι “άδικο” έλεγαν οι γλυκανάλατοι Σοσιαλδημοκράτες και διάφοροι “δημοκράτες” να φορτώσουμε τις “νέες γενιές” για τα εγκλήματα των γονιών τους… “Πρέπει όλοι να βοηθήσουμε να ανασυγκροτηθούν” – καπιταλιστικά τα πρώην εδάφη της ενσωματωμένης Ανατολικής Γερμανίας…, σκούζανε και σκούζουν όλοι μαζί οι “ αντικειμενικοί και δίκαιοι ανθρωπιστές”, ακόμα και κάποιοι “Αριστεροί” γνωστών “πατριωτικών δικτύων” που αναφέρονται στο “1821”… Η αλήθεια είναι ότι το Γερμανικό Κράτος, σχεδόν το πιο πλούσιο και οργανωμένο καπιταλιστικό κράτος, ΕΙΧΕ ΠΟΛΛΑ ΤΡΙΣΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΓΙΑ ΝΑ ΕΠΕΝΔΥΣΕΙ –ΕΝΣΩΜΑΤΩΣΕΙ ΟΛΕΣ ΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΠΛΟΥΤΟΠΑΡΑΓΩΓΙΚΕΣ ΠΗΓΕΣ ΤΗΣ ΑΝΑΤΟΛΙΚΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΒΑΛΚΑΝΙΩΝ …
ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΙΧΕ ΣΚΟΠΟ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΓΙΑ “ΤΑ ΣΠΑΣΜΕΝΑ ΤΟΥ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥ ΙΜΠΕΡΙΑΛΙΣΜΟΥ“. Πρόσθετος λόγος ήταν και είναι πως δεν ήθελε να δικαιώσει πολιτικά και ηθικά το Αντιφασιστικό κίνημα, κυρίως των Βαλκανίων, ΚΑΙ ΔΕΝ ΗΘΕΛΕ ΝΑ ΥΠΑΡΧΕΙ ΜΝΗΜΗ ΚΑΙ ΑΝΑΦΟΡΑ ΣΤΗΝ ΣΤΡΑΤΙΩΤΙΚΗ ΤΟΥ ΗΤΤΑ – ΜΟΛΙΣ ΠΡΙΝ 60 ΧΡΟΝΙΑ. Αυτό είναι όλο το νόημα της άρνησης για την καταβολή “Πολεμικών Αποζημιώσεων” που εισάγει στο Διεθνές Δίκαιο την ΑΡΧΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΙΟΥ ΚΑΙ ΑΔΙΚΟΥ ΠΟΛΕΜΟΥ …
Τέτοιες θεωρίες δεν μπορεί να της δεχτεί ο Ιμπεριαλισμός. Όπως δεν δέχονται σήμερα οι ΗΠΑ την “Δικαιοδοσία ενός Διεθνούς Δικαστηρίου για Εγκλήματα Πολέμου”. Όχι και να είμαστε υπόλογοι για τις πράξεις και τα εγκλήματα μας απέναντι στους λαούς, πάει πολύ – που θα καταντήσουμε (;). Υπάρχουν σήμερα λαοί και κράτη της Νότιας Αφρικής (πρώην αποικίες της Καϊζερικής Γερμανίας) που ζητούν αποζημιώσεις από την Γερμανία για τα εγκλήματα των πρώτων δεκαετιών του 1900! Μόλις τελευταία υποχρέωσε ο Καντάφι την Ιταλία του Μπερλουσκόνι να καταβάλει “πολεμικές αποζημιώσεις” για τα εγκλήματα των στρατευμάτων του Μουσολίνι στην Κυρηναϊκή (Λιβύη), με “αντάλλαγμα” να δέχεται την “επαναεισδοχή” των προσφύγων που καταλήγουν στις Ιταλικές ακτές, προερχόμενοι από την Λιβύη. Δεν τόλμησε η Ενιαία “Αριστερά” να θίξει, έστω για μια και τελευταία φορά τα συμφέροντα της σε προθανάτιο ρόγχο “Σοβιετικής” Ένωσης.
Οι “προοδευτικοί “ και “φιλειρηνιστές “ αδημονούσαν για το ξεπέρασμα του “Ψυχρού Πολέμου “…
ΓΙΑ… ΝΑ ΠΕΡΑΣΟΥΜΕ ΑΜΕΣΑ ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ – ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΕΓΙΝΕ – ΣΤΟΥΣ ΑΝΟΙΧΤΟΥΣ – ΘΕΡΜΟΥΣ ΠΟΛΕΜΟΥΣ- ΣΕ ΟΛΗ ΤΗΝ ΥΔΡΟΓΕΙΟ για την εδραίωση ΕΠΕΚΤΑΣΗ της “ΠΑΓΚΟΣΜΙΑΣ ΑΓΟΡΑΣ “ (“ Παγκοσμιοποίηση”) ΜΕ ΤΗΝ ΙΔΕΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ “ΕΠΑΝΑΣΤΑΤΙΚΟΥ ΚΑΠΙΤΑΛΙΣΜΟΥ” που “Σπάει Σύνορα”, “Ρατσισμούς και Προκαταλήψεις” ! Επιβάλλει την “ελεύθερη διακίνηση ΚΕΦΑΛΑΙΩΝ και ΑΝΘΡΩΠΩΝ”, “ενώνοντας τον κόσμο” στο “κοινό μας σπίτι “ (Γκορμπατσόφ) για να αντιμετωπίσουμε “όλοι μαζί” τα “πανανθρώπινα προβλήματα”, όπως είναι ο μελλοντικός “Διαλαξιακός Πόλεμος των ΄Άστρων “, η “προστασία του περιβάλλοντος” με μια “Πράσινη – επιτέλους “ΗΠΙΑ” – Ανάπτυξη “, χωρίς “αίματα, πολέμους, κόκαλα και σημαίες…”. Παραμύθι τέλος. Στην επέτειο της “πτώσης του τείχους του αίσχους” θα γιορτάσουμε παράλληλα και την διάλυση των Ναυπηγείων του Σκαραμαγκά, “απορροφώντας” τους νέους άνεργους, σύμφωνα με τις Γερμανικές προτεραιότητες. Θα γιορτάσουμε την αγορά νέων υπερκοστολογημένων Γερμανικών οπλικών συστημάτων. Θα γιορτάσουμε τον τακτικό εξοπλισμό των Στρατοκρατών της Τουρκίας από την Γερμανία με τα πιο σύγχρονα όπλα. Θα γιορτάσουμε την εξαγορά των ελληνικών πολιτικών κομμάτων από την Ζήμενς και της “ΜΑΝ” και την σχεδόν μονοπωλιακή εκμετάλλευση των Ελληνικών τηλεπικοινωνιών – συγκοινωνιών. Θα γιορτάσουμε την εξαγορά και της ΔΕΗ από τον Γερμανικό κολοσσό “RWE” (ήδη κάνουν “κοινές” επενδύσεις σε Τουρκία-Αλβανία). Θα γιορτάσουμε εκτός από την κατασκευή και εκμετάλλευση ΜΕ ΥΠΕΡΚΟΣΤΟΛΟΓΙΜΕΝΕΣ ΤΙΜΕΣ του “ El-Passo-Venizelos” από την “HOCHTIEF” και άλλων αεροδρομίων και λιμανιών. Θα γιορτάσουμε μαζί τους Γερμανικούς εκβιασμούς για την υποδοχή και παραμονή στην Ελλάδα όλων των εξ – ανατολών οικονομικών προσφύγων, (δες απάντηση Ελληνικού ΥΠΕΞ στη θρασύτατη δήλωση του Γερμανού υπουργού εσωτερικών, Βόλφγκανκ Σόϊμπλε, στέλεχος του υπερσυντηρητικού Χριστιανό-Κοινωνικού Κόμματος της Βαυαρίας, CSU):
http://www.ert.gr/filia/el/eidiseis/apantisi-stis-germanikes-aixmes-gia-ti-lathrometanasteysi.htm Θα γιορτάσουμε ότι μας “επιστρέφουν πίσω” 800 πρόσφυγες, επειδή “πρώτη χώρα υποδοχής τους ήταν η Ελλάδα” και μας καταγγέλλουν, ποιοι (;) οι Γερμανοί (!) και τα “φιλανθρωπικά τους” Μ.Μ.Ε για “απανθρωπιά” …. Θα γιορτάσουμε, με τα εικοσάχρονα του αίσχους της πτώσης του τείχους και της Γερμανικής ενοποίησης, τις αποφάσεις της Γερμανικής “Δικαιοσύνης”, με τις οποίες απήλλαξαν με “βουλεύματα” οκτακόσιους (800) Εγκληματίες Πολέμου”, στους οποίους είχε ασκήσει δίωξη το Ελληνικό Γραφείο Εγκληματιών Πολέμου (“εν απουσία τους “) για την γενοκτονική τους δράση στα Καλάβρυτα, το Δίστομο, το Κομμένο, τα Ανώγεια και άλλα 2500 χωριά της Ελλάδας, πέρα από τα εκατοντάδες δολοφονικά “μπλόκα” σε συνοικίες των Μεγαλουπόλεων. Θα συμφωνήσουμε έμμεσα, με τις χαρούλες μας για την ενοποίηση, για την απαλλαγή των εγκληματιών πολέμου με το “επιχείρημα ότι : “όλοι αυτοί άσκησαν “νόμιμα “στρατιωτικά αντίποινα για την δράση “ανταρτών – ληστοσυμμοριτών” και εκτέλεσαν σαν “καλοί στρατιώτες τις αποφάσεις των ανωτέρων τους” (η εκτέλεση αποφάσεων των “ανωτέρων” είναι μια κατανοητή διαχρονική Γερμανική αρετή…). Θα γιορτάσουμε μαζί για τις “πληροφορίες”, “καλής θέλησης” του περιοδικού “ DER SPIEGEL” (το οποίο, διεθνώς αποδεκτό, έχει πηγές πληροφόρησης και από τις Γερμανικές “υπηρεσίες”) το οποίο λίγο πριν την Ολυμπιάδα του 2004, “δεν μας απείλησε”, αλλά απλά “μας πληροφόρησε” (για πράγματα τα οποία δεν έχει “καμία σχέση” η Γερμανία) ότι :
” Σύμφωνα με πληροφορίες έχει συγκροτηθεί λόχος “U.C.K-Τσαμουριά” και ενδέχεται να κτυπήσει ένοπλα (σαμποτάζ) την περίοδο των Ολυμπιακών Αγώνων για να προβάλει στην διεθνή γνώμη τα αιτήματα τους…”
Θα ακούσουμε αυτές τις ημέρες (όπως έγινε ήδη την προηγούμενη Δευτέρα στην ΝΕΤ στην εκπομπή “Ανταποκριτές”) τις αηδιαστικές και γλυκανάλατες αναλύσεις για την “πτώση του “αυταρχικού καθεστώτος της Ανατολικής Γερμανίας”. Θα ακούσουμε τους σχεδόν ερωτικούς οργασμούς των διαφόρων “Τέλογλου, Κούλογλου, Καπόπουλου κ.α. για την “Νέα Δημοκρατική Γερμανία” και τους “Γεωστρατηγικές ισορροπίες μεταξύ των ΗΠΑ, της Ρωσίας και της Κίνας. Θα ακούσουμε διάφορα δακρύβρεχτα ρεπορτάζ όπως του Νίκου Χειλά “από το Βερολίνο” για το πώς οι “καταδυναστευόμενοι Ανατολικογερμανοί “ δεν μπορούσαν ΝΑ ΦΑΝΕ ΕΛΕΥΘΕΡΑ ΜΠΑΝΑΝΕΣ – ΟΠΩΣ ΟΙ ΔΥΤΙΚΟΓΕΡΜΑΝΟΙ … και την “νοσταλγία τους“ να οδηγήσουν επιτέλους ένα “BMW“ σε αντίθεση με το “Χαζό- TRABAND” που παρήγαγε η “D.D.R. “ … Θα ακούσουμε τους πρώην “Κνίτες” να μας μιλάνε για την “Ελευθερία” και την “Νέα-Δημοκρατική Γερμανία “ και να “χλευάζουν” το “Ανελεύθερο Ανατολικογερμανικό καθεστώς στο οποίο κάποιοι από αυτούς σπούδαζαν με υποτροφίες), τους διάφορους Τσίμες, Τέλογλου, Κούλογλου (αυτός πρώην “ΕΚΚΕτζής), Καπόπουλους (αυτός λόγω Γαλλικών σπουδών έχει μια αδυναμία στις αναλύσεις για “Γάλλο-Γερμανικούς Άξονες”), να μας μιλάνε για “ισορροπίες”, τις οποίες βέβαια η “μικρή και έντιμος Ελλάς” πρέπει να κατανοεί και να υπηρετεί… Θα ακούσουμε ψευτό- αριστερές σαλτσούλες για “ειρήνη”, του στυλ όπως χλεύαζαν κάποτε ορισμένοι “παλαιοί Γερμανοί Αναρχικοί” του ‘68 με το σλόγκαν: “ FRIEDEN – FREUDE – EIERKUCHEN“, δηλαδή “Εμπρός για την Ειρήνη – Ευτυχία και μια Ομελέτα με μαρμελάδα…”.
Προσωπικά δεν προλαβαίνω να φτύνω στην τηλεοθόνη μου …
Δεν θα ακούσουμε ότι η μεταπολεμική Δυτική Γερμανία λειτούργησε και αναπτύχθηκε με τα βασικά στελέχη του εθνικοσοσιαλιστικού Κόμματος ΣΕ ΟΛΟ ΤΟΝ ΚΡΑΤΙΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΚΑΙ ΤΟΝ ΕΛΕΥΘΕΡΟ-ΕΠΑΓΓΕΛΜΑΤΙΚΟ ΤΟΜΕΑ. Ότι συνεργάσθηκε, σε όλη την 60χρονη διαδρομή της, ενεργά για την στήριξη των φασιστικών καθεστώτων, στα πλαίσια του “αντικομμουνιστικού αγώνα”. Συνεργάστηκε και στήριξε την Χούντα της Χιλής, της Νότιας Αφρικής, της Τουρκίας και της Ελλάδας… Δεν θα ακούσουμε ότι αμέσως μετά την ενοποίηση η Γερμανία ξαναβρήκε την “Ώθηση προς Ανατολάς” (DRANG NACH OSTEN)… Ότι ήδη αμέσως μετά τον πόλεμο ξεκίνησε την προσπάθεια για την διάλυση της Γιουγκοσλαβίας, υποκινώντας τους Κροάτες και άλλα αποσχιστικά κινήματα (βλέπε “Πολεμιστής στη Σκιά”, εκδόσεις Λιβάνη, για την σχετική δράση, όχι της “ κακιάς ΣΤΑΖΙ “ – που “κατακεραυνώνουν” όλοι ο πρώην οπαδοί της –, αλλά για τη δράση της αρχικά Δυτικογερμανικής Υπηρεσίας Πληροφοριών, B.N.D., που ιδρύθηκε από τα στελέχη της Χιτλερικής Αντικατασκοπίας, “Οργάνωση Γκέλεν“). Δεν θα ακούσουμε για το “διπλό παιχνίδι” της Γερμανίας στην Μέση Ανατολή. Από τη μια “αποζημιώσεις στους επιζώντες των στρατοπέδων Εβραίους” και στρατιωτική βοήθεια στο κράτος του Ισραήλ…, και από την άλλη ενίσχυση των Αραβικών καθεστώτων (και της Τουρκίας ΠΑΝΤΑ) με όπλα και “διοχέτευση” “Know-How“ για την παραγωγή “χημικών όπλων – αερίων” ΚΑΙ “πυρηνικής τεχνολογίας”. Γεγονότα που έχουν καταγγελθεί στα ίδια τα Γερμανικά Μ.Μ.Ε. (όχι μόνο τα Αριστερά…). Δεν θα ακούσουμε ότι ο 2ος Π.Π. ξεκίνησε από τον Χίτλερ με το πρόσχημα της “προστασίας- αποκατάστασης των μειονοτήτων” (Γερμανικών και άλλων). Στην Τσεχοσλοβακία τους “προσκάλεσε” ο ίδιος ο αρχηγός της Γερμανικής μειονότητας, Χένλαϊν. Όπως “προσκάλεσαν” το ΝΑΤΟ (με τους Γερμανούς βέβαια) στην “Νέα Εποχή” οι κοσσοβάροι στην Γιουγκοσλαβία. Δεν θα ακούσουμε ότι σήμερα με έδρα την πρωτεύουσα του Σοσιαλδημοκρατικού Κρατιδίου “Σλέσβιγκ-Χολστάϊν “, την πόλη του Φλένσμπουργκ (τελευταία “πρωτεύουσα του Γ΄Ράϊχ με τον Ναύαρχο Ντένιτς, δρα το “Πανευρωπαϊκό Κόμμα των Μειονοτήτων“ (FUEN, http://www.fuen.org/pages/deutsch/d_3a_2002.html), το οποίο εκπροσωπείται και στο Ευρωπαϊκό Κοινοβούλιο, και με έδρα το Βερολίνο δρα το νέο “Κέντρο για την Αποκατάσταση των Εκδιωχθέντων Μειονοτήτων “ (με κύριο σκοπό βέβαια την αναγνώρισης της διπλής υπηκοότητας και επιστροφή των “γερμανών ομογενών“ στα “πάτρια εδάφη“ της Ανατολικής Ευρώπης και των Βαλκανίων …, παρά τις έντονες διαμαρτυρίες της Πολωνίας και άλλων σκεπτόμενων ανθρώπων ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΓΕΡΜΑΝΙΚΟΥΣ ΡΕΒΑΝΣΙΣΤΙΚΟΥΣ ΣΚΟΠΟΥΣ: http://www.z-g-v.de/english/index.html).
Δεν θα ακούσουμε πως είναι τα παιδιά και τα κονδύλια του Γερμανικού ΥΠΕΞ που δεν μπορούν κοιμηθούν κάθε βράδυ από την “έγνοια και την αγωνία” για το τι γίνεται, εκτός των άλλων, με τις “ξεχασμένες” εθνικές, γλωσσικές και θρησκευτικές μειονότητες και στην Ελλάδα (από Καρακατσάνους, Κατσίβελους, Ρουμανοβλάχους, Τούρκους, Αρβανίτες, Τσάμηδες, Σλαβομακεδόνες, Εβραίους, Καθολικούς και Προτεστάντες…) … Δεν θα ακούσουμε για τις εκατοντάδες, “τυχαία”, ανατιθέμενες ΣΧΕΤΙΚΕΣ διπλωματικές και διδακτορικές εργασίες ΣΕ ΟΛΑ ΤΑ ΓΕΡΜΑΝΙΚΑ Α.Ε. Ι.. Εκατοντάδες επίσης οι ανατιθέμενες εργασίες για την μελέτη των “πλουτοπαραγωγικών πηγών” (ορυκτολογικές, κλιματικές κ.α.) σε όλα τα Βαλκάνια. Ιδιαίτερα για περιοχές που υπάρχουν και ζουν υποτιθέμενες και μη μειονότητες. Δεν θα ακούσουμε για τα, παράλληλα “ τηλεοπτικά συνεργεία” των κρατικών της καναλιών“, τα οποία οργώνουν, σε τακτά χρονικά διαστήματα, για “ευαίσθητα κοινωνιολογικά–λαογραφικά ρεπορτάζ”, όλες τις “περιοχές στόχους” και “ευρωπαϊκού ενδιαφέροντος”…

Χαρακτηριστικό δείγμα οι “μεθοδικές και συστηματικές” εργασίες της “Γερμανικής Εταιρείας Απειλούμενων Λαών” (συνεργάζεται σε πολλά “ Project“ του Γερμανικού ΥΠΕΞ) για τις “Μειονότητες στην Ελλάδα” :
Minderheiten in Griechenland
http://www.gfbv.de/inhaltsDok.php?id=191&stayInsideTree=1
Και είναι περίεργο …Μέχρι το 1970 η Γερμανία (η Ομοσπονδιακή Δυτική Γερμανία) ήταν για την “Αριστερά” (“Ορθόδοξη” και “Αναθεωρητική”) μια “Ρεβανσιστική” – Αναθεωρητική χώρα) που σκόπευε στην αναβίωση της κυριαρχίας του Γερμανικού κεφαλαίου στην Ευρώπη με την “Επιστροφή προς Ανατολάς”. Μόλις άλλαξε η πολιτική συνθηματολογία της τότε Σοβιετικής Ένωσης (για τα δικά της, κρατικά, οπορτουνιστικά συμφέροντα), με την “κατάθεση στεφάνου” και την “συγνώμη” του Βίλλυ Μπράντ” (εγκαινίαση της “Ost-Politik” του Γερμανικού κεφαλαίου) στο Άουσβιτς, η Γερμανία μετατράπηκε, ως εκ θαύματος, σε “φιλειρηνική – δημοκρατική χώρα” που παλεύει να κρατήσει τις “ισορροπίες” μεταξύ ΗΠΑ-Ρωσίας” και για την…”ευημερία της Ευρώπης”. Μπορεί σήμερα οι “νοσταλγοί” να φοράνε μπότες “Wehrmacht” για να θυμηθούν την “ρωμαλεότητα” του Γερμανικού μιλιταρισμού, άλλα έκτοτε (από την εγκαινίαση της “ Ost-Politik”, και ιδιαίτερα μετά από την “πτώση του αίσχους) πολλοί “Αριστεροί” – “Αντιφασίστες” φοράνε μπλουζάκια με την επιγραφή “Berlin”, “Antifa”. κάνουν “νοσταλγικές εκδρομούλες” στην Γερμανία για να ζήσουν το “εικονικό” Βερολίνο του “Μεσοπολέμου” με λίγο καμπαρέ Liza Minnelli, για μια “κατάληψη”, για να ακούσουν τις “Νεογερμανικές Multi-Culti “ θεωρίες και τα νέα “Frieden-Freude-Eierkuchen “ για …”ένα κόσμο χωρίς σύνορα…”. Προφανώς τα μόνο σύνορα που θα μείνουν με των “αγώνα τους” θα είναι αυτά των ΗΠΑ, της Γερμανίας, της Ρωσίας, της Κίνας, άντε, ίσως, και της Γαλλίας, Αγγλίας…, αλλά τι να κάνουμε (;) “κάπου” πρέπει να πέσουν τα σύνορα…”. Το πιο καταπληκτικό είναι ότι πολλοί “Αριστεροί” αποδέχθηκαν την συστηματική Γερμανική κρατική προπαγάνδα που παρουσιάζει την “ Πτώση του Τείχους” με τα Τείχη που ήθελε να ρίξει η επαναστατημένη νεολαία του 1968, όπως μουσικοκαλλιτεχνικά κατέγραψαν οι “Pink Floyd” στο περίφημο “The Wall”. Επικοινωνιακά παιχνίδια.

[αφιερωμένο στην Παναγιώτα και σε κάθε Παναγιώτα που 12 χρονών κορίτσια έψαχναν τα αδέλφια τους ανάμεσα στους εκτελεσμένους στη χαράδρα των Καλαβρύτων και δεν δικαιώθηκαν ποτέ]. Τίποτα δεν πάει χαμένο!

οχήματα ελέγχου πλήθους

Η φωτό με το αστυνομικό όχημα με την κεραία στην οροφή είναι παρμένη από φιλμ, από τα εκατοντάδες του είδους αυτού, που κυκλοφορούν.

Απεικονίζει την τελευταία λέξη της τεχνολογίας “οχημάτων ελέγχου πλήθους” [με κεραία εκπομπής ηλεκτρομαγνητικής ακτινοβολίας, της κατηγορίας των ηλεκτρομαγνητικών όπλων]. Οι αύρες με τους εκτοξευτήρες νερού ή χρώματος με στόχο την απώθηση και “ανεξίτηλη σήμανση” διαδηλωτών σύντομα θα αποτελέσουν ένα βίαιο παρελθόν. Οι ηλεκτρομαγνητικές ακτίνες είναι αόρατες, καθαρές και οικονομικές, αφού δεν προκαλούν ρύπανση και δεν επιβαρύνεται η πολιτεία με το κόστος καθαρισμού των δρόμων μετά από τη διαδήλωση. Η μόνη… δυσάρεστη παρενέργεια όταν πετύχουν άνθρωπο είναι πόνοι σε ολόκληρο το σώμα και ανεξήγητοι πονοκέφαλοι…
Οχήματα αυτού του τύπου ενδείκνυνται για προληπτική χρήση σε υψηλές συναντήσεις ηγετών -κυρίως- (όπως, ας πούμε, G8, G20), η ομαλή διεξαγωγή των οποίων δεν επιτρέπεται να διαταράσσεται ούτε να αμαυρώνεται από εικόνες αναταραχής στους δρόμους και καταστολής.

Σχόλιο Δωδωναίου:
Κάποτε πιτσιρικάς, παρακολουθούσα μια κουβέντα που είχανε 5 συγχωριανοί κάτω από την παχιά σκιά της φτελιάς σε ένα ταπεινό καφενείο. Τους άκουγα προσεκτικά χωρίς να καταλαβαίνω πολλά πράγματα ακόμα. Βρισκόμαστε στα μέσα της δεκαετίας του 60, την περίοδο που τα «Ιουλιανά» και η προδοσία σε βάρος του Γ. Παπανδρέου και της Δημοκρατικής Παράταξης από τον Κ.Μητσοτάκη και τους άλλους αυλικούς αποστάτες, ήτανε τα καυτά και επίκαιρα θέματα. Ένας από αυτούς της παρέας, ο πιο αξιοσέβαστος (το αντιλαμβανόμουν από την προσοχή που δίνανε στα λόγια του οι άλλοι) έλεγε:
Είπα τότε στον Άρη:
“Ξέρεις καπετάνιε, πρέπει να είμαστε περισσότερο προσεκτικοί και να λογαριάζουμε καλά τους συσχετισμούς, ιδιαίτερα τώρα μετά την Βάρκιζα, γιατί το αίμα φέρνει αίμα“
Αυτή η αποστροφή του λόγου του μακαρίτη (πλέον) αντάρτη εξόριστου και απολυμένου τότε δάσκαλου, μου έμεινε χαραγμένη βαθειά στη μνήμη μου. Πάντα, όποτε βλέπω κρατική και συστηματική βία, τον θυμάμαι και έμαθα να περιμένω το τι πρόκειται να επακολουθήσει. Και αυτό οπωσδήποτε, δεν είναι άλλο από την «αντιβία» που εκδηλώνεται με νόμιμες και πολυπληθείς συγκεντρώσεις, με πορείες, αλλά και με όλες τις υπερβολές των καταστροφών, των σπασιμάτων και των πυρπολήσεων που πραγματοποιούν «επί τη ευκαιρία» οι «γνωστοί – άγνωστοι».
Ακόμη και με τα σχολιαζόμενα εδώ «πρωτοποριακά» μέσα πρόληψης και καταστολής, νομίζω πως δεν θα μπορέσουν οι κρατούντες, να αποφύγουν την αντιβία…και πιθανώς με αντίστοιχα τεχνολογικά μέσα και ίσως με περισσότερο «χαλασμό».
Όσο και αν επιδιώκεται η απρόσκοπτη διεξαγωγή των όποιων συνόδων των αφεντάδων και επικυρίαρχων «Ηρακλειδών» του διεθνούς καπιταλισμού με τα όποια μέσα, εφόσον υπάρχει πείνα, αδικία και άγρια εκμετάλλευση του περιβάλλοντος και των ανθρώπων, η αντιβία και η αντίδραση των «κολασμένων» θα διαδηλώνονται παντού και πάντοτε παρούσες!!!

στο 9,8% -επίσημα- η ανεργία τον Σεπτέμβριο στις ΗΠΑ

… δλδ αυξήθηκε σε σχέση με το Μάιο ‘09 (9,4%), βάσει των επίσημων στοιχείων που δίνει το Bureau of Labor Statistics (21/10/2009).
15 πολιτείες κατέγραψαν ποσοστό ανεργίας πάνω από το ψυχολογικο όριο του 10%, ενώ μόλις 3 πολιτείες βρίσκονται κάτω από το 5%.

Μάιος 2008, Μάιος 2009, Ιούνιος 2009, Ioύλιος 2009, Αύγουστος 2009, Σεπτέμβριος 2009, (μαύρη καμπύλη μεταβολή Μαίου ‘09-Σεπτεμβρίου ‘09) επίσημη ανεργία 9,8%.
Oι υπολογισμοί γίνονται με τη φόρμουλα U3 (ο επίσημος δείκτης ανεργίας, που λαμβάνει υπόψη του το σύνολο των καταγεγραμμένων ανέργων, ως ποσοστό του συνόλου των εργαζομένων).
Αν γίνουν όμως με τη φόρμουλα U-6 (που λαμβάνει υπόψη το σύνολο των καταγεγραμμένων ανέργων μαζί με τους περιφερόμενους αναζητούντες εργασία και τους περιστασιακά απασχολούμενους και τους υποαπασχολούμενους, αυτούς που κινούνται δλδ στις παρυφές της αγοράς εργασίας), οι οποίοι μετά βίας “κάνουν μερικά μεροκάματα το μήνα” όπως θα λέγαμε, αλλά θεωρούνται εργαζόμενοι με πλήρη απασχόληση, τότε το πραγματικό ποσοστό της ανεργίας θα ήταν τουλάχιστον διπλάσιο.
Τα ανωτέρω δεν είναι αποκλειστικό προνόμιο της Αμερικής φυσικά. Μια αναγωγή στα δικά μας τα ίδια πάνω κάτω αποτελέσματα θα έδινε.

Σχόλιο Αμμοδύτη
Θα παραθέσω τα νούμερα που βλέπουν οι traders πετρελαίου και πορτοκαλάδας (πολλά λεφτά διακυβεύονται στην διαπραγμάτευση πετρελαίου και πορτοκαλάδας, στις ΗΠΑ άρα αυτά τα νούμερα μετράνε):
Από 9,9% τον Οκτώβριο, προβλέψεις για 10% τον Νοέμβριο, 10,1% από τον Μάρτιο του 2010. Μετά δεν λέει η κρυστάλινη μπάλλα… Πληθωρισμός -1,32%, άνοδος GDP 3,49% (άνοδος!), χρυσός στα $1089, πετρέλαιο $79,6%. Και η είδηση: δεν πουλάει η GM την Όπελ σε ρώσικα κεφάλαια που είναι είτε αέριο είτε «λευκή σάρξ» (με λίγη μόνο δόση υπερβολής στο τελευταίο).
Το σχόλιο: Ο Ομπάμα δηλώνει ότι η ανεργία θα χειροτερεύσει πριν βελτιωθεί.
Για πάμε στην ΕΕ. Ιδέα δεν έχουμε ποιά είναι η ανεργία, γιατί δεν είναι μία, αλλά πολλές. Αυτό το Ευρωζώνη, μου θυμίζει …κομισάριους. Ούτε στην Ελλάδα έχουν πολυ νόημα οι αριθμοί. Κάθε σοβαρή εταιρία που ξέρω απολύει 2% το μήνα από πέρυσι. Τα τσακάλια από τον Ιούλιο Αύγουστο, οι πιο νωθροί από τον Νοέμβριο. Δεν το έχει πάρει χαμπάρι ο πολύς κόσμος γιατί απολύονται, ακόμα, Βούλγαροι, Ουκρανοί, Αλβανοί και φουκαράδες που δεν μιλάνε. Οι πολυεθνικές έχουν απολύσει Έλληνες, μεσαία στελέχη.
Στα τέρμινα που έρχονται, downsizing, downsizing, downsizing είναι το μυστικό της επιβίωσης (του νομικού προσώπου). Μαντέψτε τι σημαίνει αυτό. Έρχονται δύσκολα, και όσοι τρώνε ξύλο γρήγορα και στην αρχή έχουν μεγαλύτερες πιθανότητες επιβίωσης.
Όποιος είδε το δελτίο ειδήσεων που έδειχνε τους Γερμανούς να διαμαρτύρονται και να απεργούν που η GM δεν πούλησε, … τι θυμίζει, τι θυμίζει …

επαναφορά